ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Ο κ.ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΚΑΙ «ΟΙ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΙ»



του Νίκου Ι. Καραβέλου

Δικηγόρου-Συγγραφέα
nkaravelos@gmail.com

Κροκόδειλος είναι το ερπετό εκείνο με τα μεγάλα σαγόνια, την κοφτερή ουρά, τα άγρια δόντια και τις ισχυρές φολίδες που θωρακίζουν το δέρμα. Το σωστό του όνομα είναι «κροκόδιλος» (κρόκη=χαλίκι + δρῖλος=σαύρα). Ονομάστηκαν κροκόδειλοι ίσως γιατί διαχρονικά ομοιάζουν με τα σκληρόπετσα ακόρεστα εκείνα όντα, όπως οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί. Για τους κροκόδειλους υπάρχει μία φήμη που λέει ότι παριστάνουν πως κλαίνε το σούρουπο, για να προσελκύσουν τα θύματά τους.

Πολλοί φυσιοδίφες έψαξαν το ζήτημα μα δεν απέδειξαν τίποτε κι έτσι η φήμη κρίθηκε αβάσιμη.

Μέχρι που ανακαλύφθηκε στην Ελλάδα (ίσως και αλλού) ένα είδος κροκόδειλου, ενός πανάρχαιου ερπετού με τις ιδιότητες των αρπακτικών ερπετών: μεγάλη κεφάλα, αδηφαγία, σκληρή πέτσα, κτηνωδία και φυσικά δειλία. Τα ερπετά αυτά χαρακτηρίζονται ως άκρως φοβικά και παρά ταύτα τρομακτικά.

Αυτά τα ζώα παριστάνουν πως κλαίνε ενεδρεύοντας για να βρουν την τροφή τους στο σκοτάδι, στα πυκνά φυλλώματα, στα δημοσιογραφικά γραφεία και στο Μέγαρο Μαξίμου.

Πράγματι, αυτό το είδος σιχαμένου «κροκόδειλου» χύνει δάκρυα. Όχι βεβαίως γιατί αισθάνεται ή συναισθάνεται, μα μόνο για να εξαπατήσει τα θύματά του.

Η φαντασία έτρεξε στα βαλτοτόπια της πολιτικής μας ζωής, παρατηρώντας τα κροκοδείλια δάκρυα όλων αυτών των (σ)ερπετών, τους κλαυθμούς και τους οδυρμούς τους για τον άνανδρο ξυλοδαρμό ενός «μεγάλου ανδρός» που ένεκα της ανοησίας των Ελλήνων ψηφοφόρων της Βορείου Ελλάδος, μα και των ιερών κανόνων της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας (επιπέδου τοπικής αυτοδιοίκησης), κατέλαβε τον θώκο του Δημάρχου Θεσσαλονίκης. Ομιλούμε για τον ξυλοδαρμό του μεγάλου υπερασπιστή όλων των μειονοτήτων, των ομοφυλοφίλων, λεσβιών, Τούρκων, Σκοπιανών, Κεμαλιστών, απάντων πλην της πλειονότητας των Ελλήνων που δυστυχούν υπό καθεστώς οικονομικής και πολιτικής κατοχής.

Έκλαψαν γοερά οι κροκόδειλοι, όχι μόνο οι δεξιοί μα και οι «αριστεροί», γιατί ως γνωστόν και οι κροκόδειλοι έχουν κι αυτοί πολιτικά κόμματα, ιδιαιτέρως δε οι κροκόδειλοι της «αριστεράς» έχουν μια περίεργη αλλεργία απέναντι σε λέξεις όπως Πατρίδα, Έθνος, Οικογένεια, Θρησκεία.

Λες και όλα αυτά, μαζί με τον θρήνο τους, δεν αποτελούν τα μεγάλα αγαθά της ανθρώπινης περιπέτειας, λες και οι ιερές αυτές λέξεις είναι ιδιοκτησία της χούντας.

Το κλάμα λοιπόν, των κροκοδείλων ήταν τόσο γοερό που ο ήχος του σκέπασε ακόμα και τις ανοησίες που εκστόμισε ένας άνθρωπος που αντί να είναι Δήμαρχος Θεσσαλονίκης θα έπρεπε να είναι στο σπίτι του. Βεβαίως, τα άτομα που τον έδειραν του προσέφεραν ανυπολόγιστες υπηρεσίες. Έδωσαν σ’ αυτόν τη δυνατότητα να παριστάνει το θύμα και στους «κροκόδειλους» τη δυνατότητα να ξεδιπλώσουν τις μουσικές καρικατούρες του θρήνου τους.

Λένε πως αυτοί που του επιτέθηκαν ήταν οργανωμένοι ακροδεξιοί και είναι πολύ πιθανό. Αυτό όμως που ξεχνούν όσοι σπαράζουν στο κλάμα υπερασπιζόμενοι τον κ.Μπουτάρη και τους ομοίους του, είναι ότι ο ελληνικός λαός έχει φτάσει πια στα όριά του. Αισθάνεται εξευτελισμένος, φτωχοποιημένος, ξεσπιτωμένος έστω κι αν δεν έχει χάσει ακόμα το σπίτι του.

Αισθάνεται ξένος στην πατρίδα του, παρίας, γελοιοποιημένος, περιμένοντας να φάει από τα αποφάγια και από τα σκουπίδια, έστω κι αν ακόμα δεν εχει φάει απ’ αυτά.

Βλέπει το παιδί του να φεύγει και πάλι στην ξενιτειά, τους γέροντες γονείς του να μην μπορούν να ζήσουν με τα υπολείμματα μιας σύνταξης.

Αισθάνεται τρομοκρατημένος.

Και ο τρόμος γεννά επιθετικότητα. Αυτό που λησμονούν οι «κροκόδειλοι» της πολιτικής μας ζωής είναι ότι έτσι που πάμε θα έρθει κάποια στιγμή που οι επιθέσεις δε θα γίνονται μόνο από ακροδεξιούς αλλά από απελπισμένους, και τότε τίποτε δε θα μπορεί να ελεγχθεί.

Κι όταν τίποτε δεν μπορεί να ελεγχθεί κι όταν η παιδεία έχει πέσει στα τάρταρα, τότε επωάζεται το αυγό του φιδιού και τότε δεν φταίει τόσο το φίδι αλλά εκείνοι που επέτρεψαν στο φίδι να γεννήσει τα αυγά του.

Ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του, αυτονόητο είναι ότι σέβεται την ιστορία του. Εννοείται επίσης πως οι εκλεγμένοι ηγήτορές του είτε στην κεντρική πολιτική σκηνή είτε στην τοπική αυτοδιοίκηση, οφείλουν να σέβονται αυτά που σέβεται ο λαός που τους εκλέγει. Εάν δεν σέβονται αυτά που ο λαός σέβεται, έχουν το δικαίωμα να κρατήσουν για τον εαυτό τους την ασέβεια, αλλά δεν μπορεί να κατέχουν δημόσια αξιώματα.

Αν υπήρχε κράτος σοβαρό κι όχι το κράτος του Τσίπρα και του Γαβρόγλου, ο κ.Μπουτάρης θα έπρεπε να έχει καθαιρεθεί από το αξίωμά του.

Ένας ανθρωπος που δηλώνει για τον Κεμάλ και τις σφαγές των Ποντίων: «I don’t give a shit if he killed Greeks or not or whatever», δηλαδή «Χέστηκα αν (ο Κεμάλ) σκότωσε Έλληνες ή όχι ή οτιδήποτε», αυτός ο άνθρωπος δεν αξίζει ούτε μία δεκάρα.

Και επειδή ο ασεβής αυτός μιλάει με τόσο δέος και τόσους γλυκασμούς για τον Μουσταφά Κεμάλ, θα του θυμίσουμε την άποψη που είχε ο Χίτλερ για τον σφαγέα Κεμάλ Ατατούρκ, όπως προκύπτει μέσα από το έργο του Κεμαλιστή δημοσιογράφου και συγγραφέα Φαλίχ Ρίφκι Ατάϋ (Falih Rifki Atay) στο βιβλίο του Cankaya. Γράφει λοιπόν αυτός, ότι ως μέλος μιας τουρκικής αντιπροσωπείας επισκέφθηκε τον Χίτλερ για τα πεντηκοστά του γενέθλια. Εκείνος απευθυνόμενος προς αυτούς ανέφερε τον Μουσταφά Κεμάλ ως δάσκαλό του «…ο Μουσολίνι ήταν ο πρώτος του μαθητής κι εγώ [δηλαδή ο Χίτλερ] είμαι ο δεύτερος μαθητής του».(1)

1. Stefan Ihrig. «Ατατούρκ και Ναζί, δάσκαλος και μαθητές στην εφαρμογή του ολοκληρωτισμού», εκδ. Παπαδόπουλος, 2016.

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

"ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ του ΙΛΙΝΤΕΝ" - Τιναφτορε

Καταστροφή! Δεν θα πιστεύετε που έχει φτάσει το δημόσιο χρέος – Δείτε πίνακα, ( ωρα τελικα να ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ παναθεμα με, ΔΕΝ σκεφτομαστε, γιατι ΑΝ σκεφτομασταν εστω και λιγο, δεν θα ειχαμε συμπεριφορα ζομπι, και ΔΕΝ θαχαμε φτασει στο σημερινο χάλι )

Το 2009 και το 2010 όταν υποτίθεται η χώρα εξαναγκάστηκε να μπει σε μνημόνιο και ο μεγάλος πολιτικός ανήρ Γιώργος Παπανδρέου μας το ανακοίνωσε από το Καστελόριζο το δημόσιο χρέος της χώρας ανερχόταν στα 125-130% του ΑΕΠ. Που σημαίνει ήταν περίπου στα 310 δις ευρώ. Από τότε έχουν περάσει 8 χρόνια. Με το μνημόνιο υποτίθεται μας διέγραψαν κάποια από τα δανεικά, ενώ το σύνολο των Ελλήνων έχει «ξεζουμιστεί» από τους φόρους και φυσικά μισθοί και συντάξεις έχουν πέσει στα τάρταρα.



Παρόλα αυτά το 2017 το χρέος της κεντρικής διοίκησης ανερχόταν στα 328,7 δις ενώ στα τέλη Μαρτίου του 2018 είναι στα 343,7 δις. Χωρίς βέβαια να συνυπολογιστεί το ληξιπρόθεσμό ιδιωτικό χρέος των Ελλήνων πολιτών σε ΔΕΚΟ, εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες.


Κατά τα άλλα ο Κος Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ με χαρά μας ανακοίνωσαν ότι τον Αύγουστο «που είναι παχιές οι μύγες» θα βγούμε από τα μνημόνια και θα ζήσουμε ζωή χαρισάμενη.


Ε.ΠΑ.Μ. - Ο Δ.Καζάκης στα Παραπολιτικά 90.1 FM με τον Γ.Τράγκα - 21 Μαΐ 2018

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Ένας φόβος που…συνεχίζει να φυλάει τα έρμα…





του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Ιστορίας


Νέα αναβολή λοιπόν σημειώθηκε προ ολίγων ημερών στην προαναγγελθείσα συμφωνία με τους εκπροσώπους της Ψευτομακεδονίας, καθώς στην πράξη διαψεύστηκε το κατά κόρον λεγόμενο ότι αν η διαπραγμάτευση έφευγε από το επίπεδο Υπουργών των Εξωτερικών και έφτανε πια σε επίπεδο Τσίπρα-Ζάεφ, αυτό θα σήμαινε ότι η τελική συμφωνία θα ήταν σχεδόν βέβαιη. Έκπληξη ίσως για κάποιους η νέα αυτή καθυστέρηση. Για εμάς όμως όχι και τόσο.

