ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018















Σκέφτομαι…, αγαπημένοι μου φίλοι, όσοι δεν ασχολείστε με την πολιτική, ότι δεν γλιτώνετε την χώρα σας από αυτά που παθαίνει, ούτε γλιτώνετε την τσέπη σας από αυτά που σας κλέβουν, ούτε από τίποτε άλλο δεν γλιτώνετε…! 
Γιατί η «πολιτική» ασχολείται με εσάς, με εμάς, με όλους μας!

Κι εγώ θα ήθελα να καλωδιωθώ με ντοκιμαντέρ όλη την μέρα και να μην με νοιάζει τι τρέχει για τίποτε… Θα ήθελα να χορεύω, να τραγουδάω,  να γελάω,  να ονειρεύομαι στον ύπνο και τον ξύπνιο μου… Αχ πόσο μου λείπουν όλα αυτά!!! Από το 2010, από το 2011 έχω μπει σε μια κατάσταση διαρκούς έντασης προσπαθώ να βοηθήσω την χώρα μου και όλο τον κόσμο να καταλάβει να δει όσα βλέπουν λίγοι… πριν είναι αργά για όλους μας…

Θα ήθελα να ζούσα κι εγώ όπως πριν όπως κάποιοι ζουν ακόμα… σνομπάροντας την πολιτική, αλλά και όσους ασχολούνται με αυτή! Βλέπετε όμως κάποτε η πραγματικότητα θα μου χτυπήσει την πόρτα, θα δω την χώρα μου μισή, τους γείτονες ξεσπιτωμένους, την παιδεία, την υγεία να  απουσιάζουν… και άλλα σύμβολα όχι τα δικά μας και άλλους λαούς να μας εξουσιάζουν, γιατί εμείς δεν νοιαζόμασταν όταν έπρεπε, για όσα έπρεπε να νοιαζόμαστε! Μεγαλώσαμε με την διδαχή : » μην ασχολείσαι με την πολιτική… γιατί θα μπλέξεις¨ και αργότερα αυτό συμπληρώθηκε με το : ¨το να είσαι απολιτίκ είναι κουλ¨…!!!

Κι έχουμε καταλήξει να ψάχνουμε να βρούμε τί μας γίνεται και πώς φτάσαμε ως αυτή την κατάσταση… Να έχει φύγει ο ανθός τα νιάτα στο εξωτερικό και να έχουμε καταντήσει χώρος συγκέντρωσης αστέγων γηγενών και μεταναστών, απόρων και ανασφάλιστων συνταξιούχων που υποσιτίζονται και υποθεραπεύονται… Ατόμων με αναπηρία δίχως προστασία και πολιτών δίχως δικαιώματα ιδιωτικής περιουσίας αλλά και δίχως δημόσια περιουσία, καθώς αυτή ¨αξιοποιείται¨ εκποιούμενη… προς όφελος Τραπεζιτών, αχόρταγων διεθνών λωποδυτών και των δικών μας λαμόγιων…

Κι εμείς πότε θα σηκωθούμε, πότε θα ζητήσουμε τον λόγο, πότε θα διεκδικήσουμε τα αυτονόητα;;; Πότε θα οργανωθούμε ως απλοί πολίτες κι όχι ως επαγγελματίες πολιτικοί, να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και την χώρα μας πίσω ;
Μας την πέφτουνε από όλες τις μεριές κι εμείς, όχι όλοι αλλά αρκετοί, κλείνουμε τα μάτια και αδιαφορούμε…! Τούρκοι, Σκοπιανοί,  Αλβανοί από γύρω γύρω… μάθανε για το μεγάλο ξεπούλημα και δηλώνουν με θράσος τις διεκδικήσεις τους. Οι ¨πολιτικοί¨ μας που κυβερνούν, όσοι κυβέρνησαν πριν αλλά και οι άλλοι που βρίσκονται στη Βουλή δεν μιλάνε για όσα ο λαός φωνάζει…!
Κάποιοι σας λένε εναντίον των κομμάτων γενικά τσουβαλιάζοντας και αρκετούς από τους απλούς πολίτες που αυτοοργανώθηκαν, στο ίδιο πλάνο… Δημοκρατία σημαίνει να έχει ο κάθε ένας το δικαίωμα να εκφράζει την άποψή του, να διεκδικεί την εξουσία ακόμη κι αν άλλοι την σφετερίστηκαν, γιατί αυτός είναι ο τρόπος που ο πολύς κόσμος καταλαβαίνει την δράση και την αντίδραση. Μας ιδιωτικοποιούν νερά, μας μετατρέπουν σε ζωντανούς σκουπιδότοπους μέσα από την καύση RDF,  μας ξεπουλούν ότι έχουμε και μας λένε μόνο ότι χρωστάμε κι από την άλλη μας φωνάζουν κάποιοι : ¨μείνετε μακριά από κόμματα¨… Γιατί ;

Μήπως για να συνεχίσουν ανενόχλητοι εκείνοι οι λίγοι να έχουν την εξουσία του τόπου τούτου ; Με σκοπό την αξιοποίηση του άριστου οικοπέδου και την μετατροπή των κατοίκων σε δουλοπάροικους ; Κάποτε κάποιοι συναγωνιστές μου είπαν ότι το να τρέχεις σε δέκα μεριές είναι μέρος του στημένου προβλήματος, σε κουράζει και σε εξουθενώνει ενώ το ξέρεις ότι το θέμα είναι η Απώλεια της Εθνικής σου Κυριαρχίας που υπογράφτηκε παράνομα με την πρώτη Δανειακή Σύμβαση το 2011… κι από εκεί ξεκίνησαν όλα τα κακά… Πόσο δίκιο είχαν οι συναγωνιστές, τώρα κουρασμένη το καταλαβαίνω… Ότι είχαν δίκιο όταν μου έλεγαν να κοιτάζω να σώσω το δάσος κι όχι ένα δυο ή τρία δέντρα…
Κάθε που ένα σκάνδαλο ξεφυτρώνει στα συστημικά αθηνοκεντρικά Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης λέω μέσα μου…ωχ πάλι την καταστρέφουν την ζωή μας λίγο πιο γρήγορα, στα κρυφά, να αποσπάσουν την προσοχή μας από τα σημαντικά και ουσιαστικά και να την πάνε αλλού μακριά…! Για μένα λοιπόν δεν υπάρχει κανένας λόγος να ασχοληθεί το μυαλό μου με κανένα σκάνδαλο Νοβάρτις… Όταν ξεπουλιέται η Μακεδονία,  όταν γκριζάρει το Αιγαίο κι όταν η Κύπρος, το Ιόνιο και η Ήπειρος διεκδικούνται από τους γείτονες και με την υποστήριξη των μεγάλων δυνάμεων! Για μένα δεν υπάρχει καμία ασφάλεια στα δεσμά της Ε.Ε. και του μηχανισμού εκπόρθησης κρατών της : το Ευρώ!
Για εμένα δεν υπάρχει κανένας λόγος να παίζω, να χασκογελάω , να χαλαρώνω εδώ και τόσα χρόνια γιατί το νοιώθω και το βλέπω ότι έχουμε πόλεμο!!! Οι πολιτικοί αν είχαν έστω κάποτε καλές προθέσεις, σίγουρα τους ¨έπεισαν¨ να αλλάξουν και μας πουλήσανε!!! Είμαστε υπόδουλοι άλλη μια φορά! Έχουμε όμως στο παρελθόν αποδείξει ότι οι Έλληνες μπορούμε να ενωθούμε και ενωμένοι να κάνουμε θαύματα!!! Το πιο καλό το θαύμα εύχομαι… λοιπόν,

Καλή Λευτεριά συμπατριώτες δημοκράτες !!!
Λευτερωθείτε πρώτα από τα λάθη που σας κρατάνε πίσω κι ελάτε μαζί μας να πιαστούμε χέρι χέρι στον Αγώνα για την ανάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας!!!

Δεν είναι αργά…
Είναι η σωστή ώρα!!!


Η Λία Καλλέργη είναι μέλος του Ε.ΠΑ.Μ. Περιφέρειας Ν.Μαγνησίας (Τ.Ο. Βόλου)

Γλώσσα και Ευρώ – Τι Μπορεί να Λεχθεί και τι Όχι







Εισαγωγή

Το Νεοφιλελεύθερο Μακροοικονομικό Υπόδειγμα αποδεικνύει ότι στο  καπιταλιστικό σύστημα ενυπάρχουν εκ  φύσεως δυνάμεις, οι οποίες ενεργούν αυτόματα,  έτσι στο σύστημα να μην υπάρχουν υφέσεις και οικονομικοί κύκλοι ή η λειτουργία του  συστήματος  να αποκαθιστάται αυτομάτως μετά από μια αιφνίδια διαλυτική εξωγενή παρέμβαση.