Γνωρίζουμε βέβαια πολύ καλά ποιες είναι οι προσωπικές απόψεις του απατεώνα που παριστάνει τον ημέτερο πρωθυπουργό και ποιος ακριβώς είναι ο…πατριωτισμός τόσο του ίδιου όσο και όλης της πλεγματικής αντίχριστης και μισελληνικής συμμορίας του. Τα γνωρίζουμε όλα αυτά τόσο καλά, ώστε να μην έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι όχι μόνο άνευ ενδοιασμών, αλλά και με παράφορο ενθουσιασμό θα παρέδιδαν γη και ύδωρ στους σφετεριστές, εκχωρώντας και το όνομα «Μακεδονία» (σκέτο βεβαίως και χωρίς καν προσδιοριστικά) και οτιδήποτε άλλο θα ήθελαν οι προκλητικοί πλαστογράφοι γείτονες. Τι λοιπόν συγκρατεί αυτά τα αδίστακτα καθάρματα (ενώ π.χ. βλέπουμε ότι τίποτε απολύτως δεν τα συγκρατεί στο να περνούν απανωτά μέσα στο Κιναιδοβούλιο της καταισχύνης όλα τα νεοταξίτικα νομοσχέδια θεσμοθέτησης της κάθε ανωμαλίας);

Είναι σαφές πως αυτό οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στη δυναμική και τη λαοπλημμύρα των δύο συλλαλητηρίων. Όσο κι αν αρνούνται πεισματικά να το ομολογήσουν, εκείνος ο πανικός τους δεν μπορεί να ξεχάστηκε. Και όσο και αν το παίζουν υπεράνω μέσα στη φασιστικά προκλητική τους οίηση, είναι αδύνατο να μην περνάει από το μυαλό τους τι μπορεί να συμβεί, αν τολμήσουν να κατεβάσουν στη Βουλή κάποια συμφωνία εσχάτης προδοσίας. Άλλωστε, και να ήθελε να το ξεχάσει ο σπιθαμιαίος αλήτης που υποδύεται τον πρωθυπουργό, η νέα πρόσφατη ξεκάθαρη προειδοποίηση των Παμμακεδονικών του το υπενθύμισε.

Ενδεικτικά όλα αυτά του πόση αξία μπορεί να έχει η λαϊκή αντίδραση (ακόμη και η ειρηνική, αρκεί να είναι μαζική, αποφασιστική και αρκούντως…απειλητική). Καταθλιπτικό βέβαια εν μέρει το συμπέρασμα, καθώς πιστοποιεί πόσες ευκαιρίες έχουμε χάσει μέχρι σήμερα ως λαός και πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα αν παρόμοιες, σκληρές και αποφασιστικές αντιδράσεις ευρείας συμμετοχής είχαν πραγματοποιηθεί και σε άλλα θέματα απέναντι στους φασιστοειδείς νεοταξίτες λύκους με την ψευτοπροοδευτική προβιά. Ευοίωνο κι ελπιδοφόρο ωστόσο κατά το υπόλοιπο μέρος, γιατί δείχνει πως έστω και την εσχάτη ώρα, έστω και για ένα μείζον θέμα εθνικό (μια που τα βαθύτερα πνευματικά τα έχουμε υποτιμήσει), έχει τεράστια σημασία η μαζική κι ανένδοτη αντίσταση. Δεν είναι αργά. Και ποιος ξέρει, ίσως πράγματι να μας σώσει τελικά όντως η Μακεδονία, όπως έλεγε κάποτε και ο Ίων Δραγούμης. Υπό την έννοια, προσθέτουμε εμείς, ότι μπορεί να αποτελέσει θρυαλλίδα ξεσηκωμού, να ξεπεράσει επιτέλους το σημείο βρασμού αυτής της γενικά παθητικής και τόσα πολλά ανεχόμενης κοινωνίας – και στη συνέχεια ίσως να τα φέρει έτσι ο Θεός που αυτή η αντίδραση να επεκταθεί και στα άλλα.

Ανεξάρτητα πάντως από τι θα γίνει μελλοντικά, επί του παρόντος θέματος (δηλαδή του προβλήματος με τα Σκόπια), είναι βέβαιο πως και το σημείο βρασμού έχει πλέον υπερκαλυφθεί και ο κόσμος είναι αποφασισμένος αυτό που έδειξε στα δύο μεγάλα συλλαλητήρια, να το συνεχίσει. Ας μη νομίζουν συνεπώς τα ανθρωποκνώδαλα της εξουσίας ότι με τερτίπια, καθυστερήσεις, κατενάτσιο και μπακαλίστικη κοπτοραπτική θα φέρουν έστω και πιο…light συμφωνία στο καθ’ ημάς Κυνοβούλιο. Ευτυχώς ή δυστυχώς για κάποιους, όρος «ολίγον εσχάτη προδοσία» δεν υφίσταται ούτε σημασιολογικά, αλλά ούτε και νομικά.

Καλό είναι λοιπόν να θυμούνται ότι τίποτε που να θυμίζει τη λέξη «Μακεδονία» (ούτε στα αγγλικά, ούτε στα ψευτομακεδονέζικα, ούτε στα…σουαχίλι) δεν θα γίνει αποδεκτό από κανένα μας. Αν το τολμήσουν, ας αρχίσουν να σχηματοποιούν λίγο πιο ολοκληρωμένα τη σκέψη που αποκλείεται να μην περνάει ενίοτε από τον άθλιο εθνομηδενιστικό εγκέφαλό τους.

Ότι δηλαδή η επόμενη μεγάλη λαοσύναξη που θα γίνει στο Σύνταγμα, θα είναι πρωτοφανώς κοσμοϊστορική. Και τη φορά αυτή δεν θα γίνει με ντουντούκες και συνθήματα, αλλά με πέτρες, όπλα και καδρόνια. Και με εισβολή στον εκφυλισμένο…ναό (όπως τολμούν ακόμη και τον αποκαλούν) όχι της δημοκρατίας, αλλά της νεοταξίτικης και νεοεποχίτικης διαστροφής και προδοσίας.


Και αυτό φυσικά δεν είναι απειλή. Είναι υπόσχεση…

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Πλήρης επικυριαρχία του οικονομικού επί του θεσμικού – Ήτοι, λόγος για την λαϊκή κυριαρχία

















Με αφορμή τους λόγους που οδήγησαν τον μέχρι προχτές Πρόεδρο του ΣτΕ   κ. Ν. Σακελαρίου  σε παραίτηση έστω και «[…]λίγες μόνο  ημέρες από την υποχρεωτική αποχώρησή του […], βέβαια αυτό όφειλε να το έχει κάνει από πολύ νωρίτερα και με συνταγματικά έκδηλο τρόπο, τίθεται παρά ταύτα και σήμερα το πως νοείται και με ποιον τρόπο η συγκέντρωση της εξουσίας των πολιτών;,Αν το δημοκρατικό πολίτευμα εξασφαλίζει την κοινωνική και ατομική ευημερία των πολιτών; Και τελικώς ποιος άρχει; Ο λαός είναι κυρίαρχος και  το Δημοκρατικό μας Πολίτευμα Λειτουργεί;

Με την παραίτησή του δηλαδή ο Πρόεδρος του ΣτΕ  δίνει σαφείς απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, όπου μεταξύ άλλων, τι είπε ;

«[…] Η σημερινή απόφασίς μου – έστω και αν απέχει λίγες μόνον ημέρες από την υποχρεωτική αποχώρησή μου από την υπηρεσία δεν παύει – όσο επιβεβλημένη και αν είναι – να αποτελεί μία πολύ επώδυνη απόφαση, […] η σκέψις μου στρέφεται στους απλούς πολίτες, που είναι τα θύματα των μνημονίων και της κλιμακούμενης επικυριαρχίας του οικονομικού παράγοντος επί του θεσμικού, οι αντοχές των οποίων συνεχώς δοκιμάζονται από τα αλλεπάλληλα οικονομικά μέτρα, που λαμβάνονται με την επίκληση του λεγομένου δημοσιονομικού συμφέροντος και που συνεπάγονται υπέρογκες γι αυτούς επιβαρύνσεις, λόγω του σωρευτικού τους χαρακτήρος.
Ήδη, από την εποχή του πρώτου μνημονίου, ορισμένοι συνάδελφοί μου μεταξύ των οποίων και εγώ, είχαμε, με τις μειοψηφίες μας επισημάνει, τη μή συμβατότητα των ρυθμίσεων του μνημονίου με το Σύνταγμα και είχαμε, εγκαίρως, προειδοποιήσει, χωρίς δυστυχώς να εισακουστούμε, για την επερχόμενη πλήρη επικυριαρχία του οικονομικού επί του θεσμικού, που επηρέασε, καίρια, το σύνολο σχεδόν της κρατικής δράσεως και σηματοδότησε την συνακόλουθη υποχώρηση του Κράτους Δικαίου και του Κοινωνικού Κράτους.

 […]  Εκφράζουμε, τέλος, τη βεβαιότητα ότι « έχουν γνώσιν οι φύλακες» και ότι οι δικαστικοί λειτουργοί του Συμβουλίου της Επικρατείας θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, ανταποκρινόμενοι στην ιστορική παράδοση του Σώματος.

[…] τελούντες πάντοτε εν πλήρη επιγνώσει του γεγονότος, ότι «Υπάρχουν ακόμη δικασταί εις τας Αθήνας». (Αθήνα, 16 Μαΐου 2018 Νικόλαος Καρόλου Σακελλαρίου 
Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας).

H “Δικτατορια του Προλεταριατου” εκδικείται τους ψευτο-Αριστερούς τύπου Μπουτάρη




Γράφει ο Μάνος Χατζηγιάννης


«Όταν τρώει ένα γιαούρτι ένας βουλευτής είναι επίθεση κατά της Δημοκρατίας. Όταν ψεκάζονται 100.000 Έλληνες με χημικά είναι απλά Τετάρτη»‏. H φράση αυτή δεν είναι μια ακόμη ρήση από κάποιον σπουδαίο άνδρα της ιστορίας. Η φράση αυτή μεστή περιοχομένου ήταν ένα σύνθημα σε τοίχο ή ένα πικρόχολο καλαμπούρι στο facebook, το οποίο όμως αντικατοπτρίζει πλήρως την πραγματικότητα.

Παράλληλα με την ολοένα αυξανόμενη οργή των πολιτών η οποία εκδηλώνεται με ιδιαίτερα… άκομψο τρόπο για τους καλομαθημένους πολιτικούς και τοπικούς άρχοντες-εξαρτήματα της εξουσίας-αυτού του τόπου πολλαπλασιάζονται και οι περισπούδαστες αναλύσεις για το…πλήγμα που δήθεν δέχεται η δημοκρατία κάθε φορά που ο τάδε ή ο δείνα πολιτικάντης αποδοκιμαστεί έργω ή πράξη από συγκεντρωμένους πολίτες.

Τελευταίο παράδειγμα ο… λαλίστατος και πολλάκις προκλητικός Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης.

Το χθεσινό “πάνω χέρι κάτω χέρι” κατά ενός εκλεγμένου ταγού είναι σίγουρα κατακριτέο πλην όμως χρειάζεται μια ειδικότερη ανάλυση από τις καρμπόν ανακοινώσεις συμπαράστασης των διαφόρων κομμάτων.

Το ξύλο στον Γιάννη Μπουτάρη δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Ποιος δεν θυμάται το ματωμένο πρόσωπο του σημερινού αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Κωστή Χατζηδάκη, ύστερα από επίθεση που είχε δεχτεί τον Δεκέμβριο του 2010, ή την περσινή επίθεση με καφέδες στους κκ Φίλη και Ξυδάκη;


Με χαρακτηρισμούς τύπου “φασίστες”, “θρασύδειλοι” και “τραμπούκοι” ο πολιτικός κόσμος και γενικά η κοινωνία του καναπέ αντιμετωπίζει τους δράστες επιμένοντας να κρίνει μονοδιάστατα ένα τέτοιο σοβαρό περιστατικό. Απλά γιατί έτσι την συμφέρει….

Οι σημερινοί κριτές της επίθεσης κατά του Μπουτάρη -όσο κατακριτέα κι αν είναι οποιαδήποτε μορφή βίας για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις με διάφορους καλοθελητές-βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος.

Ο κ. Μπουτάρης και ο κάθε κύριος της πολιτικής σκηνής δεν προήλθε απο παρθενογένεση! Έχει παρελθόν… Έχει κάνει δηλώσεις.. Έχει προκαλέσει. Δεν μπορεί λοιπόν ο κύριος Μπουτάρης να εμφανίζεται σε εκδήλωση των Ποντίων σαν να μην συμβαίνει τίποτα, ενώ έχει δηλώσει στο παρελθόν “χέστηκα αν ο Κεμάλ έχει σκοτώσει Έλληνες”.

Δείτε το βίντεο:



Είναι ο ίδιος Δήμαρχος που προ διετίας δεν παραχωρούσε κεντρικη πλάτεία της πόλης σε ποντιακούς συλλόγους για τις εκδηλώσεις τους την ημέρα μνήμης.

Ήμαρτον πια με την μνήμη χρυσόψαρου του Έλληνα….

Τα όσα συνέβησαν στον Λευκό Πύργο από μικρή μερίδα συμμετεχόντων στις εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία των Ποντίων, θα επαναλάβουμε πως είναι καταδικαστέα και σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε και η κοινή δήλωση των εκπροσώπων των τριών Ομοσπονδιών των Ποντίων η οποία ανέφερε: «Καταδικάζουμε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την επίθεση. Ακραία στοιχεία, δράστες της επίθεσης, ουδεμία σχέση έχουν με τον οργανωμένο ποντιακό χώρο. Αναφέρουμε ότι μέλη της οργανωτικής επιτροπής των εκδηλώσεων τραυματίστηκαν στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν τον δήμαρχο».

Αλλά από αυτό το σημείο μέχρι να κάνουμε ήρωα τον κάθε Μπουτάρη, υπάρχει κάποια διαφορά!

Αλλά και σε άλλες περιπτώσεις πολιτικάντηδες του ΣΥΡΙΖΑ έχουν έρθει αντιμέτωποι με την οργή του κόσμου…που τους ψήφισε κατά βάση…

Τρέμει το φιλοκάρδι των “συντρόφων” του ΣΥΡΙΖΑ και των αλληλέγγυών τους τύπου Μπουτάρη και αυτό είναι κάτι παραπάνω από εμφανες. Οι πολίτες τους βλέπουν ως ενόχους.

Πάει να εντυπωθεί στον κόσμο η αίσθηση πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και τοπικοί κολαούζοι τους δεν νομιμοποιούνται να κάνουν όσα κάνουν.

Αυτό ακριβώς το επιχείρημα είναι που “οπλίζει” με καφέδες ή γιαούρτια ή ακόμη χειρότερα το χέρι του διαμαρτυρόμενου πολίτη. Οι “σύντροφοι” του ΣΥΡΙΖΑ και οι κολαούζοι τους υπόκεινται πλέον στη… βάσανο μιας άλλης “δικτατορίας του προλεταριάτου”. Οι….προλετάριοι της Αθήνας, της Θεσαλονίκης και των άλλων πόλεων της χώρας ενώνονται και εκδικούνται με.τον “παραδοσιακό”…σοσιαλιστικό τρόπο τους ψευτο-αριστερούς. Κατά κάποιον τρόπο παίρνουν το νόμο στα χέρια τους. Κακώς, αλλά….

Η ουσία του πολιτικού όρου “δικτατορία του προλεταριάτου» μπορεί να απέχει αρκετά από αυτό που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα εις βάρος των πολιτικών παρά ταύτα είναι σαφές πως τηρουμένων των αναλογιών και με βάση πάντα τις ιδιαίτερες πολιτικοκοινωνικές συνθήκες το…πόπολο που προέρχεται από την εργατική τάξη δείχνει τα δόντια του στη μεγαλοαστική τάξη των κυβερνώντων .

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τόση σχέση με αριστερό κόμμα όση η μέρα με τη νύχτα. Σε αυτές λοιπόν τις καρικατούρες αριστερών, που νομίζουν πως επειδή συμμετέχουν σε γκέι παρελάσεις και παπαγαλίζουν αριστερίστικα τσιτάτα είναι προοδευτικοί πολιτικοί, ο λαός απαντά με το δικό του τρόπο.

Η κατ΄ ευφημισμόν “δικτατορία του προλεταριάτου” με τις ομολογουμένως αντιδημοκρατικές πρακτικές δεν θα τους αφήνει από ό,τι φαίνεται ούτε να κυκλοφορήσουν, ούτε να σταθούν χωρίς τη…γιούχα. Οχι πως αυτό είναι αρεστό αλλά θα πρέπει να γνωρίζουν οι κύριοι και οι κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ και οι αλληλέγγυοί τους πως όπως λέει και ο λαός “όπως στρώνεις κοιμάσαι”.

Δεν πήραν τα μηνυμάτα των καιρών, δεν φαίνεται να κατανοούν την κρισιμότητα της κατάστασης, δεν θέλουν να υφίστανται οι ίδιοι αλλά μόνο ο λαός τις πραγματικές συνέπειες της κρίσης.

Έτσι λοιπόν κάθε φορά που εκσφενδονίζεται ένας καφές ή ένα γιαούρτι ή ξυλοκοπείται ένας πολιτικός οι κάθε λογής μέχρι χθες ανύπαρκτοι βουλευτίσκοι και τα σάπια κόμματα αυτού του τόπου αντί να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για το νόημα της δημοκρατίας καλό θα ήταν να ανοίγουν κανένα λεξικό και να διαβάζουν πως όταν μιλούν για δημοκρατία θα πρέπει να γνωρίζουν πως βασικό συστατικό αυτης είναι η εξουσία να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού. Αυτό σημαίνει ότι τα όργανα της πολιτείας που είναι φορείς εξουσίας (κυβέρνηση, βουλή, τοπική αυτοδιοίκηση κ.ο.κ.) πρέπει να υπηρετούν και να προασπίζουν τα συμφέροντα του συνόλου της κοινωνίας, και όχι π.χ. κάποιου εκτός της κοινωνίας ή π.χ. κάποιων μόνο τμημάτων της.

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Υπάρχουν άνθρωποι που θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να σκεφτούν. ...και αυτο κανουν αλλωστε.






…οπως μερικοι χρειαζονται ομαδικο εξορκισμο, ετσι κιεμεις χρεαιζομαστε ομαδικη θεραπεια και μαλιστα σε ειδικο, shrink θαρρω τον λενε οι αμερικανοι.! 

Δεν πιστευω ουτε λεπτο οτι ειμαστε σε κατασταση ομηρειας και ετυχε να ερωτευθουμε τους «απαγωγεις μας», για τον απλουστατο λογο ότι ΟΛΟΙ θελουμε να τιμωρηθουν, και μαλιστα «ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ» αλλα για καποιον περιεργο λογο ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ για να συμβει.

Κιερχεται και ρωτα η κυραλενη «αχ πότε θα τελειωσει ολο αυτό»;  Τι να της πεις τωρα;  
ΚΥΡΑ ΜΟΥ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΟΤΑΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΩΛΟΥΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ-ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ κλπ και να παμε να κατσικωθουμε μπροστα στο κτιριο εκεινο που το λενε βουλη ΜΕΧΡΙΣ ΩΤΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΔΟΥΝΕ, και μονο βουλη δεν είναι. 
Αλλα πρωτα πρεπει να σκεφτεις ότι ΟΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ, ΘΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ. 

Από τη  αρχη της «κρισης»λεγαμε δεν μπορει θα τελειωσει, και ολο και χειροτερευει η κατασταση. 
Εφτα ολακερα χρονια περασαν, ειμαστε στα 8 και τελικα πρεπει να ειμαστε οι ΜΟΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ ΕΜΕΙΣ ΒΓΗΚΑΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΗΛΙΘΙΟΙ, και συνεχιζουμε τις ιδιες μ@λ@κιες από όταν μας βαλανε στα μνημονια, σαν να μη τρεχει τιποτα.!

Θα μου πεις τωρα «για να κανεις το παραμικρο από όλα αυτά πρεπει πρωτα απολα να σκεφτεσαι.  

Και ερχομαστε σε κεινο το ρητο  που ελεγε ο σοφος εκεινος  γεροντας το  "σκεπτομαι αρα υπαρχω", αλλα εσυ νεοελληνα ΑΝ συνεχισεις ετσι και δεν βαλεις μυαλο, σε λιγο καιρο "θα παψεις να υπαρχεις, αλλα μην το σκεπτεσαι ".!!!!

Είναι «δικτατορική – κατοχική – κυβέρνηση δοσίλογων». Αποτελείται από άκαρδους και άψυχους. Είναι παιδιά του διαβόλου.






Κοροϊδεύουν τους συνταξιούχους οι άξεστοι, οι πολιτικοί αλήτες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Πεινούν ήδη οι άνθρωποι, οι μειώσεις που δέχτηκαν μέσα στα κατοχικά – μνημονιακά χρόνια ξεπερνούν το 70% και έρχονται οι πολιτικοί απατεώνες να περιπαίζουν τους δυστυχείς συνταξιούχους.
Η μία βγαίνει και ζητά υπομονή, ο άλλος δηλώνει πως θα δοθεί 13η σύνταξη ως αντιστάθισμα της νέας τεράστιας μείωσης που έρχεται το 2019 και ξαφνικά κάποιοι ξεκαθαρίζουν πως οι μειώσεις θα γίνουν,  έχουν υπογράψει γι αυτό.
Πόσες αποδείξεις ακόμα χρειάζονται για να κατανοήσει και ο τελευταίος Έλληνας, πως αυτοί είναι «δήμιοι», είναι τοποθετημένοι από άλλα κέντρα για να σκοτώσουν την Ελλάδα. Είναι «δικτατορική – κατοχική κυβέρνηση δοσίλογων».

Η υπομονή στέρεψε. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες όλων των κλάδων ήδη ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας και οι κυβερνώντες ασκούν πολιτική και διακυβέρνηση που τους καθιστά πολιτικούς προδότες. Ζουν εις βάρος του Ελληνικού λαού, πλουσιοπάροχα σαν να βρίσκονται σε άλλη χώρα. Δεν έχουν καν την συναίσθηση του τέλματος που έχουν οδηγήσει τον λαό μας. Είναι προκλητικοί στην καθημερινότητα τους… Για εκείνους κρίση δεν υπάρχει. Ο λαός δεν τους αφορά και σαφώς ούτε η Πατρίδα μας. Ξεπουλούν τα πάντα, φτωχοποιούν κάθε μέρα όλο και περισσότερους Έλληνες και Ελληνίδες και αδιαφορούν για όλα. Κανένα συναίσθημα δεν διαθέτουν. Είναι άκαρδοι – είναι άψυχοι. Είναι παιδιά του διαβόλου.

Όποια γλώσσα και αν χρησιμοποιήσω στέκει φτωχή για να τους περιγράψει. Και δεν πείθομαι πως ο Αλέξης έγινε πρωθυπουργός τυχαία. Είχε ήδη επιλεγεί από τα μαθητικά του χρόνια, για να παίξει σήμερα αυτόν τον ρόλο που βιώνουμε στην πολιτική ζωή της Ελλάδας.

Όσον αφορά τον συνέταιρο του στην ψευτοκυβέρνηση  τους Πάνο Καμμένο, είναι προφανές πως ήταν στο πολιτικό κόλπο από πολύ πριν. Δεν συναντήθηκαν τυχαία δύο ακριβώς αντίθετοι άνθρωποι (όπως δήλωναν βέβαια), για να σχηματίσουν την χειρότερη κυβέρνηση που πέρασε στην Ιστορία μας έως σήμερα. Είναι ψυχροί εκτελεστές, είναι καθοδηγημένοι από τα κέντρα που εξυπηρετούν και που χωρίς πόλεμο κατέλαβαν την Ελλάδα μας.

Δεν υπάρχει άλλη λύση από την Αντίσταση και την Ανατροπή τους.

Πρέπει με κάθε τρόπο να τους αναγκάσουμε να φύγουν.

Γέροντας Ιλαρίων (Θωμάς Κονσολάκης) Πρόεδρος κινήματος Ανατροπή – ταυτότητα Πατρίδας.


http://www.triklopodia.gr/

Η Ιταλία είναι έτοιμη να φύγει από το ευρώ.




Το Κίνημα των 5 Αστέρων και η Λίγκα κατέληξαν σε συμφωνία συγκυβέρνησης. Αν η συμφωνία κρατήσει, τότε θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της ευρωζώνης που σε κράτος μέλος της θα αναδειχθεί κυβέρνηση με σαφή λαϊκή εντολή εξόδου απ’ αυτήν.