Το σύστημα αυτό έχει επικρατήσει στην ευρωζώνη, υπό αυτό το σύστημα διοικούμεθα, και περιγράφεται με σαφήνεια στην Συνθήκη του Μάαστριχτ αλλά και σε άλλες εκδόσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Το Νεοφιλελεύθερο Υπόδειγμα είναι μια πνευματική σύλληψη της  λειτουργίας της πραγματικότητας και κατά συνέπεια έχει την δική του εσωτερική λογική αλλά και την δική του γλώσσα.
Η γλώσσα δίνει στο πνεύμα την δυνατότητα να εκφραστεί, αφού το πνεύμα πάντα προηγείται της γλώσσας, αλλά και το πνεύμα προετοιμάζει την γλώσσα να αυτόοργανωθεί. Γλώσσα και πνεύμα συνεργάζονται.
Η γλώσσα του ευρώ εκφράζει την λογική του συστήματος μέσω της αλληλοεπίδρασης των μεταβλητών που το συνιστούν. Έτσι έχουμε πλήρη θεωρία των κύριων μεταβλητών του συστήματος που είναι η παραγωγή, η απασχόληση, οι πραγματικοί μισθοί και τα επιτόκια, πλήρη θεωρία του χρήματος και των τιμών και από εκεί με βάση τα παραπάνω αναπτύσσονται θεωρίες της διανομής του εισοδήματος, της οικονομικής ανάπτυξης,  θεωρία για τον ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας, του Κράτους, της Φορολογίας  και του Δανεισμού και για την φύση της Δημοκρατίας.
Με βάση ολ’ αυτά, υπάρχουν προτάσεις που μπορούν να λεχθούν αν λάβουμε  ως αληθή τα παραπάνω. Αλλά υπάρχουν  και προτάσεις οι όποιες δεν μπορούν να λεχθούν μέσα στο ευρώ, που αν λεχθούν δεν εκφράζουν τίποτα, και τέλος πάντων αποδεικνύουν έλλειψη οικονομικής και πολιτικής γνώσης, για το πώς λειτουργεί η ευρωζώνη και το κράτος του ευρώ. Αν πολιτικά επιμένουν κάποιοι, τέτοιες  προτάσεις να τις εκφράζουν, σαν βάση σωτηρίας της Ελλάδος και του Λάου της, κάνουν κακό και εκτίθενται.

Λανθασμένες Προτάσεις
  • Δημιουργία παραγωγικού μοντέλου
Η δημιουργία παραγωγικού μοντέλου μέσα στο ευρώ είναι λόγος κενός περιεχομένου. Το μοντέλο ανάπτυξης του ευρώ, είναι πλήρως συνυφασμένο με την ελεύθερη αγορά, που αποκλείει οποιοδήποτε παρέμβαση του κράτους, η άλλης δύναμης, να  κατευθύνει την παραγωγή προς την μια ή άλλη κατεύθυνση. Όλα βασίζονται στην αγορά εργασίας. Στο υπόδειγμα του ευρώ, η αγορά εργασίας είναι σε διαρκή ισορροπία ως αποτέλεσμα της ευκαμψίας των πραγματικών μισθών.
Η ζήτηση για εργασία καθορίζεται από το επίπεδο της τεχνολογίας που είναι ενσωματωμένη στην παραγωγή και η προσφορά εργασίας καθορίζεται από τις προτιμήσεις των εργαζομένων για εισόδημα και   για ανάπαυση.
Οι πραγματικές μεταβλητές στο υπόδειγμα του ευρώ –πραγματικοί μισθοί, απασχόληση, πραγματικό ΑΕΠ και επιτόκιο- προσδιορίζονται ταυτοχρόνως από την επίτευξη της ισορροπίας στην αγορά εργασίας.

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

ΨΗΦΙΣΜΑ για την Πατρίδα & την αποκατάσταση της Δημοκρατίας




Στηρίζουμε ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑΣ  την μήνυση επί Εσχάτη Προδοσία και για την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Ελλάδα. 

Προλογική Διακήρυξη                                                                         


Ο Ελληνικός Λαός και η Πατρίδα μας, από το Μάιο του 2010, βιώνουν μια πρωτόγνωρη κατάσταση, τουλάχιστον για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα: η Δημοκρατία μας, και όπως αυτή εγκαθιδρύεται με το Σύνταγμα του 1975, έχει αλλοιωθεί και αδρανοποιηθεί· τα ανθρώπινα δικαιώματα ενός ολόκληρου λαού έχουν πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων. Ένα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας είναι άνεργοι.
Οι εναπομείναντες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και όσοι δεν οδηγήθηκαν στην ομηρία της πρόωρης συνταξιοδότησης, έχουν υποστεί μειώσεις των εισοδημάτων τους περίπου της τάξης του 25%. Όσοι έχουν ακόμη δουλειά, πληρώνονται με πολύμηνες καθυστερήσεις, λαμβάνοντας σε πολλές περιπτώσεις “φιλοδωρήματα” αντί των δεδουλευμένων τους.
Συνεχή φορομπηχτικά νομοθετήματα, ξεπούλημα του Δημόσιου Πλούτου, ποδηγέτηση και ακρωτηριασμός της δημοκρατίας, επιβάλλονται από μια Βουλή που δέχθηκε να παραδώσει την κυριαρχία της στους ξένους δανειστές, κρατώντας για τον εαυτό της μόνο την ακίνδυνη φλυαρία της. Αυτοκτονίες, άνεργοι, άεργοι, άστεγοι, πεινασμένοι, απελπισμένοι και ψυχικά πληγωμένοι συμπολίτες μας, συνθέτουν έναν νέο ζόφο που επιχειρείται να “κρυφτεί κάτω από το χαλί” όπως-όπως. Επιχειρήσεις και καταστήματα κλείνουν. Η παραγωγική δυναμική της χώρας μειώνεται και υπονομεύεται μέχρι την ολοκληρωτική εξαφάνισή της. Ο δημόσιος πλούτος ξεπουλιέται εσκεμμένα και “ασυλλόγιστα”. Το νέο και καλύτερο δυναμικό της χώρας μεταναστεύει. Μια συνεχής εξαθλίωση χωρίς τέλος, χωρίς προοπτική εξόδου, χωρίς αύριο.

Η φύλαξη της δημοκρατίας ανήκει στο Λαό

Το Σύνταγμά του 1975, θεωρείται και είναι το δημοκρατικότερο σύνταγμα που γνώρισε ο τόπος. Και αυτό οφείλεται στην εγκαθίδρυση της δημοκρατικής αρχής, που λειτουργεί ως ανάχωμα και υποτάσσει τις υπόλοιπες παραδοχές στο δικό της νόημα. Πρόκειται για μια υπέρτατη πολιτική θέση, που πλέον γίνεται αδιαπραγμάτευτη, θεσπίζεται νομικά, εξοπλίζεται με την ισχύ του υπέρτατου Νόμου, και λαμβάνει την πρωτοκαθεδρία στον κατάλογο των αξιών του. Θεμέλιο του Πολιτεύματος είναι η Λαϊκή Κυριαρχία· όλες οι εξουσίες πηγάζουν από αυτήν, υπάρχουν υπέρ αυτής, και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
Και όπως, και σε συμβολικό επίπεδο, το Σύνταγμα εγκαθιδρύει τη δημοκρατική αρχή με τις πρώτες διατάξεις του, με τις ακροτελεύτιες (πλέγμα παραγράφων 2, 3 και 4 άρθρου 120) φροντίζει για την υπεράσπισή της, και μάλιστα για την υπεράσπιση της ουσίας της παραδοχής, που αναβιβάζεται έτσι σε ιστορικό ορόσημο που πρέπει να διέπει την κάθε δημοκρατία, αν πράγματι αυτή βασίζεται στην κυριαρχία του Λαού της, αλλά και υπάρχει προς χάρη του.
Κατά πρώτον, απαιτείται σεβασμός στο Σύνταγμα και σεβασμός, μόνο, στους νόμους που συμφωνούν μ’ αυτό. Νόμοι που αντιστρατεύονται το Σύνταγμα, δεν πρέπει να τηρούνται, γιατί αντίθετα οι Έλληνες οφείλουν να τηρούν το Σύνταγμα, με τον ίδιο τρόπο που εκδηλώνουν ενεργητικά τον πατριωτισμό τους. Μέχρι που φτάνει η ανυπακοή σ’ έναν τέτοιο νόμο; Μέχρι να καταστεί ανενεργός, τηρώντας ανάστροφα το μέτρο της επιθετικότητάς του με το οποίο επιχειρεί να κατισχύσει πραγματικά μέσω της θέσπισής του ως, τάχα, θετικό “δίκαιο”.

Κατά δεύτερο, οι Έλληνες έχουν δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να αντιστέκονται με κάθε μέσον εναντίον οιουδήποτε επιχειρεί να καταλύσει το Σύνταγμα με τη βία. Εδώ, η άμυνα είναι απεριόριστη, αρκεί η κατάλυση του Συντάγματος να επιχειρείται με τη βία. Δεν πρόκειται τόσο για τη προστασία αυτής καθ’ αυτής της βασικής συμφωνίας Ειρήνευσης μεταξύ αντιμαχομένων δυνάμεων και συμφερόντων, γιατί το Σύνταγμα είναι και αυτό, όσο για την εξασφάλιση των βασικών Δικαίων ολόκληρου του Λαού που εγκαθιδρύονται και λειτουργούν σύμφωνα μ’ αυτήν και υπό τις εγγυήσεις της.
Επιβάλλεται η προάσπισή της έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να την καταλύσει, μόνο όμως με τη βία. Η Θεμελιώδης Συμφωνία, το Σύνταγμα, πρέπει να τηρηθεί, όσο υφίσταται, μέχρι την αναθεώρησή της και κατά το μέτρο που η ίδια προβλέπει, και ενώ ουδέποτε ο Λαός απεμπολά το συντακτικό του προνόμιο: όπως ακριβώς την πρώτη φορά που θέσπισε Σύνταγμα. Βασικές αρχές και θεσμοί της που κατοχυρώνουν το μοναδικό ρόλο της λαϊκής κυριαρχίας και τα δικαιώματά της, ποτέ δεν συρρικνώνονται, μόνο διευρύνονται, κατ’ επιταγή του ίδιου του Συντάγματος.
Κατά τρίτον, όμως, η αφοσίωση στην Πατρίδα και στη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων. Πατρίδα και Δημοκρατία, αναβιβάζονται σε έννομα αγαθά ίσης αξίας, υπέρτερα όλων, και απαιτούν ίδια ποιότητα υπεράσπισης από τους Έλληνες Πολίτες. Και ναι μεν η αφοσίωση μπορεί να “μοιάζει” με ευχή που απευθύνεται στον ψυχισμό του υποκειμένου, στην πίστη του και στις ενέργειες που οφείλει βάσει αυτής, αν θέλει να είναι συνεπής με το αξιωματικό της περιεχόμενο, να μην την προδώσει, εν τούτοις, επειδή το είδος της αφοσίωσης είναι πρωταρχικό, θεμελιώδες όλων, απαντάται στον υπέρτατο επιτακτικό Νόμο που αντανακλά τη γενική βούληση, στο Σύνταγμα, και αφορά τη διατήρηση της Δημοκρατίας, αυτής που περιγράφεται στο σύνταγμα και εγκαθιδρύεται μ’ αυτό, η αφοσίωση δημιουργεί δικαίωμα και υποχρέωση ενεργητικής συμβολής σ’ αυτούς που μοναδικά ωφελεί, και από τους οποίους λαμβάνει νόημα και υπόσταση.

Η Λαϊκή Κυριαρχία, ως δρώσα και ενεργή κατάσταση που καθορίζει και διατηρεί το περιεχόμενο της Ελευθερίας που επέλεξε ο Λαός, οφείλει να μείνει ζωντανή. Να συνεχίσει να είναι το Θεμέλιο και ο μοναδικός νομιμοποιητικός παράγοντας του δικαίου, η ίδια ουσιαστικός Φορέας του. Γι’ αυτό, και το συντακτικό προνόμιο ανήκει και παραμένει στο λαό, όπως την πρώτη φορά που θέσπισε Σύνταγμα, αρκεί όλες οι εξουσίες να συνεχίσουν να απορρέουν από αυτόν και να λειτουργούν μόνο για την ωφέλειά του και όπως ο ίδιος την καθορίζει.

Και οι ενέργειες που επιτρέπονται και επιβάλλονται βάσει της αφοσίωσης σ’ αυτήν τη Δημοκρατία, ίδια με την αφοσίωση στην Πατρίδα, στοχεύουν ακριβώς σ’ αυτό: στη διαφύλαξη των δικαιωμάτων της Λαϊκής Κυριαρχίας, των δικαίων της και των εξουσιών της. Στη διατήρηση της πραγματικής ισχύος τους. Οποιαδήποτε ενέργεια τρίτου, ή και οργάνων που στελεχώνουν εξουσίες της, επιχειρεί να καταλύσει, αδρανοποιήσει, αλλοιώσει την ισχύ τους, συνιστά σφετερισμό των εξουσιών της. Πρόκειται: είτε για την αντιποίηση άσκησης δικών της άμεσων εξουσιών, της ίδιας ως Φορέα, από άλλους, είτε για την άσκηση έμμεσων εξουσιών της από άλλους αντί αυτών που η ίδια επέλεξε, είτε για την άσκηση των εξουσιών της από τα ίδια τα νόμιμα όργανά της με κατάχρηση των προϋποθέσεων δράσης τους ή προς βλάβη των θεσπισμένων συνταγματικά Δικαίων της.
Ο σφετερισμός της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών της με οποιονδήποτε τρόπο, αποτρέπεται πάση δυνάμει και θυσία. Όπως αντικρούεται ο ξένος εισβολέας κατά της Πατρίδας. Μιας Πατρίδας, που ταυτίζεται αξιακά με το σκληρό πυρήνα της δημοκρατίας, το λαό της και τα δίκαιά του, λειτουργεί προς χάριν του, και δεν νοείται έξω, πάνω, ή χωρίς αυτόν.

Για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και της Εθνικής Κυριαρχίας

Έχοντας επίγνωση των ευθυνών μας απέναντι στη Χώρα και στο Λαό της. Με ακλόνητη πίστη στο φυσικό δικαίωμα του Λαού μας για αυτοδιάθεση. Διακατεχόμενοι από την αγωνία της απελευθέρωσης της Πατρίδας από την ξένη Επιτροπεία, γεγονός που αναγνωρίζει το σύνολο του πολιτικού προσωπικού που “κυβερνά” από το 2010 μέχρι και σήμερα, διακηρύσσουμε και συνυπογράφουμε: Τα Μνημόνια και οι αντίστοιχες δανειακές συμβάσεις τους, έχουν συναφθεί και έχουν ισχύσει στην εσωτερική έννομη τάξη με καταφανείς αντισυνταγματικούς τρόπους, οι οποίοι στοιχειοθετούν εγκλήματα εσχάτης προδοσίας. Τα μνημόνια οι δανειακές συμβάσεις και το χρέος που με αυτές επιβλήθηκε στη Χώρα, έχουν ισχύσει de facto και κατά παράβαση του εσωτερικού δικαίου (συνταγματικού και ποινικού), του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτουργοί, συναυτουργοί, ηθικοί αυτουργοί, άμεσοι και απλοί συνεργοί των εγκλημάτων αυτών, είναι: μέλη της Βουλής του 2010, μέλη της Βουλής του 2012, μέλη της Βουλής του 2015, μέλη των κυβερνήσεων των αντίστοιχων προαναφερόμενων περιόδων, κρατικοί υπάλληλοι του ελληνικού κράτους, υπάλληλοι διεθνών και διεθνικών οργανισμών. Η μη υλοποίηση του αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος της 05ης Ιουλίου 2015, στοιχειοθετεί επίσης περίπτωση εγκλήματος εσχάτης προδοσίας. Η παραδοχή και η δέσμευση, μέσω του 3ου Μνημονίου, ότι η Ελληνική Βουλή νομοθετεί με περιεχόμενο που εγκρίνεται από τον ΕΜΣ, επίσης. Η ίδρυση και εν συνεχεία η λειτουργία των λεγόμενων “Ανεξάρτητων Αρχών” του Ν.4389/2016 (ΦΕΚ 94 Α’ 27.05.2016), “παιδί” του 3ου Μνημονίου, υπό το συγκεκριμένο πλέγμα: άσκηση αρμοδιοτήτων που μόνο συνταγματικά όργανα μπορούν να ασκούν, αρμοδιότητες που τους παρέχει ο νόμος χωρίς νέος νόμος να μπορεί να τις πάρει πίσω (τέτοια πρόβλεψη ισχύει μόνο για τις μη αναθεωρήσιμες διατάξεις του Συντάγματος), ασυλίες, εξουσίες και εγγυήσεις καθ’ υπέρβαση του συντάγματος, επίσης, τόσο για αυτούς που τις ίδρυσαν, όσο και γι’ αυτούς που τις υπηρετούν.

Η Χώρα λειτουργεί με αλλοιωμένους και αδρανοποιουμένους Θεμελιώδεις Δημοκρατικούς Θεσμούς της. Η παράνομη “μεταβολή”, πλέον, σ’ ένα άλλο πολίτευμα απ’ αυτό που εγκαθιδρύει το Σ/75, επιχειρείται και σε δικαιικό πεδίο. Η ΑΜΥΝΑ υπέρ της Δημοκρατίας και η απελευθέρωση της Πατρίδας από του ξένους τοκογλύφους, συνιστά πατριωτικό καθήκον κάθε Έλληνα Πολίτη, μέχρι την αποκατάσταση και την ολοσχερή διαφύλαξη και των δύο εννόμων αγαθών.
H “Μήνυση – Συνηγορία για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας” που υπέβαλλε ενώπιον της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ στις 05.02.2018, δεν αφορά μόνο τη δίωξη και τον ποινικό κολασμό αυτών που αλλοίωσαν και αδρανοποίησαν Θεμελιώδεις Θεσμούς του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, αυτών που καθυπόταξαν στη μέγγενη ξένων συμφερόντων το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας, αλλά συνηγορεί ενεργητικά υπέρ της Ελευθερίας της Πατρίδας, των Δικαίων του Ελληνικού Λαού και την αποκατάστασή τους.
Καλούνται όλες οι Πατριωτικές Δημοκρατικές και Αντιμνημονιακές δυνάμεις να συμπαραταχθούν στην προσπάθεια, μέσα στα πλαίσια που επιτάσσει το Σύνταγμα και οι νόμοι που συμφωνούν μ’ αυτό.