Αυτό τουλάχιστον έχουν υποσχεθεί τόσο το Κίνημα 5 Αστέρων, όσο και η Λίγκα με ηγέτη τον πρώην χριστιανοδημοκράτη Ματέο Σαλβίνι. Την διαφαινόμενη κυβερνητική συνεργασία ευλόγησε και ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος υποστηρίζει τον ηγέτη της Λίγκας για πρωθυπουργό.
Από τις πληροφορίες που διαρρέουν στον τύπο τα βασικά σημεία της κυβερνητικής συμφωνίας αφορούν στα εξής:

- Αναίρεση των συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων του Mario Monti, ώστε να μειωθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και ταυτόχρονα να ανατραπούν οι μεγάλες περικοπές στις συντάξεις. Επιταγή της ΕΕ ως αντιστάθμισμα στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με κρατικό χρήμα.

- Ένας σταθερός φόρος (flat tax) για τις επιχειρήσεις και τα φυσικά πρόσωπα της τάξης του 15% - με άλλα λόγια μια τεράστια φορολογική μείωση, που πιθανά να μειώσει την μέση φορολογική επιβάρυνση έως και 50%.

- Αναβάθμιση και αναχρηματοδότηση όλων των βασικών κοινωνικών δαπανών του κράτους. Πρώτα και κύρια της υγείας και της πρόνοιας.

- Την εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος που βασίζεται σε μελλοντικές φορολογικές εισπράξεις, παρόμοια με τα σχέδια που είχε προωθήσει ο Γιάννης Βαρουφάκης στην Ελλάδα.

Το παράλληλο νόμισμα ήταν στο εκλογικό μανιφέστο της Λίγκα. Το είχε υιοθετήσει ως εναλλακτικό μέσο κι ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Το Κίνημα των 5 Αστέρων είχε προσκαλέσει τον «σύμβουλο» των Βαρουφάκη και Τσακαλώτου, Γκλεν Κιμ, στο συνέδριό του τον Ιούλιο του 2015 προκειμένου να αναλύσει την εναλλακτική του παράλληλου νομίσματος αλά Γκρέκα.

Το νόμισμα θα είχε τη μορφή «κουπονιού», θα δινόταν αρχικά στους δημόσιους υπαλλήλους, θα αντιστοιχούσε στο 10% του μισθού τους και θα χρησιμοποιείτο για την πληρωμή των φόρων. Το σύστημα, αν πετύχαινε, θα επεκτεινόταν για πληρωμές και σε άλλους τομείς.
Ο κορεατικής καταγωγής Γκλεν Κιμ, είναι άγνωστο πως βρέθηκε «σύμβουλος» του Βαρουφάκη και του Τσακαλώτου στο υπουργείο οικονομικών. Όπως επίσης είναι άγνωστο και το πώς βρέθηκε στο βήμα του συνεδρίου του Κινήματος των 5 Αστέρων.
Το ίδιο άγνωστο είναι το πώς και με βάση ποια δεδομένα θεωρήθηκε σε όλες τις περιπτώσεις, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ιταλία, ως «ειδικός». Δεν έχει καμιά δημοσίευση. Δεν έχει συμμετάσχει σε κανενός είδους δημόσιο διάλογο για ζητήματα οικονομικής πολιτικής. Κινήθηκε και κινείται μόνο παρασκηνιακά.

Τώρα πώς βρέθηκε να πλασάρει το παράλληλο νόμισμα στην Ιταλία, μπορεί κανείς μόνο να υποθέσει. Τύποι σαν κι αυτόν εμφανίζονται ως «ειδικοί» μόνο με ισχυρές πλάτες. Δηλαδή μόνο αν εκπροσωπούν και συστήνονται από μεγάλα χρηματιστικά συμφέροντα. Κι αυτή η διαπλοκή ισχυρών χρηματιστικών συμφερόντων με τις ηγεσίες του Κινήματος των 5 Αστέρων και κυρίως της Λίγκας, εκφράζει η υιοθέτηση του παράλληλου νομίσματος.
Όπως και να έχει ένα είναι απολύτως σίγουρο. Όποιος μιλά υπέρ του παράλληλου ή διπλού νομίσματος έναντι του ευρώ, είτε δεν ξέρει τι λέει, είτε είναι βαθιά διαπλεκόμενος με κυκλώματα κερδοσκοπίας με το νόμισμα και χρηματιστικά συμφέροντα.
Το παράλληλο νόμισμα που φαίνεται να προτείνει ο ουρανοκατέβατος Γκλεν Κιμ δεν είναι τίποτε περισσότερο από το IOU που εφαρμόστηκε με απόλυτα καταστροφική επιτυχία στην πολιτεία της Καλιφόρνια το 2009. Εντός τριών μηνών οι τράπεζες δεν το δέχονταν ούτε καν στο 50% της ονομαστικής του αξίας.
Όμως λειτούργησε θαυμάσια για όσους είχαν να πληρώσουν υψηλούς φόρους. Αγόραζαν σε τιμές εξευτελιστικές τα IOU έναντι δολαρίων από αυτούς που είχαν ανάγκη και ύστερα με αυτά πλήρωναν τους πολιτειακούς φόρους τους. Με τον τρόπο αυτό κατόρθωσαν να γλυτώσουν σε πραγματικές αξίες γύρω στο 80% των φόρων.

Αν εφαρμοστεί το παράλληλο νόμισμα θα δημιουργήσει μια τεράστια κατηγορία πολιτών, κρατικοί υπάλληλοι και συνταξιούχοι που θα έχουν στα χέρια τους μια απλή υποσχετική. Η υποσχετική αυτή θα κινείται στην αγορά έντονα υποτιμημένη έναντι του ευρώ. Η τάση υποτίμησης θα ενισχύεται διαρκώς γιατί η υποσχετική αυτή θα είναι ένα θαυμάσιο μέσο κερδοσκοπίας για όσους διαθέτουν ρευστά διαθέσιμα σε ευρώ. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι θα αναγκάζονται να πουλάνε όσο-όσο την υποσχετική προκειμένου να πάρουν ευρώ στα χέρια τους και οι κερδοσκόποι να πληρώσουν τους φόρους με όσο μεγαλύτερη έκπτωση γίνεται.
Μέσα σε λίγους μήνες το κράτος θα αντιμετωπίζει δημοσιονομική ασφυξία λόγω της κερδοσκοπίας με το παράλληλο νόμισμα και θα αναγκαστεί να εκδώσει ακόμη περισσότερες υποσχετικές. Για μεγαλύτερο μέρος των δαπανών του. Πρώτα και κύρια για υπαλλήλους και συνταξιούχους.
Το τι θα συμβεί είναι εύκολο κανείς να το φανταστεί.
Όπως και να έχει, η μεγάλη ιδέα του Κινήματος των 5 Αστέρων για ένα βασικό εισόδημα για όλους τους πολίτες, θα πρέπει να δούμε πώς θα εφαρμοστεί. Ιδίως αν όντως εισαχθεί το παράλληλο νόμισμα.

Το σίγουρο είναι ότι οι Ιταλοί είναι ήδη φευγάτοι από το ευρώ. Στις εκλογές της 4ης Μαρτίου πάνω από το 60% του εκλογικού σώματος της Ιταλίας που προσήλθε στις κάλπες ψήφισε κόμματα που επίσημα αναφέρονται ως «λαϊκίστικα», επειδή αντιστρατεύονται το ευρώ.
Την κεντροδεξιά συμμαχία, που πήρε το 37% τω ψήφων ψήφισαν κυρίως οι άνεργοι (42%), οι νοικοκυρές (41%), οι εργάτες (43%) και οι αυτοαπασχολούμενοι (47%). Το Κίνημα των 5 Αστέρων που πήρε το 32,7% των ψήφων στηρίχθηκε κυρίως από την ψήφο των φοιτητών (32%) των ανέργων (37%), των νοικοκυρών (36%), των εργατών (37%), των υπαλλήλων (36%). Ενώ το 42% των υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα ψήφισε Κίνημα 5 Αστέρων.

Με άλλα λόγια ο αποκαλούμενος λαϊκός «ευρωσκεπτικισμός» εκπροσωπεί πάνω από το 70% των εργαζόμενων στρωμάτων της Ιταλικής κοινωνίας. Κι αν όντως γίνει δημοψήφισμα για το ευρώ, όπως έχουν δεσμευτεί από παλιά τόσο το Κίνημα των 5 Αστέρων, όσο και η Λίγκα, τότε είναι σίγουρο ότι μόνο ένας πόλεμος μπορεί να κρατήσει την Ιταλία στο ευρώ.

Μνημόνια/Παραβίαση του Συντάγματος/Μήνυση επί εσχάτη προδοσία ( ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ, ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΔΩΣΙΛΟΓΟΥΣ FREE ).!!!!


Φωτογραφία του χρήστη ΕΠΑΜ - Ενιαίο Παλλαικό Μέτωπο.



«ΜΝΗΜΟΝΙΑ: Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ – ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΗΝΥΣΗΣ ΕΠΙ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟ Ε.ΠΑ.Μ.».

Ομιλητές:

Δημήτρης Καζάκης, Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ.
Φώτιος – Σπυρίδων Μαζαράκης, Δρ. Νομικής – Δικηγόρος, επικεφαλής του Τομέα Δικαιοσύνης του Ε.ΠΑ.Μ.
Δευτέρα 14 Μαΐου 2018, ώρα 6:30 μ.μ.

Δημοτικός Κινηματογράφος «ΚΑΛΥΨΩ»

Γρηγορίου Λαμπράκη 9 & Καλυψούς

Καλλιθέα 

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

ΜΠΑΜΠΑ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΑΔΕ ; ΑΑΔΕ: ΑΡΠΑΓΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ…( πρεπει να μαθουν ΟΛΟΙ πως ο,τι εχουν υπογραψει ειναι ΠΑΡΑΝΟΜΑ )







Από τις 27 Απριλίου 2018 ήδη, η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), έχει ξεκινήσει τη διενέργεια πλειστηριασμών υποχρεωτικά με την ηλεκτρονική διαδικασία, για χρέη ελλήνων πολιτών προς το δημόσιο.  
Στους πίνακες πλειστηριασμών περιλαμβάνονται μικροί και μεγάλοι οφειλέτες, δεδομένου ότι ο νόμος προβλέπει την υπαγωγή σ’ αυτή τη διαδικασία και οφειλές άνω των 500 ευρώ.

Αν ίσως δεν επρόκειτο να το εφαρμόσουν γιατί το αναφέρει ο σχετικός νόμος; Όμως ήδη έχουν δώσει δείγμα γραφής με την επιδρομή στους τραπεζικούς λογαριασμούς χιλιάδων μικροοφειλετών όπου αφαιρούν και το τελευταίο ευρώ του οφειλέτη τους. Η αρχή έγινε για ακίνητα μεγάλων οφειλών, ως επικοινωνιακή μεθόδευση και «στάχτη στα μάτια», που απέβησαν άγονοι προς το παρόν, για να κατηγορήσουν και το κίνημα κατά των πλειστηριασμών που συνεχίζει να αντιστέκεται, ως δήθεν υποστηρικτές των πλουσίων!
Στη σχετική εγκύκλιο της ΑΑΔΕ διευκρινίζεται ότι τα ακίνητα θα εκπλειστηριάζονται βάσει της εμπορικής τους αξίας, ενώ όταν πρόκειται για την είσπραξη φορολογίας (ΕΝΦΙΑ κλπ) υπολογίζουν την ακριβότερη αντικειμενική αξία. Έχουμε λοιπόν ένα πρώτο δείγμα γενικού ξεπουλήματος, την βάσει εμπορικής αξίας προσφορά, σε μια γενικότερα αγορά ακινήτων που την έχουν υποβαθμίσει κατά εκατοντάδες δις ευρώ. Αν τώρα δε υπάρξουν και ένας, δύο άγονοι πλειστηριασμοί, γιατί όχι μεθοδευμένα, τότε θα πρόκειται για πραγματική αρπαγή. Τέτοιες είναι οι «μεταρρυθμίσεις» που ζητάν διαρκώς οι περίφημοι δανειστές μας, που είναι τα ευρωζωνικά κράτη πλέον ή επί το συγκινητικότερον «οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι»
Γιατί δεν πρόκειται ουσιαστικά περί οφειλών προς το «δημόσιο» αλλά για τις απαιτήσεις των δανειστών που κρύβονται πίσω από το ανύπαρκτο «ελληνικό δημόσιο» το οποίο ήδη έχει παραχωρήσει το «Ταμείο» στην ΑΑΔΕ δημιούργημα των «αλληλέγγυων» προς την Ελλάδα ευρωπαίων και ευρωζωνικών.

Τι είναι η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ);
Αξίζει προς ενημέρωση του κοινού να αναφερθούν κάποια βασικά στοιχεία για το πώς έγινε η αρπαγή από την Ελλάδα όχι μόνον της Ευρώπης αλλά και του «Δημόσιου Ταμείου» της. Η ΑΑΔΕ υπερψηφίστηκε από την ελληνική Βουλή στις 22 Μαΐου του 2016, στα πλαίσια της πρώτης αξιολόγησης του τρίτου Μνημονίου και ουσιαστικά αποτελεί τη νέα μορφή της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, η οποία όμως έστω και τυπικά βρισκόταν υπο το Υπουργείο Οικονομικών. Την όρισαν παραπλανητικά ως «Ανεξάρτητη Δημόσια Αρχή» ενώ δεν πρόκειται για τέτοια, όπως οι άλλες γνωστές και συνταγματικά κατοχυρωμένες «Αρχές»
Η νομική φύση των Ανεξάρτητων Αρχών δικαιολογεί, ως γνωστόν, την αναγνώριση αρμοδιοτήτων που σχετίζονται με την εγγύηση της προστασίας των δικαιωμάτων, όπως την εύρυθμη λειτουργία των τηλεπικοινωνιών, της αγοράς, τη ραδιοτηλεόραση, την καταπολέμηση της κακοδιοίκησης(Συνήγορος του Πολίτη) και όχι να έχουν αυτόνομη και διοικητικά ανέλεγκτη κανονιστική δράση και μάλιστα σε τομείς που έχουν μεγάλη σημασία για το Κράτος και αφορούν τον στενό πυρήνα του, όπως αυτός παραδοσιακά εντοπίζεται στην ασφάλεια, την άμυνα, τη δικαιοσύνη και τη φορολογία. Δηλαδή οι γνωστές μας «Ανεξάρτητες Αρχές» σκοπό έχουν την προστασία δικαιωμάτων των πολιτών από την καταχρηστική άσκηση της κρατικής λειτουργίας και όχι την επιβολή και καταστολή (νομικά) θεμάτων «Δημοσίων Εσόδων» που ανήκουν στον πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας και δικαιολογούν την ύπαρξή της.

Καίριο πλήγμα στον πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας
Η ΑΑΔΕ συστάθηκε με τον ν.4389/2016 ΦΕΚ Α 94/27.05.2016. Βάσει της παραγράφου 1 του άρθρ.1 σκοπός της είναι-προσοχή-να «προσδιορίζει» να «βεβαιώνει» και να «εισπράττει τα φορολογικά, τελωνειακά και λοιπά δημόσια έσοδα». Το πιο εκπληκτικό στη διάταξη, πέραν των άλλων είναι, ότι αυτή η «ΑΡΧΗ» θα «προσδιορίζει» δηλαδή θα επιβάλλει κατά την βούλησή της, ποια θα θεωρούνται ως «δημόσια έσοδα» και με τον δικό της «ανεξάρτητο» μηχανισμό αλλά και με την βοήθεια των ΔΟΥ θα επεμβαίνει για να τα συλλέξει. Ένα ακόμη εκπληκτικό είναι ότι βάσει της παραγράφου 2 του παραπάνω άρθρου, η «ΑΡΧΗ» «απολαύει λειτουργικής ανεξαρτησίας, διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο ή εποπτεία από κυβερνητικά όργανα, κρατικούς φορείς ή άλλες διοικητικές αρχές» Δηλαδή πραγματικό «κράτος εν κράτει».
Της προσέδωσαν τέτοιες αρμοδιότητες όπως και στις άλλες «Αρχές» οι οποίες όμως τις έχουν ανάγκη αφού από τη φύση της λειτουργίας τους έρχονται σε αντιπαράθεση με κρατικές λειτουργίες για να προασπίσουν δικαιώματα των πολιτών. Η ΑΑΔΕ γιατί πρέπει να είναι «ανεξάρτητη και ανέλεγκτη από την εκάστοτε νόμιμη ελληνική κυβέρνηση; Πολύ πιο συγκεκριμένα αυτό ορίζεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 5 ότι:
«Σε περίπτωση διαφωνίας του Υπουργού Οικονομικών με τον Διοικητή της Αρχής, σχετικά με την εφαρμογή της φορολογικής πολιτικής, το ζήτημα παραπέμπεται από τον Υπουργό Οικονομικών στο Συμβούλιο Διοίκησης της Αρχής.» Όπως παρατηρούμε η διαφωνία της κυβέρνησης με την «φορολογική πολιτική» της «ΑΡΧΗΣ» , (δηλαδή η Αρχή ασκεί φορολογική πολιτική) δεν παραπέμπεται ούτε στο Υπουργικό Συμβούλιο ούτε στο Κοινοβούλιο, αλλά στη «Διοίκηση της Αρχής» η οποία μπορεί να αποφασίζει κατά το δοκούν και να απορρίπτει φυσικά οτιδήποτε κατά τη γνώμη της έχει καλώς πράξει.
Όπως θα μπορούσε να παρατηρήσει καθένας μας, σήμερα πλέον τα σχετικά με την φορολογία δημόσια έγγραφα έχουν την εξής μορφή: Επάνω αριστερά αναγράφεται το «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» με το εθνόσημο και από κάτω «ΑΑΔΕ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ».  
Όλοι θα θυμόμαστε, τώρα πιά, ότι στη θέση της «ΑΑΔΕ» υπήρχε η αναγραφή «ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ», δηλαδή η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση, που εκλέγεται για να νομοθετεί, να προσδιορίζει, να εισπράττει τα δημόσια φορολογικά έσοδα και να τα χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της κοινωνίας, του λαού και της χώρας. Δυστυχώς, όσον αφορά τα «Δημόσια έσοδα» αυτό δεν υπάρχει πλέον και όπως γίνεται αντιληπτό, δεν πρόκειται για μια ασήμαντη τυπικότητα, αλλά εκφράζει σε όλο το τραγικό μεγαλείο, την κατάσταση που έχουμε περιέλθει ως λαός και ως χώρα-πολιτεία. Χωρίς πόλεμο, χωρίς κάποια στρατιωτική κατοχή.

Αντισυνταγματική εξουσιοδότηση αποτελεί ο ν.4389/2016
Οι Ανεξάρτητες Αρχές, οι οποίες συνιστούν όργανα του Κράτους και της Διοίκησης, όπως και η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, έχουν την αρμοδιότητα να εκδίδουν κανονιστικές πράξεις, κατόπιν σχετικής νομοθετικής εξουσιοδότησης, μόνον εφόσον πρόκειται για τη ρύθμιση θεμάτων με τοπικό ενδιαφέρον ή με χαρακτήρα τεχνικό ή λεπτομερειακό.
Με τον εξουσιοδοτικό ν.4389/2016 δόθηκαν σημαντικές αρμοδιότητες στην ΑΑΔΕ που αφορούν θέματα γενικού, αφηρημένου και καθολικού χαρακτήρα, τα οποία είναι αρμοδιότητα του τυπικού νομοθέτη και δεν μπορούν, εξ αντικειμένου, να αποτελέσουν αντικείμενο νομοθετικής εξουσιοδότησης κατά το άρθρο 43 παρ. 2 Σ. Η κανονιστική δράση της ΑΑΔΕ που τίθεται υπό το νομικό έρεισμα, τον ν. 4389/2016, υπεισέρχεται σε ένα ευρύτατο ερμηνευτικό πλαίσιο, βάσει του οποίου η ΑΑΔΕ ουσιαστικά υποκαθίσταται στη λειτουργία του νομοθέτη σε μια σειρά ζητημάτων γενικής φορολογικής και οικονομικής πολιτικής και διοίκησης (όπως π.χ. ειδικότερα, ο προσδιορισμός των εσόδων, ο έλεγχος της είσπραξής τους, τα μέτρα καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας κ.ά.).
Σύμφωνα με το άρθρο 82 του Συντάγματος, «η Kυβέρνηση καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της Xώρας», και όχι η ΑΑΔΕ, στα δε άρθρα 84 και 86 του Συντάγματος τυποποιείται νομικά η πολιτική ευθύνη και λογοδοσία των μελών της.
Ενόψει των ανωτέρω είναι σαφές ότι η ανάθεση αρμοδιοτήτων που εμπίπτουν στη νομοθετική εξουσία και στον στενό πυρήνα της κρατικής εξουσίας στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, συνεπάγεται την αδυναμία οποιουδήποτε ουσιαστικού ελέγχου και εποπτείας από τα αρμόδια Υπουργεία (ιεραρχικού ελέγχου νομιμότητας ή σκοπιμότητας ως προς την κανονιστική δράση της διοίκησης) όπως και την πολιτική ανευθυνότητα των πράξεων του συγκεκριμένου διοικητικού οργάνου, που ασκεί de jure και de facto γενική κυβερνητική πολιτική δίχως να εμπίπτει στις εγγυήσεις λογοδοσίας και ευθύνης που θέτει το κοινοβουλευτικό σύστημα για την Κυβέρνηση και την εκτελεστική εξουσία
Ο κ. Πιτσιλής(Διοικητής της ΑΑΔΕ) υποστήριξε ότι «ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων θα υπάρξει αυξημένη λογοδοσία», όμως το πρόβλημα βρίσκεται στο ποιος πρέπει να λογοδοτεί απέναντι στη Βουλή, η νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση η ο Διοικητής μιας κατ’ επίφαση «Ανεξάρτητης Αρχής»;
Συνεπώς, η πράξη αναγκαστικής εκτέλεσης περιουσιακών στοιχείων αδυνάμων οικονομικά πολιτών θέτει παράνομα κανόνες δικαίου, αφού στηρίζεται σε διάταξη νόμου (4389/2016), η οποία είναι αντίθετη στο άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος.