Καλούνται οι Λειτουργοί της Δικαστικής Εξουσίας να επιδείξουν το σθένος που επιτάσσει το Σύνταγμά μας κατά την υλοποίηση του δικαιοδοτικού τους έργου: γνωρίζουν ότι κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους που συμφωνούν μ’ αυτό και σε καμιά περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά, ή προς, κατάλυση του Συντάγματος (άρθρα 87 παρ.2 και 93 παρ.4 Σ/75). Είναι Χρέος τους, όπως και όλων των ελλήνων πολιτών, η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και των Δικαίων του Λαού μας.

ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΥΣΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΥΣΟΥΝ


Αθήνα 11 Φεβρουαρίου 2018

Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018

Αναφορά στην ημερίδα της 11ης Φεβρουαρίου 2018

Φωτογραφία του χρήστη ΕΠΑΜ - Ενιαίο Παλλαικό Μέτωπο.







«Τα Μνημόνια εγκαθιδρύθηκαν με αδρανοποίηση της Δημοκρατίας»

Σε μία κατάμεστη αίθουσα του ξενοδοχείου Rοyal Olympic στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 11 Φεβρουαρίου, ΗΜΕΡΙΔΑ που διοργάνωσε το Ε.ΠΑ.Μ., με θέμα «Τα Μνημόνια εγκαθιδρύθηκαν με αδρανοποίηση της Δημοκρατίας». Η Ημερίδα έγινε στο πνεύμα της μήνυσης – έγκλησης, Συνηγορία για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, που το Ε.ΠΑ.Μ. υπέβαλε στο Άρειο Πάγο την Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου.

Στην εν λόγω ΗΜΕΡΙΔΑ αναπτύχθηκε η πολιτική διάσταση του ζητήματος από τον πρόεδρο του Ε.ΠΑ.Μ., Δ. Καζάκη, ο οποίος, μεταξύ άλλων, τόνισε ότι είναι πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία του τόπου που πολιτικό κόμμα καταθέτει μήνυση επί εσχάτη προδοσία. Ακολούθησε το κεντρικό θέμα από τον Δρ Νομικής, Δικηγόρο, κ Φώτιο – Σπυρίδωνα Μαζαράκη, επικεφαλής του τ. Δικαιοσύνης του Ε.ΠΑ.Μ. και συντάκτη της μήνυσης, ο οποίος ανέπτυξε το πλαίσιο και το πνεύμα της νομικής και πολιτικής αυτής ενέργειας με την οποία καταδεικνύονται για πρώτη φορά πράξεις εσχάτης προδοσίας και κατάλυσης του Συντάγματος, ο οποίος χειροκροτήθηκε θερμά από το κοινό.
Θερμά χειροκροτήθηκαν επίσης οι ομιλίες των εκλεκτών νομικών που ακολούθησαν, Δρ Φώτη Λεπίδα, Δικηγόρου, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ., που πραγματεύθηκε το θέμα “ Δικαιοσύνη: Παράγων υποτέλειας ή φορέας Ελευθερίας” και Δημήτρη Παναγιωτόπουλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγόρου και μέλους της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ., που ανέπτυξε το θέμα «Θεμελιώδης Αρχή του Πολιτεύματος, η Λαϊκή Κυριαρχία.»

Τις εργασίες της Ημερίδας χαιρέτισαν, εκπρόσωπος της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, κ. Ολγα Μοσχωρίτου, δικηγόρος, ο κ. Γιώργος Μπούτρης, Γραμματέας της Διοικούσας Επιτροπής του ΔΗΚΚΙ και ο κ. Γιώργος Κόκκας, δικηγόρος, από πλευράς του Κινήματος ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Οι εργασίες συνεχίσθηκαν με την έκδοση ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ- διακήρυξης θέσεων «ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» που αφορά στη δίωξη και ποινικό κολασμό αυτών που αλλοίωσαν και αδρανοποίησαν Θεμελιώδεις Θεσμούς του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, αυτών που καθυπόταξαν στη μέγγενη ξένων συμφερόντων το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας, και στην ενεργητική συνηγορία υπέρ της Ελευθερίας της Πατρίδας, των Δικαίων του Ελληνικού Λαού και την αποκατάστασή τους. Το εν λόγω ΨΗΦΙΣΜΑ έγινε δεκτό και προσυπογράφηκε από εκατοντάδες που συμμετείχαν στις εργασίες της ΗΜΕΡΙΔΑΣ.
Η ανακοίνωση τέλος, της δημιουργίας ηλεκτρονικής πλατφόρμας συλλογής υπογραφών για το εν λόγω ΨΗΦΙΣΜΑ, ήταν αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος που εκδηλώθηκε να πλαισιωθεί και να υποστηριχθεί το ΕΠΑΜ για την πρωτοβουλία αυτή.

Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν αργά το απόγευμα με συζήτηση που πυροδοτήθηκε μετά από ενδιαφέρουσες ερωτήσεις του κοινού και την πεποίθηση ότι η πρόσκληση που απηύθυνε το Ε.ΠΑ.Μ. σε όλες τις Πατριωτικές Δημοκρατικές και Αντιμνημονιακές δυνάμεις να συμπαραταχθούν στην προσπάθεια μέσα στα πλαίσια που επιτάσσει το Σύνταγμα και οι νόμοι, έχει βρει ανταπόκριση η οποία αναμένεται να εκφρασθεί έμπρακτα.

Αθήνα, 12 Φεβρουαρίου 2018.

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ! Μονόδρομος η ΑΝΑΤΡΟΠΗ!


Δημήτρης Κυπριώτης












Τα συλλαλητήρια Θεσσαλονίκης και Αθήνας, έγραψαν τη δική τους ιστορία και έχουν δημιουργήσει πονοκεφάλους σε κυβέρνηση και  κόμματα και όπως φαίνεται έχουν ανακατέψει και την τράπουλα.

Αυτό όμως για το λαό δεν φτάνει μόνο αυτό και για αυτό  ζητάει την ανατροπή του πολιτικού συστήματος, αφού αυτή η απαίτηση έχει γίνει σήμερα έχει  ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, με τα τεράστια προβλήματα που υπάρχουν και ταλανίζουν στην κυριολεξία τους πολίτες.

Ξέχωρα όμως από τα οικονομικά προβλήματα και τη δυστυχία, που έχουν καταπλακώσει τους πολίτες της Ελλάδας, έχει αρχίσει να παίζει σοβαρά ο διαμελισμός και η ακεραιότητα της Πατρίδας.

Θέλουμε να σωθεί ο τόπος μας και οι οικογένειές μας; Τότε χρειάζεται πολύ δουλειά από πολλούς. Τα στοιχεία για την ανατροπή υπάρχουν και μέρα με τη μέρα η αγανάκτηση ο θυμός μεγαλώνουν. Όμως αυτή η γιγάντωση χρειάζεται μεγάλη αυτοσυγκράτηση και πειθαρχία, για να μπορέσουμε να αποφύγουμε τα λάθη του παρελθόντος.


Τα δύο συλλαλητήρια και η κλιμάκωση της δράσης τους  μπορούν από σήμερα  κιόλας να αποτρέψουν αυτήν την καταστροφική εξέλιξη και να δρομολογήσουν  μια αντίστροφη πορεία για την ανάκτηση της εθνικής μας ανεξαρτησίας και τη διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας.

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Είναι ζήτημα Εθνικής Κυριαρχίας...

















Η Μακεδονία είναι και θα παραμείνει ελληνική μόνο σε μια ανεξάρτητη, κυρίαρχη, δημοκρατική, ενιαία και αδιαίρετη Ελλάδα.

Η βιασύνη να «κλείσει» το ζήτημα του ονόματος με τα Σκόπια δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας συνέδεσε ευθέως την διευθέτηση του ονόματος των Σκοπίων με την έλευση της «μεταμνημονιακής» Ελλάδας. Επομένως, είναι σαφές ότι η διευθέτηση αυτή εντάσσεται στις απαιτήσεις των δανειστών της χώρας.