Σωρεία παραβίασης συνταγματικών διατάξεων
Αυτοί που θα υπερασπίζονταν και θα ήταν «κάθε λέξη του Συντάγματος» (Τσίπρας: με δάκρυα στα μάτια κατά την ανάγνωση των Προγραμματικών θέσεων της κυβέρνησης το 2015) ποδοπατούν κάθε διάταξη και λέξη του, προκειμένου να ανταποκριθούν στους «εθνικούς στόχους» αφαίρεσης της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας των ελλήνων πολιτών που αδυνατούν να ανταποκριθούν αποδεδειγμένα.
Τώρα πλέον δεν είναι μόνο ο τραπεζίτης που εφορμά να αρπάξει το σπίτι και την περιουσία, αλλά το ίδιο το κράτος, που από τη φύση του είναι ταγμένο να υπερασπίζεται τους πολίτες του και όχι να βοηθά τον οικονομικό και κοινωνικό αφανισμό τους.
Ενδεικτικά ας αναφέρουμε σχετικές συνταγματικές διατάξεις οι οποίες παρακάμπτονται με συνοπτικές διαδικασίες, ποδοπατούνται ή χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν.
Αρθρο 4 παρ.5 Σ: «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.» Το «ανάλογα με τις δυνάμεις τους» αναφέρεται προφανώς στην οικονομική τους δυνατότητα. Όταν λοιπόν κάποιος έλληνας πολίτης, λόγω οικονομικής αδυναμίας, για την οποία δεν ευθύνεται, αδυνατεί να «συνεισφέρει» αποδεδειγμένα, «στα δημόσια βάρη» γιατί χρησιμοποιείται η κρατική βία και καταστολή, όπου με αναγκαστική εκτέλεση να απαλλοτριώνει κάθε κινητή και ακίνητη περιουσία που αυτός έτυχε να διαθέτει;
Έτσι η κατ’ όνομα ελληνική κυβέρνηση και πολιτεία, υποβάλλει τον έλληνα πολίτη σε στερήσεις που θέτουν σε κίνδυνο την αξιοπρεπή διαβίωση του ίδιου και της οικογένειάς του. Ενώ
Το άρθρο 2παρ 1Σ, ορίζει ότι: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» και στην παρ.2 του ανωτέρω άρθρου διακηρύσσεται ότι: «Η Ελλάδα επιδιώκει την εμπέδωση…. της δικαιοσύνης»
Όμως ποια είναι αυτή η «δικαιοσύνη» που επιδιώκεται, όταν για οφειλόμενα ποσά και πάνω από 500 ευρώ, δύναται το ελληνικό δημόσιο να προβαίνει σε αναγκαστική εκτέλεση, απαλλοτριώνοντας τα ελάχιστα οικονομικά μέσα που έχουν απομείνει στον συγκεκριμένο άτυχο έλληνα πολίτη; Γιατί, φαντάζεται κανείς όταν κάποιος αδυνατεί για 500 ευρώ σε τι ένδεια έχει περιπέσει. Δεν τους ενδιαφέρει!
Στην παρ.6 του αρθρ.4 Σ ορίζεται: «Κάθε έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα, είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας…» Ας συλλογιστούμε λοιπόν τον έλληνα πολίτη που λόγω οικονομικής αδυναμίας δεν μπορεί να καταβάλλει τους φόρους που όρισε η ΑΑΔΕ, να έχει χάσει το σπίτι του, αλλά παράλληλα αυτός ή τα παιδιά του να πρέπει να πάρουν τα όπλα για να υπερασπιστούν την άμυνα της Πατρίδας. Τότε φυσικά δεν θα πεί για ποιά «Πατρίδα ρε γαμώτο;» Τα σπίτια και τα χωράφια μας είναι «Πατρίδα»
Στο άρθρο 5παρ1Σ ορίζεται «Καθένας έχει το δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας…» Αυτός που χάνει με τέτοιους τρόπους το σπίτι του, δεν είναι ελεύθερος να πραγματώσει όσα αναφέρονται γιατί το ίδιο το κράτος δεν του το επιτρέπει!
Στην παρ.4 του άρθρου αυτού ορίζεται: «Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη χώρα..» Προφανώς οι συντάκτες του Συντάγματος δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι κάποια στιγμή το σχετικό άρθρο θα αφορούσε περιορισμό που άπτεται σκληρού «ατομικού διοικητικού μέτρου» όπως η αναγκαστική εκτέλεση του σπιτιού του έλληνα πολίτη. Γιατί ο περιορισμός «εγκατάστασης» στη χώρα, αφορά να διαμένει κάποιος σε κατοικία και όχι σε πλατεία ή παγκάκι. Όταν όμως αδυνατεί να έχει ή να μισθώνει κατοικία λόγω οικονομικής αδυναμίας;
Στην παρ.5 του ίδιου άρθρου: «Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας της υγείας…. του». Όμως η κατάσχεση που έχει ήδη συντελεστεί και ο πλειστηριασμός που θα ακολουθήσει βλάπτουν πολύ σοβαρά την υγεία των πολιτών.
Αρθρο 7παρ.2 Σ: «Απαγορεύονται τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας ή άσκηση ψυχολογικής βίας καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τιμωρούνται» Ως γενική αρχή, η διάταξη αυτή δεν αφορά μόνο, αστυνομική συμπεριφορά αλλά και την κρατική βία συνολικά που στην περίπτωση των κατασχέσεων και πλειστηριασμών πραγματώνει όλα τα παραπάνω απαγορευόμενα και τιμωρούμενα. Ποιος όμως θα εφαρμόσει την διάταξη;
Αρθρο 9παρ.1 «Η κατοικία του καθενός είναι άσυλο. Η ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη.» Με τον εκπλειστηριασμό της κατοικίας δεν υφίσταται πλέον «άσυλο» και η οικογενειακή ζωή έχει παραβιαστεί αναπότρεπτα.
Αρθρο 17παρ1 «Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του κράτους.» Αυτό σήμερα ισχύει μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα να την διατηρούν, γιατί όσοι δεν έχουν δεν «τελούν υπό την προστασία του κράτους» αλλά διώκονται και τιμωρούνται με την αρπαγή των ελάχιστων περιουσιακών τους στοιχείων.
Στην παρ.2 του ίδιου άρθρου αναφέρεται: « Κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια… που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο..» Ουδέποτε απεδείχθη και μάλιστα «με τον προσήκοντα τρόπο» ότι η δέσμευση και υποθήκευση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, η υποβάθμιση και αποφλοίωση της κρατικής κυριαρχίας αφορά «δημόσια ωφέλεια» ή προάγει το «δημόσιο συμφέρον». Απλώς αποτελούν ιδεολογικές και πολιτικές εμμονές ενός φοβικού και υποταγμένου πολιτικού κατεστημένου που παριστάνει ότι «κυβερνά» τη χώρα.
Στο άρθρο 21 παρ.1 αναφέρεται: «Η οικογένεια ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του έθνους καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του κράτους» Χωρίς ικανή και αξιοπρεπή κατοικία όλα τα παραπάνω αποτελούν «έπεα πτερόεντα» κατά τον Όμηρο, ή λόγια του αέρα και φυσικά όταν καταβάλλεται «φιλότιμη» προσπάθεια να πάρουν και ότι έχει απομείνει. Αλλά ας φανταστούμε τι θα γινόταν εάν όλα τα παραπάνω δεν ήταν υπό την «προστασία του κράτους»;
Γιατί στην παρ.4 του ίδιου άρθρου διακηρύσσεται ακόμη πιο πανηγυρικά ότι: « Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του κράτους.» Δηλαδή το κράτος (ΑΑΔΕ) θα απαλλοτριώσει τις λαϊκές κατοικίες με ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και μετα θα φροντίσει…. να έχουν πάλι κατοικία οι στερηθέντες πολίτες; Όχι βέβαια γιατί κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στον παρόντα αιώνα! Το ωραίο είναι που τα εξωνημένα ΜΜΕ αναφέρονται σε άλλα μη αρεστά απολυταρχικά καθεστώτα που τα συντάγματά τους βρίθουν από ανάλογες διατάξεις.
Ας τελειώσουμε προς το παρόν, την ενδεικτική αυτή αναφορά , με την παρ. 5 του ίδιου άρθρου η οποία πρόβλεπε, όταν η Ελλάδα ήταν ακόμη κράτος ότι: « Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής καθώς και ή λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του κράτους.» Τα αποτελέσματα της παντελούς αδιαφορίας για τη συνεχή συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού καταγράφονται δραματικά σε σχετικές στατιστικές, ενώ η αρπαγή και υποβάθμιση της λαϊκής κατοικίας θέτουν την οριστική ταφόπλακα και αποτρέπουν τους νεαρούς πολίτες να κάνουν οικογένεια και παιδιά.

ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΕΛΛΑΣ & Γ. Μπιτάκου (Συλλαλητήριο 13 Μαΐου 2018) (διαδώστε το)

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Η τιμωρία των πολιτικών





Το μαύρισμα στις εκλογές

            Όσοι νομίζουν πως η τιμωρία των πολιτικών είναι να τους «μαυρίσουμε» στις εκλογές, τότε έχουν μαύρα μεσάνυχτα και καλά θα κάνουν να μην πάνε ποτέ να ψηφίσουν.  
Ίσως θα ήταν καλύτερα να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό και να μην ξαναγυρίσουν ποτέ πίσω.

Η «πολιτική» είναι αυτή που καθορίζει τις ζωές μας και το μέλλον των παιδιών μας. Ας μου απαντήσει κάποιος, σε τί διαφέρει ένας κοινός  απατεώνας που με τις πράξεις του βλάπτει εμάς και τα παιδιά μας, από έναν πολιτικό που συναινεί ή υπογράφει νόμους, οι οποίοι βλάπτουν την ζωή των πολιτών;  Σε τί διαφέρει ένας δολοφόνος από έναν πολιτικό, ο οποίος αδιαφορεί για την υγεία την ασφάλεια και την προστασία των πολιτών; Σε τί διαφέρει ένας ληστής από έναν πολιτικό που παίρνει μίζες, δεν φορολογείται και κρύβει εισοδήματα που προέρχονται από «γερά» πορτοφόλια για να προωθήσει νόμους;  Σε τί διαφέρει ένας προαγωγός από έναν πολιτικό που υπερφορολογεί αλλά ταυτόχρονα νομοθετεί ασυλίες για τον εαυτό του και τους παρατρεχάμενους του; Σε τί διαφέρει ένας τοκογλύφος από έναν πολιτικό που ψηφίζει σκληρή δημοσιονομική πολιτική για το λαό και παράλληλα νομοθετεί πλούσιες αμοιβές και παροχές για τον ίδιο;

Οι πολιτικοί έρχονται με χίλια δυο παραμύθια προεκλογικά, μας φουσκώνουν τα μυαλά με λέξεις και συνθήματα και από την στιγμή που αναλαμβάνουν την εξουσία, από την πρώτη κιόλας πράξη γίνονται ίδιοι με τους προηγούμενους. Συγκρίνετε τις προγραμματικές δηλώσεις του ΓΑΠ, του Σαμαρά και του Τσίπρα να δείτε πόσο πολύ μοιάζουν. Σε ορισμένα σημεία χρησιμοποιούν ακριβώς τις ίδιες λέξεις, ταιριάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους που νομίζεις πως τις έγραψε ο ίδιος άνθρωπος. Αυτό που έχει ενδιαφέρον όμως, είναι η επόμενη των προγραμματικών δηλώσεων, πάλι χρησιμοποιούν ίδια συνθήματα για να ανατρέψουν κάθε τι που είπαν προεκλογικά.
Στο ίδιο έργο θεατές. Πρίν της εκλογές με το λαό, μετά τις εκλογές με τα συμφέροντα, ντόπια και ξένα που επιζητούν την λεηλασία του τόπου και την οικονομική και κοινωνική ασφυξία του λαού.  Και ποιος είναι αυτός που πληρώνει την νύφη; Ποιος είναι αυτός που συνεχώς σφίγγει το ζωνάρι; Ποιος προσεύχεται στην Παναγιά για το κακό που τον βρήκε; Ο δύστυχος και παραπλανημένος Ελληνικός λαός. Ένας περήφανος λαός που έχει την ατυχία να είναι καλοκάγαθος ειλικρινής και φιλόξενος . Ένας λαός όμως που έχει μάθει να πέφτει και να σηκώνεται ξανά και ξανά. Ένας λαός που έχει μάθει να πολεμά όταν όλοι οι άλλοι προσκυνούν. Ένας λαός που γιορτάζει την αρχή του πολέμου γιατί η αρχή αυτή σημαίνει  ξεσηκωμός, σημαίνει  λευτεριά,,σημαίνει αναγέννηση. Ένας λαός που έχει γεννήσει τα πιο λαμπρά μυαλά της παγκόσμιας ιστορίας που δημιούργησαν τον ανθρώπινο πολιτισμό και τον έδωσαν με τόση απλοχεριά σε όλο τον κόσμο. Ένας λαός που έχει  την ευλογία να ζει σε έναν από τους πιο σημαντικούς γεωστρατηγικούς και γεωπολιτικούς χώρους του πλανήτη. Ένας λαός που έχει  ένα μεγάλο μειονέκτημα, είναι πολύ ευκολόπιστος. Πέφτει  θύμα ανεύθυνων τυχοδιωκτών και φιλόδοξων αλλά ουσιαστικά αμόρφωτων καθηγητών που τον οδήγησαν στα δόντια των παγκόσμιων  αρπακτικών.

Εάν λοιπόν αποδεχτούμε την λογική του «μαυρίσματος», αποδεχόμαστε την ρεμούλα τον δοσιλογισμό, την πατριδοκαπηλία, την απατεωνιά, την μονόφθαλμη δικαιοσύνη, την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και την καταστρατήγηση του συντάγματος. Με την λογική αυτή, γινόμαστε συνένοχοι στο έγκλημα της γενοκτονίας του Ελληνικού λαού, συνένοχοι στην εξαφάνιση του Ελληνικού πολιτισμού, συνένοχοι στην παραχάραξη της Ελληνικής ιστορίας, συνένοχοι στον διαμελισμό της Πατρίδας.
Με την λογική αυτή, δεχόμαστε τον δεσποτισμό, την κηδεμονία και αρνούμαστε την ελεύθερη έκφραση και την Δημοκρατία. Με την λογική αυτή, δεχόμαστε πως είμαστε κατώτεροι και πως δεν έχουμε δικαίωμα να αποφασίσουμε για την ζωή μας. Με την λογική αυτή, χρίζουμε αυτόφωτους δήθεν σωτήρες και ηγέτες οι οποίοι σκοπό έχουν την προσωπική φιλοδοξία και πιστεύουν στον Μαμωνά.

Η λογική αυτή είναι των συνενόχων και εγώ αρνούμαι να γίνω συνένοχος, αρνούμαι να συναινέσω στο θάνατο των παιδιών μου και της Πατρίδος μου. Η λογική αυτή είναι των παρτάκιδων και των σκουληκιών που πιστεύουν πως έρποντας, κάποια στιγμή θα φτάσουν στην κορυφή και έχουν συνηθίσει να τρων τις ακαθαρσίες των σκουληκιών που βρίσκονται μπροστά τους.
Ένας πολιτικός άνδρας είναι υποχρεωμένος να μετράει τα λόγια του και να είναι ειλικρινής. Οι υποσχέσεις δεν αρμόζουν σε έναν πραγματικό πολιτικό ο οποίος είναι ταγμένος στο κοινό καλό και το εθνικό συμφέρον. Ο πολιτικός δεν τάζει, ούτε υπόσχεται. Προτείνει λύσεις, οι οποίες είναι δοκιμασμένες ή καλά μελετημένες και είναι έτοιμος να δεχθεί και τους καρπούς αυτών των προτάσεων, όποιοι κι αν είναι. Οι πράξεις του καθορίζουν ζωές και συνειδήσεις, πρέπει λοιπόν να μπορεί να σηκώσει το βάρος αυτής της ευθύνης.

Ο πολιτικός πρέπει να δεσμεύεται έμπρακτα για όλα όσα λέει απέναντι στο λαό, ηθικά και υλικά. Η δέσμευση είναι ένας όρος που η νομική επιστήμη μπορεί να τεκμηριώσει στον υπέρτατο βαθμό. Υπάρχουν νομικά κείμενα από τα οποία  δεν μπορούμε να ξεφύγουμε με τίποτα, ούτε από τις δεσμεύσεις, ούτε από τις κυρώσεις που επιβάλουν. Τέτοια κείμενα πρέπει να υπογράφει κάθε πολιτικός πριν ανοίξει το στόμα του. Νομικές δεσμεύσεις, οι οποίες θα φέρουν τον λόγο του λαού, τις δεσμεύσεις του πολιτικού και θα επιβάλουν αυστηρές κυρώσεις σε περίπτωση αθέτησης.
Στην χώρα μας, οι πολιτικοί απατεώνες έχουν δημιουργήσει ένα σύστημα, το οποίο επιτρέπει στον πολιτικό να λέει ότι του κατέβει μόνο και μόνο για να μαζέψει ψήφους. Η μοναδική εξουσία που μπορεί να εγκαλέσει έναν πολιτικό για τις πράξεις του είναι η δικαιοσύνη. Μια δικαιοσύνη που έχει τα χέρια της δεμένα λόγω των ασυλιών που προστατεύουν τους πολιτικούς.  Άρα ποιός μένει; Μένει ο κυρίαρχος λαός. Αυτός και μόνον αυτός μπορεί να επιβάλει ένα σύστημα δημοκρατικό, με ισονομία, ισοκρατία και ισηγορία. Αυτός και μόνο αυτός μπορεί να αποδεσμεύσει τα χέρια της δικαιοσύνης, καταργώντας τις ασυλίες και όλες τις ευνοϊκές διατάξεις υπέρ των πολιτικών.
Αυτό μπορεί να το κάνει ένας ενωμένος κυρίαρχος λαός, όπου η ένωση του στηρίζεται σε γερές βάσεις, που οικοδομούνται με όρους σωστού λάθους και δίκαιου άδικου. Οι  όροι αριστεράς δεξιάς, φασισμού αντιφασισμού, μνημόνιο αντιμνημόνιο κ.ο.κ. είναι μέσα στα πλαίσια του διχασμού, της προπαγάνδας και της αποβλάκωσης που προωθείται από το σύνολο του πολιτικού εθελόδουλου προσωπικού που αποσκοπούν στον πολυκερματισμό του λαού.

Είναι τόσο εύκολο να βρούμε αυτά που μας ενώνουν και να αφήσουμε στην άκρη αυτά που μας χωρίζουν. Πολύ εύκολα μας έρχονται στο μυαλό οι λέξεις «Πατρίδα – Θρησκεία – Οικογένεια». Φτάνουν αυτά τα τρία για να καταλάβουμε πως η τιμωρία των ενόχων για την κατάντια της Πατρίδας, την επιβολή της κατοχής, τον παραγκωνισμό της Θρησκείας, την προσπάθεια ισλαμοποίησης, την διάλυση της Οικογένειας, την παραχάραξη της ιστορίας και την επιβολή του παραφύση σε φύση δεν αρκεί μόνο το «μαύρο» στις εκλογές.

Το επόμενο βήμα είναι η βούληση του ενωμένου λαού να εκφραστεί πάνω σε νέους πολιτικούς, νέα κόμματα, που έχουν προτάσεις ρεαλιστικές και έχουν το ανάστημα και την τόλμη να δεσμεύονται ηθικά και υλικά απέναντι στον Ελληνικό λαό. Με τον λαό ενωμένο μπορούμε να αλλάξουμε την χώρα. Όσο παίζουμε το παιχνίδι του μονόδρομου και διατηρούμε αυταπάτες πως το μαύρισμα» είναι τιμωρία, η πατρίδα θα συνεχίζει να ξεπουλιέται.
Αυτό που ίσως θα είναι αρκετό σαν τιμωρία, θα είναι όλοι αυτοί που ευθύνονται για τις εξοντωτικές αυτές πολιτικές αποφάσεις και την υλοποίησή τους, να αντιμετωπίσουν τον φυσικό δικαστή όπως κάθε κοινός απατεώνας, προδότης, ληστής, προαγωγός, δοσίλογος και δολοφόνος.

Ο Ελευθέριος Λάππας είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ.


Ε.ΠΑ.Μ. - Πανεθνικό Συλλαλητήριο στο Σύνταγμα για την Απελευθέρωση της Πατρίδας, E-ROI 9 Μαΐ 2018

Την κυριακη δεν θαρθεις για το θεαθηναι, αλλα για το σπιτι σου, τα παιδια σου, για την πατριδα σου, δεν είναι κατι αυλο η πατριδα, η πατρδια ειμαστε εμεις, είναι το σπιτι μας, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ.   

Τελος η μιζερια η κομοιρια και το φ/βοοκ, μια χουφτα προδοτες εκει μεσα ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΛΠΙΔΑ, ΚΑΜΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΑΣ, ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΖΗΤΑΜΕ .!! 




Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Εγώ αποφάσισα να κατέβω στο συλλαλητήριο, εσείς;









Στις 13 Μαΐου ημέρα Κυριακή και ώρα 14:00 διοργανώνεται ένα νέο συλλαλητήριο με πανεθνικό, παλλαϊκό, πατριωτικό χαρακτήρα. 

Το κάλεσμα αυτή τη φορά αφορά πρώτα και κύρια στην άμεση απελευθέρωση των δυο στελεχών των ενόπλων δυνάμεων, που κρατούνται όμηροι από την Τουρκία.

Αυτό όμως που προσωπικά μου έκανε εντύπωση στο κάλεσμα του συλλαλητηρίου είναι πρώτα-πρώτα το συναίσθημα που αποπνέει. Ένα συναίσθημα που είναι αδύνατο να αφήσει ασυγκίνητο όποιον μπορεί να φανταστεί τα παιδιά του στη θέση αυτών των δυο παιδιών που αρπάχτηκαν με ενέδρα από Τούρκους μισθοφόρους για να κρατηθούν από το καθεστώς Ερντογάν ως όμηροι. Ούτε βέβαια μπορεί να αφήσει ασυγκίνητο όποιον αρνείται να γίνει ανδράποδο για να θεωρεί ότι πρέπει να λουφάξει επειδή έτσι του λένε.

Και για να το ξεκαθαρίσουμε. Κανενός η ζωή δεν είναι πιο πολύτιμη από τη ζωή του άλλου. Κανένας δεν σέβεται τα δικά του παιδιά, αν πρώτα δεν αποδείξει ότι σέβεται και δεν πασχίζει για το παιδί του άλλου. Ο μισανθρωπισμός ξεκινά όταν βάζει τη δική του ζωή πάνω από των άλλων. Εγώ να είμαι καλά κι ας γίνουν όλα στάχτη και μπούρμπερη.

«Δεν μπορούν οι πολίτες να ασκούν εξωτερική πολιτική,» μας λένε τα εξαπτέρυγα του καθεστώτος. Μόνο που ξεχνάνε ότι η πολιτική όταν δεν είναι προνόμιο των πολιτών, γίνεται αναγκαστικά προνόμιο των τυράννων. Κι όταν η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία στην πατρίδα της Αντιγόνης ατιμάζει ιερά και όσια, τους άγραφους και γραπτούς νόμους του δίκιου, της αρετής και της ηθικής. Όταν συνωμοτεί προκειμένου να παραδώσει και ύστερα να εγκαταλείψει τους δικούς της υφισταμένους, τότε το λόγο έχει ο ίδιος ο λαός. Ο κάθε ξεχωριστός Έλληνας, που αρνείται να γίνει υπεξούσιος ανίκανων, αθέμιτων και αδίστακτων ηγεσιών.

Οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου, εξ όσων γνωρίζω, συμμετείχαν ενεργά και στα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό. Μόνο που αυτή τη φορά το κάλεσμά τους ξεχειλίζει από Ελλάδα. Δεν περιορίζονται στο «η Μακεδονία είναι Ελληνική», αλλά ξαναφέρνουν στην προμετωπίδα του συλλαλητηρίου το γνωστό από παλιά, το ποτισμένο με αίμα και ελπίδα του λαού μας από την εποχή του πρώτου μεγάλου συλλαλητηρίου το 1942 εναντίον του διαμελισμού της Ελλάδας σε Βουλγαρική, Ιταλική και Γερμανική ζώνη: Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!

Η Ελλάδα δεν χωρίζεται σε ζώνες, ούτε σε περιφέρειες για να διεκδικήσουμε την ελληνικότητα της καθεμιάς ξεχωριστά. Η Ελλάδα είναι μία, ενιαία και αδιαίρετη. Και η Μακεδονία, η Θράκη, η Ήπειρος, η Θεσσαλία μαζί με τις άλλες περιοχές, τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, η Κρήτη μαζί κι η Κύπρος όπου έχει ριζώσει ο Έλληνας από την εποχή των Πελασγών, είναι ελληνικές πατρίδες μόνο και εφόσον ανήκουν σε μια, ενιαία και αδιαίρετη πατρίδα. Μια Ελλάδα που ανήκει αποκλειστικά στους Έλληνες, τους απλούς Έλληνες. Όχι σε δυνάμεις κατοχής και κέντρα εξουσίας εντός και εκτός Ελλάδας.