Ο λόγος που παραδίδεται το όνομα της Μακεδονίας - με ή χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό, αδιάφορο - σ’ ένα ουσιαστικά ανυπόστατο κράτος είναι για να αναβιώσει το αίτημα της «αυτονόμησης της Μακεδονίας» υπό καθεστώς επικυριαρχίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Το αίτημα αυτό επινοήθηκε για πρώτη φορά από τον Αυτοκράτορα της Αυστρίας στη δεκαετία του 1870 με μοναδικό σκοπό να διαμελισθεί η Οθωμανική Μακεδονία και Θράκη σε σφαίρες επιρροής των Μεγάλων Δυνάμεων.

Τότε η Μακεδονία και η Θράκη ήταν το σταυροδρόμι του εμπορίου Ανατολής-Δύσης και οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής ήθελαν τον έλεγχο κυρίως των σιδηροδρομικών αξόνων για τη μεταφορά εμπορευμάτων και στρατευμάτων από την Κεντρική Ευρώπη έως τη Βαγδάτη.
Σήμερα η Μακεδονία και η Θράκη έχει αναβαθμισμένη σημασία για το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όχι μόνο εναντίον της Ρωσίας, αλλά και για τον έλεγχο των διεθνών ενεργειακών δικτύων που έχουν σχεδιαστεί να περάσουν από το έδαφός τους. Και τον έλεγχο αυτό δεν πρόκειται να τον αφήσουν σε μια χώρα παντελώς χρεοκοπημένη και υπό εκποίηση όπως είναι η Ελλάδα.
Κι όταν ως χώρα έχεις αποδεχθεί να σε βγάλουν στο σφυρί, υπό καθεστώς ξενοκρατίας, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα τα χάσεις όλα. Μαζί και την εθνική επικράτεια.

Επομένως το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε δεν αρχίζει ούτε τελειώνει με το όνομα των Σκοπίων. Το πρόβλημα είναι ζήτημα εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας και αντιμετωπίζεται μόνο με έναν τρόπο. Με μια νέα αληθινή αυτή τη φορά μεταπολίτευση που θα έχει ως πρώτη πράξη την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας με ταυτόχρονη έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ριζική αναθεώρηση των σχέσεων μας με το ΝΑΤΟ για να γίνει ο λαός μας κυρίαρχος σε μια ανεξάρτητη, ενιαία και αδιαίρετη πατρίδα.

Αλλιώς, οι διαμαρτυρίες και τα συλλαλητήρια δεν θα έχουν κανένα θετικό αποτέλεσμα. Όπως δεν είχαν κι όταν εκατομμύρια Ελλήνων διαδήλωναν επί μήνες στις πλατείες το 2011.


Τι ακριβώς θα συμφωνήσεις κ. Κοτζιά; Ο Λαός στο ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ!








Ειλικρινά  με αυτούς που έχουμε μπλέξει μόνο καλά δεν θα ξεμπλέξουμε. Αφού έχουν τρελάνει στο ψέμα το λαό για το οικονομικό θαύμα που πέτυχαν στην 3ετία, λες και δεν γνωρίζει ο κάθε οικογενειάρχης, ο κάθε εργαζόμενος, ο κάθε νεολαίος και ο κάθε άνεργος που βρίσκεται και πως τα βγάζει πέρα. Όμως αυτοί εκεί το χαβά τους, αφού είναι σίγουροι ότι όλο και κάποιος αφελής θα τους πιστέψει. Αλλά οι αφελείς στην Ελλάδα των μνημονίων… τελειώσανε . Και αν κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν θα το καταλάβουν πολύ καλά αύριο 4/2/18 και στη συνέχεια από εκεί και πέρα…….

Και αφού  μας τελείωσαν οικονομικά, αποφάσισαν ότι είναι καιρός να μας αφανίσουν και ως Κράτος. Τι τους ενδιαφέρει το τι θα γίνει τα επόμενα χρόνια; Αυτοί νάνε καλά και να περνάνε καλά, αφού όπως λένε, δεν  ήταν πιο έξυπνοι οι προηγούμενοι που έτρωγαν και έπιναν εις υγείαν  των …κορόιδων. Καιρός να απολαύσουν και αυτοί.. Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται όμως με τα γεγονότα, που καθημερινά ζούμε.

Κάπου εδώ λοιπόν  και πριν ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο οι σημερινοί κυβερνώντες  και παραδώσουν τα συντρίμμια τους στον επόμενο και σε αναμονή Καπαδόκη, για να συνεχίσει αυτός ότι κατά τύχη άφησαν αυτοί χωρίς να είναι κατεστραμμένο, πήραν την εντολή από τα αφεντικά τουςνα τελειώνουν με τα βαριά εθνικά θέματα που εκκρεμούν.

Έτσι για μεν το Αιγαίο, δεν χρειάζεται να χολοσκάνε και πολύ, αφού η συμμαχία του ΝΑΤΟ έχει φροντίσει να μοιράζει το παιχνίδι,  να κάνει πως δεν βλέπει τα ραντάρ που καταγράφουν προκλητικές κινήσεις  πολεμικών πλοίων και παραβιάσεις πολεμικών αεροσκαφών της Τουρκίας  και πως δεν ακούει τις δηλώσεις που γίνονται σχεδόν καθημερινά από αξιωματούχους τους, αλλά και τις προειδοποιήσεις  (ΝΟΤΑΜ) που εκδίδονται. Κατά τα άλλα όμως, έχουμε τόσα δικαιώματα στο Αιγαίο μας, όσα ο υπουργός Άμυνας να μην μπορεί να πλησιάσει στα Ίμια και να  απειλείται ευθέως από πλοιάρια και ελικόπτερα  των Τούρκων!

Για δε τη  Θράκη,  μετά και τις πολλαπλές  περιηγήσεις Τούρκων αξιωματούχων και τελικά του ίδιου του Ερντογάν,μας δίνονται και τα τελεσίγραφά τους  για «Δυτική Θράκη» και των απαιτήσεών τους εκεί,  κάτι που τελικά φαίνεται να το συνηθίζουμε, αφού η «κυβέρνηση» δεν το κόβει μια και καλή,  ενώ ταυτόχρονα ο κάθε Τούρκος αξιωματούχος συνεχίζει να ερωτοτροπεί με τα νησιά του Αιγαίου και να προκαλεί ακόμη και με κατάληψη!

Σε αυτό το …υπέροχο οικονομικό και γεωστρατηγικό  κλίμα, ήρθε ξαφνικά  η φαεινή ιδέα , βιασύνη και η φούρια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ , για να κλείσουν  συμφωνία με τα Σκόπια,  μην τυχόν και χαθεί η μεγάλη ευκαιρία όπως λένε, χωρίς όμως να προσδιορίζουν ποια ακριβώς είναι αυτή η ευκαιρία.

Αλλά τι ανάγκη υπάρχει για εξηγήσεις στους χαχόλους Έλληνες, αφού αυτοί έχουν φάει τόσες σφαλιάρες και μιλιά δεν έχουν βγάλει.  Τι στο καλό τώρα θα ….επαναστατήσουν; Άλλωστε πως θα μπορούσαν οι δήθεν κυβερνώντες να αρνηθούν στους προστάτες, από Ατλαντικό μεριά, την ολοκλήρωση της επιθυμίας τους;  Εδώ δεν αρνήθηκαν τόσα και τόσα από τους άλλους συμμάχους, εκεί στην ΕΕ τώρα θα αρνηθούν; Ας πάει λοιπόν και το παλιάμπελο, σκέφτηκε ο κ. πρώην κνίτης και πολυγραφότατος ιδεολόγος της δικής του αριστεράς κ. Κοτζιάς και ο κ. πρωθυπουργός της «πρώτης φοράς αριστεράς»!

Κάπου εδώ όμως έκαναν το μέγα λάθος και αυτοί και άλλοι φωστήρες του αριστερού διεθνισμού και εθνομηδενισμού, οι κάθε λογής  συμπράττοντες με αυτούς και φυσικά ο ξένος παράγοντας.

Είπαμε υποτονικός και φοβικός  ο Έλληνας, αφού έτσι τον κατάντησε το πολιτικό σύστημα για πολλά χρόνια , με την ψεύτικη ευμάρεια των δανεικών που του παρείχε, την κομματοκρατία και την οικογενειοκρατία τους , αλλά κύρια με το δούναι ψήφους και υποστήριξη και λαβείν θέσεις εργασίας και άλλων ρουσφετιών μικρών ή μεγάλων, κάποτε και αυτός ο Έλληνας τα παίρνει κατακούτελα και δεν μπορεί κανείς να τον σταματήσει. 