Αυτή τη φορά δεν έχω να προσάψω τίποτε στους διοργανωτές του συλλαλητηρίου. Αν και προσωπικά θα προτιμούσα να είχαν εξαρχής καλέσει όλα τα πολιτικά κόμματα να συμμετάσχουν και να δεσμευτούν μπροστά στο λαό για τη στάση και τη θέση τους. Θα έπρεπε να είχαν κληθεί όλοι, που λένε ότι εκπροσωπούν το λαό. Χωρίς καμιά εξαίρεση, για να μην βρουν δικαιολογίες για την απουσία τους. Κι ας πάρει ο καθένας την ευθύνη που του αναλογεί.
Το ακομμάτιστο μπορεί να ταιριάζει στο Γερμανό, τον Άγγλο, τον Γάλλο και γενικά στον Ευρωπαίο του οποίου η εθνική ταυτότητα και ιδιοσυγκρασία σμιλεύτηκε από τον απόλυτο δεσποτισμό, αλλά ο Έλληνας έχει μια μακρά παράδοση πολιτικής ένταξης και στράτευσης. Ξεροκέφαλος, αδάμαστος, απείθαρχος και απρόβλεπτος, όπως τον περιέγραφαν πάντοτε οι εκπρόσωποι της δεσποτικής Δύσης, έχει ένα χαρακτήρα που σμιλεύτηκε έτσι από τα βάθη της αρχαιότητας. Γνωρίσματα που ταιριάζουν μόνο σε λαούς λεύτερους από κάθε νοοτροπία και λογική δεσποτισμού.

Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που δίδαξαν το τι σημαίνει πολιτική στράτευση. Από τότε που πριν ακόμη επινοηθεί το όνομα της δημοκρατίας για το πολίτευμα της κλασσικής Πόλης, είχαν ανακαλύψει το χωρισμό σε πολιτικές μερίδες (κόμματα) ανάλογα με τα κοινωνικά συμφέροντα κάθε στρώματος και τάξης. Χάρις σ’ αυτόν τον διαχωρισμό – όπως τον διηγείται επί παραδείγματι ο Πλούταρχος στο βίο του Σόλωνα – μπόρεσε να γεννηθεί η ενότητα της αυτοκυβέρνησης των πολιτών, που ονομάστηκε έκτοτε Δημοκρατία. Μια ενότητα που δεν ήρθε με συνεννόηση, ούτε την επέβαλλε κάποιος μεγάλος μεταρρυθμιστής σαν τον Σόλωνα, ή τον Κλεισθένη. Επιβλήθηκε από τους ελεύθερους καλλιεργητές και τεχνίτες συγκροτημένους σε πολιτικές μερίδες (κόμματα) σε βάρος των πλουσίων γαιοκτημόνων.
Ο κοινωνικός πόλεμος αυτός γέννησε τη δημοκρατία, σύμφωνα με τη γνωστή ρήση του Ηράκλειτου: πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους. Κι έτσι άνθησε η ελευθερία σε μια εποχή όπου παντού αλλού επικρατούσε ο πιο απόλυτος δεσποτισμός.
Πρέπει να χωρίσουμε πρώτα για να ενωθούμε ύστερα. Αλλιώς δεν γίνεται τίποτε. Αλλιώς θα είμαστε πάντα θύματα των αχρείων, των δειλών, των προδοτών και των δημίων. Κάθε λογής και είδους. Κάθε χρώματος και παραλλαγής.

Έτσι πρέπει να γίνει και σήμερα. Ο λαός για να ενωθεί, πρέπει πρώτα να διαχωρισθεί. Όπως η ήρα από το στάρι. Πρέπει να διαχωριστεί από όσους τον θεωρούν υπόδουλο ιδεολογιών και ιδεοληψιών της δεξιάς και της αριστεράς. Πρέπει να διαχωριστεί από όσους τον θεωρούν άβουλο και άξιο χειραγώγησης από κυκλώματα και μέσα. Πρέπει να διαχωριστεί από όλους εκείνους που του πουλάνε φούμαρα και φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Πρέπει να διαχωριστεί απ’ όσους τον διδάσκουν την αρετή του ραγιαδισμού, το σφάξε με αγά μ’ να αγιάσω. Πρέπει να διαχωριστεί απ’ όλους εκείνους που τον μετράνε μόνο με όρους ψηφοθηρίας.
Ας διαχωριστούμε για να ενωθούμε. Για μια ενότητα που πάνω απ’ όλα βάζει την πατρίδα, την ελευθερία, τη δημοκρατία και την ανεξαρτησία της.
Να γιατί αυτή τη φορά θα πάω στο συλλαλητήριο της Κυριακής. Με όλες τις επιφυλάξεις και τις αντιρρήσεις μου. Με πλήρη συναίσθηση ότι πολιτικά δεν ταιριάζω με όλους και όσους κατέβουν στο συλλαλητήριο.

Όμως όλα αυτά είναι δευτερεύοντα.
Αυτή τη φορά θα κατέβω στο συλλαλητήριο όχι μόνο γιατί συμφωνώ με το κάλεσμα, αλλά γιατί βλέπω τον πόλεμο που του έχουν κηρύξει πρώτα και κύρια αυτοί που διαγκωνίζονταν για να φωτογραφηθούν στην εξέδρα των προηγούμενων συλλαλητηρίων.

Θα κατέβω γιατί το χειρότερο είδος σεσημασμένων φασιστών – έστω κι αν ενίοτε εμφανίζονται ως αριστεροί - καταγγέλλει το συλλαλητήριο ως «φασιστικό».

Θα κατέβω γιατί οι πιο ξεφωνημένοι και ξεπουλημένοι πατριδοκάπηλοι, αυτοί που έφεραν τον Άνθιμο και τον Φραγκούλη στη Θεσσαλονίκη και κρύφτηκαν πίσω από το Μίκη Θεοδωράκη στην Αθήνα, λυσσομανούν εναντίον του.

Θα κατέβω γιατί κανένας Αλαφούζος δεν δέχθηκε να παρουσιάσει το συλλαλητήριο, όπως έκανε με τα προηγούμενα. Θα κατέβω γιατί αυτό το συλλαλητήριο φαίνεται να τους πονάει πολύ περισσότερο από τα προηγούμενα.

Θα κατέβω γιατί αυτή τη φορά είμαι διατεθειμένος να μείνω στο Σύνταγμα μέχρις ότου το καθεστώς κατοχής της πατρίδας μου να γκρεμιστεί από τη λαϊκή οργή.

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Το όνειρο μιας χωρας και ενός ολοκληρου λαου, βασισμένο στην αρετή και την σκληρή δουλειά.





Ο εχθρος ΔΕΝ είναι εξω απτη χωρα, είναι εκει μεσα, είναι αυτες οι βδελλες της κοινωνιας, αυτά τα παρασιτα, τα σκουπιδια  που μας κλεβουν και μας κοροιδευουν καταμουτρα, με λεξεις οπως "ευημερία" και "αναπτυξη".

ΔΕΝ εχουμε κοινοβουλευτικη δημοκρατια, εχουμε κοινοβουλευτικο φασισμο. 


Χωρις εθνικη ανεξαρτησια, χωρις δημοκρατια, χωρις ασκηση λαικης κυριαρχιας, χωρις ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ, δεν παμε πουθενα, δεν κανουμε ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ απολυτως τιποτα.!!

Πρεπει να ικανοποιηθει το κοινο περι δικαιου αισθημα. 
Αλλα για να γινει αυτό ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΦΕΡΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΛΙ.

Πρεπει να ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ αξιοπρεπεια και αυτοσεβασμο.!
Γιατι οταν μένουμε σιωπηλοί φταίμε το ίδιο με αυτούς που πολεμάμε.
Για να βρουμε την ηρεμια που επιζητουμε ΟΛΟΙ πρεπει (δυστυχως ή ευτυχως ;) να περασουμε πρωτα μεσα απο την φωτια.


ΤΕΛΕΙΩΣΕ.  ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ . ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΣΕΙ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ  ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ.!!

ΟΤΑΝ ΑΠΟΣΠΑΣ ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΤΟΤΕ ΕΙΣΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΩΣΙΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ...


«Συγχαρητήρια, φέρατε την Ελλάδα πίσω από το χείλος της αβύσσου!» είπε ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ. Άνχελ Γκουρία στον   Τσίπρα κατά τη συνάντηση που είχε μαζί του στην Αθήνα.

Αυτά γράφει η βρετανική εφημερίδα Telegraph:

«Λιγότερο από τρία χρόνια πριν, ο Τσίπρας πραγματοποίησε ένα σκληρό, πεισματικό δημοψήφισμα για να απορρίψει τα πακέτα μεταρρυθμίσεων που έβαζαν τα βόρεια κράτη. 





(Σημ.Οίμου- Αθήνας: Για το γεγονός ότι πρόδωσε αυτό το ΟΧΙ, την βούληση δηλαδή του Ελληνικού λαού δεν γίνεται λόγος...Αστείον πράγμα!!)

Οκτώ χρόνια ύφεσης άφησαν την ελληνική οικονομία μικρότερη από ό,τι πριν...»



Ο άλλος εκπρόσωπος των τοκογλύφων ο Σβέτα Σινγκ , επικεφαλής οικονομολόγος στην TS Lombard δίνει επίσης τα εύσημα στον Τσίπρα λέγοντας: «Για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, τα σύννεφα πάνω από την Αθήνα φαίνεται να αρχίζουν να απομακρύνονται», .
και προσθέτει:
«Αν και από μια πολύ χαμηλή βάση, τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν».

Πέτυχε πλεόνασμα πάνω από 4%- πολύ πάνω από το επίπεδο που το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να διατηρήσει η κακοποιημένη οικονομία». 

Η Telegraph δημοσιεύει όπως προαναφέραμε και τα εγκωμιαστικά σχόλια του επικεφαλής του ΟΟΣΑ του Γκουρία. «Θα ήθελα να σας συγχαρώ, τη διοίκησή σας και ολόκληρη την Ελλάδα για την εντυπωσιακή προσπάθεια σταθεροποίησης και ένα από τα πιο φιλόδοξα πακέτα μεταρρυθμίσεων που είδαμε πρόσφατα στον ΟΟΣΑ. Αυτό αρχίζει να αποφέρει καρπούς».

Είναι σίγουρο ότι οι τοκογλύφοι λένε ψέματα και ότι το πλεόνασμα είναι αποτέλεσμα των εξοντωτικών και παράνομων φόρων με τους οποίους έχει φορτώσει τον Ελληνικό λαό η ψευτοαριστερή κυβέρνηση.

Όπως λένε οι Έλληνες, διατηρώντας το χιούμορ τους ακόμη και μέσα σε συνθήκες οικονομικής γενοκτονίας: «Η ανάπτυξη σίγουρα θα έρθει αλλά εμείς δεν θα είμαστε εδώ...»και «Στο τέλος θα θεσπίσουν και ειδικό φόρο για όσους μπορούν ακόμη να πληρώνουν τους φόρους τους... »

Σε σοβαρό επίπεδο τώρα, όταν σου δίνουν εύσημα οι τεχνοκράτες του οικονομικού ράιχ σημαίνει ότι είσαι δωσίλογος ολκής των σιωνιστών ευρωπαίων και τους έχεις πραγματοποιήσει όλα τα σκοτεινά τους σχέδια...

Και πράγματι ο Τσίπρας έκανε όλα όσα δεν τολμούσαν οι προηγούμενοι δωσίλογοι να πραγματοποιήσουν!

Έκοψε κι άλλο τις συντάξεις 

Αύξησε τον ΦΠΑ στα νησιά

Επέβαλε αβάσταχτη φορολογία

Προχώρησε σε ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς

Νομιμοποίησε τη συμβίωση ομοφυλοφίλων

Προωθεί την υιοθεσία από ομοφυλόφιλους

Πουλάει την Μακεδονία

Κάθεται και τις «τρώει» από την Τουρκία, δίνει πίσω τους τούρκους που μπήκαν παράνομα σε Ελληνικό έδαφος, ενώ οι τούρκοι κρατούν ακόμη τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς!

Έχει εξαθλιώσει τον μισό Ελληνικό πληθυσμό, έχει αντιστρέψει την θέλησή του λαού το 2015 από ΟΧΙ σε ΝΑΙ, σκοτώνοντας και την τελευταία ελπίδα των Ελλήνων για ειλικρινή αγώνα εκτός μνημονίων...

Θέλει να καταργήσει τα Θρησκευτικά διαλύοντας την αυθόρμητη πίστη του Έλληνα προς τον Θεό...


Για όλα αυτά ευχαριστούν τον Τσίπρα οι τοκογλύφοι σιωνιστές...


Είναι η ώρα να τον «ευχαριστήσουμε» κι εμείς στέλνοντάς τον φυλακή για εσχάτη Προδοσία!