Τώρα θα ξαναζωντανέψει το ΜΕΓΑ ΠΛΗΘΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

Και καλά θα πουν κάποιοι και μάλλον σωστά θα διερωτηθούν. Μα καλά τόσες σφαλιάρες έφαγε, τη δημόσια περιουσία την κατασπάραξαν, την ιδιωτική του την έβαλαν στο χέρι, τον αφαίμαξαν από τους φόρους, του κατάσχουν τα πάντα και αυτός δεν μίλησε, δεν διαμαρτυρήθηκε, δεν κατέβηκε στις πλατείες από τον καιρό των  «αγανακτισμένων» και μετά, δεν πήγαινε σε απεργίες και σε σοβαρά προσκλητήρια που γινόντουσαν για μεσοπρόθεσμα, για μνημόνια, για απαγόρευση απεργιών, για αλλαγή του νομικού πλαισίου της χώρας, για καταρράκωση του Συντάγματος, τι στο καλό έπαθε τώρα ξαφνικά; Μύγα τον τσίμπησε και ξεσηκώθηκε;

Όχι τίποτα δεν τον τσίμπησε, αλλά βρήκε μια μικρή ευκαιρία να σπάσει τη σιωπή του και να φωνάξει με την παρουσία του ότι ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!! Νόμιζαν όμως και πάλι οι πονηροί και ξύπνιοι από όλες τις κομματικές πτέρυγες της Βουλής και όχι μόνο, ότι θα πουν τα δικά τους για όλους τους περίεργους που είναι οι διοργανωτές των συλλαλητηρίων, για τους άλλους που με «βηματισμό χήνας» και περίεργες εμφανίσεις, θα προσπαθήσουν να στιγματίσουν το συγκεντρωμένο λαό ως εθνικιστές, θα μπουν και οι γνωστοί άγνωστοι μεταξύ του πλήθους και έτσι ο λαός θα κάτσει στα αυγά του.

Αμ δε!!Τα πράγματα ήλθαν όλα ανάποδα και τώρα ο λαός της Ελλάδας  έχει τον πρώτο λόγο!!

Μπορεί να είναι η αφορμή το όνομα του ξεπουλήματος της Μακεδονίας μας, αλλά δεν είναι μόνο αυτό και τώρα όλοι το καταλαβαίνουν και αρχίζουν και μαζεύονται.  Το σύστημα έφαγε την πρώτη ήττα και τώρα ετοιμάζεται να βρει τρόπο να αντεπιτεθεί μην τυχόν και η αυριανή Κυριακή είναι μόνο η αρχή!! Και θα είναι από ότι φαίνεται γιατί αυτός ο Λαός τα έχει πάρει πλέον κατακούτελα.

Και τώρα εμφανίζεται ακόμη και ο κ Κοτζιάς υποστηρικτής των συλλαλητηρίων, ως επικεφαλής της κίνησης ΠΡΑΤΩ,   σε αντίθεση με τον κ. Κουτσούμπα που δίνει το σύνθημα ότι τα συλλαλητήρια δεν είναι η λύση και δεν προσφέρουν στις …διαπραγματεύσεις! Ακόμη και ο Κυριάκος την κάνει ανάποδα τώρα και δεν μιλάει. Ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει και ψελλίζει, οι δε ΑΝΕΛ άστα μην τα ρωτάτε. Φώφη , ΓΑΠ και λοιποί συμπράττοντες στο ύψος της διπλής ονομασίας κλπ .

Αλλά ποιος τους ρωτάει όλους αυτούς τους κομπάρσους όταν ο ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ;!!

Έτσι τις τελευταίες ήμερες  βλέπουμε τον ΥΠΕΞ να ισχυρίζεται ότι θα καταθέσει σχέδιο που θα προβλέπει ένα διεθνή οργανισμό(τον ψάχνουν ακόμη) που  θα εγγυηθεί το τι  θα πρέπει να κάνουν τα Σκόπια, αφού προηγουμένως βεβαίως πάρουν το όνομα που θέλουν, τους βάλλουν στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ  και μετά βλέπουμε.!!

Τι λες βρε κακομοίρη Κοτζιά;
 Σε ποιους απευθύνεσαι και λες μάλιστα ότι έχεις και έτοιμο το όνομα στο τσεπάκι σου; 

Και έτσι για ξεκάρφωμα πετάς κάτι ωραία. Πχ ΆΝΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Ναι αλλά δεν μας λες, ποια είναι η ΚΑΤΩ;  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ. ΝΑΙ,  αλλά ποια είναι του ΝΟΤΟΥ; ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.  ΝΑΙ, αλλά ποια είναι η ΠΑΛΑΙΑ; Βέβαια αν μπορέσουν, που πιστεύουμε ότι αυτό δεν θα γίνει, να περάσουν ένα τέτοιο ανοσιούργημα  κανείς δεν θα ξέρει άλλη χώρα με το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ πέραν αυτής των πρ. ΣΚΟΠΙΩΝ

Ναι, βέβαια  κάποιες περιφέρειες, στο πλαίσιο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα, θα ονομάζονται έτσι. Και τι θα γίνει όμως  αν η χώρα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΝΩ, ΚΑΤΩ, ΔΕΞΙΑ,  ΑΡΙΣΤΕΡΑ , στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και κανόνων της ΕΕπρέπει για το καλό της Συλλογικής Ασφάλειας των χωρών του ΝΑΤΟ, αλλά   και της σωστής και ισομερούς ανάπτυξης, εμπορίου, επενδύσεων και ευημερίας των χωρών της ΕΕ και της ΟΝΕ,  αποφασιστεί από τα ιερατεία να ενοποιηθεί  με τις άλλες περιφέρειες της Ελλάδας; !!!!!!!

Αυτά μόνο για προβληματισμό στου Έλληνες που παλεύουν και δίνουν τον αγώνα  για τη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,  να έχουν υπόψη τους ότι  ο αγώνας  γίνεται, ξεκινάει από αύριο για την απελευθέρωση της υποτελούς Πατρίδας μας!!

ΚΑΛΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ  ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ  ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ


ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ Η΄ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ  (Αν ενοχλεί η λέξη κατοχή)

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Σε τί συνίσταται το εθνικό πρόβλημα της χώρας;









Αποδέχεται ο αναγνώστης, ότι η Ελλάδα είναι κατεχόμενη χώρα;


Ότι κυβερνάται από δωσίλογους;

Ότι η πολιτική σκηνή σκηνοθετείται και παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ (εξαπάτησης) και τους διαμορφωτές της «κοινής γνώμης» με τρόπο που να μην αμφισβητείται το κατοχικό καθεστώς;

Πώς ονομάζει, ο αναγνώστης, αν όχι δωσίλογο, τον πολιτικό ταγό που «αξιολογείται» από ξένες δυνάμεις; Που «λογοδοτεί» για το βαθμό συμμόρφωσης στις επιταγές και τα συμφέροντά τους; Μήπως θεωρεί, ο αναγνώστης, ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες και τα εκάστοτε «προαπαιτούμενα» στερούνται «εθνικού» ή «ταξικού» προσήμου; Εξυπηρετούν, ή όχι, συγκεκριμένα συμφέροντα και μάλιστα αλλότρια πέρα  από αυτά της χώρας μας και του λαού μας; Μήπως, τα μνημόνια και τα προαπαιτούμενα μας επιβάλλονται για το καλό μας; Αυτό πιστεύουν αρκετοί εκ των πατριδοκάπηλων που δε χάνουν ευκαιρία να δηλώνουν πως «ο Έλληνας χρειάζεται τον Γερμανό του»! Πως «χρειαζόμαστε βούρδουλα» κι άλλα τέτοια εμπνεόμενα από αλήστου μνήμης εποχές εμφυλιοπολεμικής «εθνικοφροσύνης»!
Το ότι οι «θεσμοί» και τα όργανά τους έχουν ιδιοτελείς σκοπούς εξηγεί και το γεγονός πως κάθε «αυτοκριτική», κάθε «ομολογία», κάθε «παραδοχή» δικού τους «λάθους», σχετικά με την «αναποτελεσματικότητα» ή την «αστοχία», των επιβαλλόμενων σε εμάς μέτρων, μένει χωρίς πρακτικό αντίκρισμα! Αντίθετα, η κοινωνική αδικία, η ανθρωπιστική καταστροφή, ακόμα και ο εθνικός ακρωτηριασμός, που αυτά συνεπάγονται, χρεώνονται στους εκάστοτε κυβερνητικούς εντολοδόχους των δανειστών, προς  εξυπηρέτηση της εκάστοτε «αντιπολίτευσης»! Με τη σειρά της κι αυτή επιδιώκει να πάρει την «λαϊκή εντολή» και ως «χαλίφης στη θέση του χαλίφη», να κυβερνήσει ως δωσίλογος εντολοδόχος των διεθνών αγορών και των ευαγών ιδρυμάτων τους, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Αποδέχεται ο αναγνώστης, ότι ο βασικός μηχανισμός επιβολής της κατοχής στην πατρίδα μας είναι η εθελούσια (με το αζημίωτο;) υποταγή του συνόλου του πολιτικού κόσμου της χώρας στη χρεοκρατία των μνημονίων, στο ευρώ και την ΕΕ;
Αποδέχεται, ότι χωρίς μονομερή άρνηση αναγνώρισης και πληρωμής του χρέους από τον Ελληνικό λαό –κατά τα οριζόμενα στο Διεθνές Δίκαιο- δεν υπάρχει διέξοδος από το κατοχικό καθεστώς;
Αποδέχεται ότι η παραπάνω διέξοδος είναι σήμερα  αδύνατη χωρίς εθνικό νόμισμα και έξοδο της χώρας από την ΕΕ;

Αποδέχεται ο αναγνώστης, ότι χωρίς το δικαίωμα της εθνικής αυτοδιάθεσης δεν μπορεί να ανοίξει ο δρόμος της εθνικής ανάταξης και της κοινωνικής προκοπής;
Αποδέχεται ο αναγνώστης, ότι χωρίς αυτό το θεμελιώδες δικαίωμα, δεν μπορεί να γίνεται σοβαρά λόγος για πραγματικά πολιτικά δικαιώματα; Κι επομένως δεν μπορεί να γίνεται λόγος ούτε για εργασιακά, ούτε για ασφαλιστικά, ούτε για ανθρώπινα δικαιώματα; Ότι χωρίς χώρα με αυτοκυβέρνηση, όλος ο εθνικός πλούτος -δημόσιος και ιδιωτικός- μαζί και τα εισοδήματα από μισθούς, συντάξεις κλπ, αντιμετωπίζονται ως λεία πολέμου (έστω οικονομικού!), από τους πολιτικούς ηγέτες των «εταίρων» και δανειστών μας, όπως και την ελίτ των τραπεζών, των διεθνών αγορών;

Είναι λοιπόν δυνατό, να εξαντλείται το εθνικό πρόβλημα της χώρας στο όνομα του όμορου κρατιδίου της πΓΔΜ, όπως το θέλουν ορισμένοι;
Αν το κρατικό αυτό μόρφωμα, δεν φέρει στην -όχι διπλή, αλλά μία και μοναδική- ονομασία του, το όνομα Μακεδονία ή παράγωγο αυτού, το αναγνωρίζουμε; 

 Συμφωνούμε με την ένταξή του στο ΝΑΤΟ; Λύθηκε το πρόβλημα;
Αν διαλυθεί κι ενσωματωθεί στη «μεγάλη» Αλβανία; Θα είναι καλύτερα ή χειρότερα τα πράγματα;
Σχετίζεται, η εθνική απειλή, με το ότι τόσο η πΓΔΜ, όσο και τα υπόλοιπα –πλην Σερβίας- κράτη που δημιουργήθηκαν στη θέση της πάλαι ποτέ ενιαίας Γιουγκοσλαβίας ήταν αποτέλεσμα ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων; Επεμβάσεων όχι μόνο «ειρηνικών», δηλαδή οικονομικών, αλλά κυρίως πολεμικών! Θα πρέπει η Ελλάδα να αναγνωρίσει τα αποτελέσματα τέτοιων επεμβάσεων; Είναι δυνατό να προσδοκούμε οφέλη, ως μικρή χώρα, όταν νομιμοποιούμε το «δικαίωμα» των ισχυρών να κουρελιάζουν το Διεθνές Δίκαιο; Συνιστά ρεαλισμό ή ραγιαδισμό το να συμφωνούμε με την επιστροφή των διεθνών σχέσεων στο δίκαιο του ισχυροτέρου; Δεν είναι κοντόθωρη η πολιτική αυτή;
Η διεκδίκηση της ελληνικής αποκλειστικότητας στο όνομα Μακεδονία, αφορά άμεσο κίνδυνο στα σύνορα με την πΓΔΜ; Αφορά στο παρόν, ή προσπαθούμε σήμερα, να αποφύγουμε εκδήλωση «μακεδονίτικου» αλυτρωτισμού στο μέλλον;

Εντοπίζονται άμεσοι κίνδυνοι ανοικτής αμφισβήτησης της εθνικής μας επικράτειας στο Αιγαίο; Στη Θράκη; Πώς αντιμετωπίζουμε εκδηλώσεις του Τουρκικού επεκτατισμού ή του Αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού; Οι κίνδυνοι αυτοί σχετίζονται πρώτα και κύρια με την αξιοποίηση από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις των παλιών αντιθέσεων, αλλά και τη δημιουργία νέων διαφορών μεταξύ των Βαλκανικών εθνών και των κρατών. Οι κυρίαρχοι των αγορών και οι πολιτικοί τους στήνουν τα παιχνίδια τους και επανακαθορίζουν τη θέση ισχύος και επιρροής τους σε βάρος των λαών. Εμείς, ως έθνος, ως λαός θα πρέπει να τους διευκολύνουμε ή να σταθούμε εμπόδιο;
Ο Τουρκικός επεκτατισμός, ο Αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός, ο δωσίλογος νεοραγιαδισμός του Ελληνικού πολιτικού συστήματος, μαζί κι ο τροφοδοτούμενος «μακεδονίτικος» αλυτρωτισμός, πόσο άσχετοι είναι από τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς των ισχυρών;

Υπάρχει ορατός κίνδυνος για τη χώρα μας, οφειλόμενος στην ενδοτική πολιτική κυβέρνησης κι αντιπολίτευσης, απέναντι στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Δεν εξαφανίζουν το δικαίωμα της εθνικής μας κυριαρχίας οι βάσεις Ισραηλινών κι Αμερικανών στην Κρήτη, ειδικά όταν χρησιμοποιούνται κατά της Ρωσίας και της Συρίας; Τα νατοϊκά στρατεύματα, οι βάσεις που συνοδεύουν τη διέλευση του αγωγού φ.α. ΤΑΡ από την Βόρεια Ελλάδα δεν προμηνύουν κινδύνους διαμελισμού της πατρίδας μας, δεν προμηνύουν κινδύνους για τη Θράκη και όχι μόνο;

Ακόμα λοιπόν, κι αν επιλυθεί το ζήτημα του ονόματος της πΓΔΜ κατά πως το επιθυμούν εκατοντάδες χιλιάδες τίμιοι άνθρωποι, οι οποίοι και διαδηλώνουν γι αυτό, θα έχουμε κάνει ως λαός κι ως χώρα, κάτι περισσότερο από μια τρύπα στο νερό;
Αν έχουμε δίκιο για τα παραπάνω, τότε το Ε.ΠΑ.Μ., ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη, δεν οφείλει να κάμει τα αδύνατα δυνατά για ενημερώσει, να προειδοποιήσει το λαό; Σε διαφορετική περίπτωση, δε θα είμαστε υπόλογοι απέναντί του; Δεν θα τον έχουμε εξαπατήσει; Σε τι θα διαφέρουμε από όλους τους άλλους; Στο ότι οι άλλοι κάνουν ότι κάνουν από συμφέρον (ή έστω, ορισμένοι, από ανοησία), ενώ εμείς από φόβο μήπως και απομονωθούμε;
Μήπως θα είμαστε και χειρότεροι; Γιατί, ενώ δεν τρέφουμε αυταπάτες, καλλιεργούμε ή ανεχόμαστε την καλλιέργεια αυταπατών, προσδοκώντας σε κάποια αμφίβολα εκλογικά οφέλη! Ονομάζω δε, αμφίβολα, τα όποια εκλογικά οφέλη, γιατί μένει να αποδειχτεί ότι ο λαός δεν θα ψηφίσει τους γνωστούς απατεώνες και θα επιλέξει εμάς για την εξαπάτησή του!!!

Θα μπορούσαν, όπως εκτιμούν ορισμένοι, αυτά τα συλλαλητήρια να γίνουν η απαρχή ενός γενικότερου ξεσηκωμού του λαού κι ανατροπής του καθεστώτος;
Όχι, κάθετα όχι!  Γιατί δεν υπάρχει -ανάμεσα στους διοργανωτές- και δεν μπορεί να αναδειχτεί μέσα από τα συγκεκριμένα συλλαλητήρια, καμιά διακριτή πατριωτική δύναμη! Πολύ περισσότερο που, από την ίδια τους τη φύση και τα αιτήματά τους, τα συγκεκριμένα συλλαλητήρια οργανώθηκαν έτσι ώστε να εμποδίσουν την ελεύθερη ζύμωση, την ανοικτή αντιπαράθεση πολιτικών γραμμών! Γι αυτό άλλωστε και δεν επιτρέπουν τα κομματικά λάβαρα! Διότι δεν ζυμώνεται τίποτα μέσα σε αυτά εκτός από τα σαπρόφυτα του εθνικισμού, της πατριδοκαπηλίας και του φασισμού! Οργανώθηκαν έτσι ώστε να αποπροσανατολίσουν και να διχάσουν το λαό!
Όσοι, από τα ΜΜΕ προβάλουν εργολαβικά τα συγκεκριμένα συλλαλητήρια, το κάνουν προωθώντας τον πατριδοκάπηλο ραγιαδισμό! Αυτοί που τα «εξαφανίζουν», τα θάβουν, εκφράζουν τον ανοικτό ευρολεβαντίνικο ραγιαδισμό! Ραγιαδισμό μια φορά!
Η απελευθέρωση της χώρας δεν θα είναι, ας το πούμε άλλη μια φορά, περίπατος! Δεν θα είναι αποτέλεσμα κάποιων συγκεντρώσεων! Η απελευθέρωση της χώρας δεν θα έρθει μόνο από μεγάλες κι αποφασισμένες λαοθάλασσες! Εδώ άλλωστε, δεν έχουμε τέτοιες! Για την απελευθέρωση της χώρας χρειάζονται συνειδητές, οργανωμένες στο λαό πολιτικές δυνάμεις που να ξέρουν που το πάνε! Να απαντούν δηλαδή, τουλάχιστον με τη στοιχειώδη επάρκεια, στα ερωτήματα που θέσαμε παραπάνω! Ερωτήματα που ξεκαθαρίζουν το πεδίο, που δείχνουν το τι και το πως! Χρειάζεται οι ιδέες να έχουν γίνει πραγματική, υλική δύναμη! Δηλαδή να αφορούν όχι μόνο μερικές εκατοντάδες ή λίγες χιλιάδες αγωνιστών, αλλά δεκάδες κι εκατοντάδες χιλιάδες πρωτοπόρων αγωνιστών, ικανών να διεγείρουν και να εμπνέουν τα εκατομμύρια του λαού μας!


Ο Γιώργος Γεωργής είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ.

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Την Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 2018


Φωτογραφία του χρήστη ΕΠΑΜ - Ενιαίο Παλλαικό Μέτωπο.



... και ​ώρα 23.55 στο KONTRA CHAΝNEL, στην εκπομπή KONTRA 24, ο Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης, θα είναι καλεσμένος του δημοσιογράφου Αιμίλιου Λιάτσου.
ΚΟΝΤRA CHAΝNEL

Σε επίγεια μετάδοση στην Αττική, μέσω Nova και OTE TV και μέσω διαδικτύου στο http://live24.gr/webtv/kontrachannel
τηλ. εκπομπής : 210- 3489008


Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Σε τί συνίσταται το εθνικό πρόβλημα της χώρας;










Αποδέχεται ο αναγνώστης, ότι η Ελλάδα είναι κατεχόμενη χώρα;
Ότι κυβερνάται από δωσίλογους;
Ότι η πολιτική σκηνή σκηνοθετείται και παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ (εξαπάτησης) και τους διαμορφωτές της «κοινής γνώμης» με τρόπο που να μην αμφισβητείται το κατοχικό καθεστώς;

Πώς ονομάζει, ο αναγνώστης, αν όχι δωσίλογο, τον πολιτικό ταγό που «αξιολογείται» από ξένες δυνάμεις; Που «λογοδοτεί» για το βαθμό συμμόρφωσης στις επιταγές και τα συμφέροντά τους; Μήπως θεωρεί, ο αναγνώστης, ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες και τα εκάστοτε «προαπαιτούμενα» στερούνται «εθνικού» ή «ταξικού» προσήμου; Εξυπηρετούν, ή όχι, συγκεκριμένα συμφέροντα και μάλιστα αλλότρια πέρα  από αυτά της χώρας μας και του λαού μας; Μήπως, τα μνημόνια και τα προαπαιτούμενα μας επιβάλλονται για το καλό μας; Αυτό πιστεύουν αρκετοί εκ των πατριδοκάπηλων που δε χάνουν ευκαιρία να δηλώνουν πως «ο Έλληνας χρειάζεται τον Γερμανό του»! Πως «χρειαζόμαστε βούρδουλα» κι άλλα τέτοια εμπνεόμενα από αλήστου μνήμης εποχές εμφυλιοπολεμικής «εθνικοφροσύνης»!

Το ότι οι «θεσμοί» και τα όργανά τους έχουν ιδιοτελείς σκοπούς εξηγεί και το γεγονός πως κάθε «αυτοκριτική», κάθε «ομολογία», κάθε «παραδοχή» δικού τους «λάθους», σχετικά με την «αναποτελεσματικότητα» ή την «αστοχία», των επιβαλλόμενων σε εμάς μέτρων, μένει χωρίς πρακτικό αντίκρισμα! Αντίθετα, η κοινωνική αδικία, η ανθρωπιστική καταστροφή, ακόμα και ο εθνικός ακρωτηριασμός, που αυτά συνεπάγονται, χρεώνονται στους εκάστοτε κυβερνητικούς εντολοδόχους των δανειστών, προς  εξυπηρέτηση της εκάστοτε «αντιπολίτευσης»! Με τη σειρά της κι αυτή επιδιώκει να πάρει την «λαϊκή εντολή» και ως «χαλίφης στη θέση του χαλίφη», να κυβερνήσει ως δωσίλογος εντολοδόχος των διεθνών αγορών και των ευαγών ιδρυμάτων τους, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Αποδέχεται ο αναγνώστης, ότι ο βασικός μηχανισμός επιβολής της κατοχής στην πατρίδα μας είναι η εθελούσια (με το αζημίωτο;) υποταγή του συνόλου του πολιτικού κόσμου της χώρας στη χρεοκρατία των μνημονίων, στο ευρώ και την ΕΕ;
Αποδέχεται, ότι χωρίς μονομερή άρνηση αναγνώρισης και πληρωμής του χρέους από τον Ελληνικό λαό –κατά τα οριζόμενα στο Διεθνές Δίκαιο- δεν υπάρχει διέξοδος από το κατοχικό καθεστώς;
Αποδέχεται ότι η παραπάνω διέξοδος είναι σήμερα  αδύνατη χωρίς εθνικό νόμισμα και έξοδο της χώρας από την ΕΕ;
Αποδέχεται ο αναγνώστης, ότι χωρίς το δικαίωμα της εθνικής αυτοδιάθεσης δεν μπορεί να ανοίξει ο δρόμος της εθνικής ανάταξης και της κοινωνικής προκοπής;
Αποδέχεται ο αναγνώστης, ότι χωρίς αυτό το θεμελιώδες δικαίωμα, δεν μπορεί να γίνεται σοβαρά λόγος για πραγματικά πολιτικά δικαιώματα; Κι επομένως δεν μπορεί να γίνεται λόγος ούτε για εργασιακά, ούτε για ασφαλιστικά, ούτε για ανθρώπινα δικαιώματα; Ότι χωρίς χώρα με αυτοκυβέρνηση, όλος ο εθνικός πλούτος -δημόσιος και ιδιωτικός- μαζί και τα εισοδήματα από μισθούς, συντάξεις κλπ, αντιμετωπίζονται ως λεία πολέμου (έστω οικονομικού!), από τους πολιτικούς ηγέτες των «εταίρων» και δανειστών μας, όπως και την ελίτ των τραπεζών, των διεθνών αγορών;

Είναι λοιπόν δυνατό, να εξαντλείται το εθνικό πρόβλημα της χώρας στο όνομα του όμορου κρατιδίου της πΓΔΜ, όπως το θέλουν ορισμένοι;
Αν το κρατικό αυτό μόρφωμα, δεν φέρει στην -όχι διπλή, αλλά μία και μοναδική- ονομασία του, το όνομα Μακεδονία ή παράγωγο αυτού, το αναγνωρίζουμε; Συμφωνούμε με την ένταξή του στο ΝΑΤΟ; Λύθηκε το πρόβλημα;
Αν διαλυθεί κι ενσωματωθεί στη «μεγάλη» Αλβανία; Θα είναι καλύτερα ή χειρότερα τα πράγματα;
Σχετίζεται, η εθνική απειλή, με το ότι τόσο η πΓΔΜ, όσο και τα υπόλοιπα –πλην Σερβίας- κράτη που δημιουργήθηκαν στη θέση της πάλαι ποτέ ενιαίας Γιουγκοσλαβίας ήταν αποτέλεσμα ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων; Επεμβάσεων όχι μόνο «ειρηνικών», δηλαδή οικονομικών, αλλά κυρίως πολεμικών! Θα πρέπει η Ελλάδα να αναγνωρίσει τα αποτελέσματα τέτοιων επεμβάσεων; Είναι δυνατό να προσδοκούμε οφέλη, ως μικρή χώρα, όταν νομιμοποιούμε το «δικαίωμα» των ισχυρών να κουρελιάζουν το Διεθνές Δίκαιο; Συνιστά ρεαλισμό ή ραγιαδισμό το να συμφωνούμε με την επιστροφή των διεθνών σχέσεων στο δίκαιο του ισχυροτέρου; Δεν είναι κοντόθωρη η πολιτική αυτή;
Η διεκδίκηση της ελληνικής αποκλειστικότητας στο όνομα Μακεδονία, αφορά άμεσο κίνδυνο στα σύνορα με την πΓΔΜ; Αφορά στο παρόν, ή προσπαθούμε σήμερα, να αποφύγουμε εκδήλωση «μακεδονίτικου» αλυτρωτισμού στο μέλλον;
Εντοπίζονται άμεσοι κίνδυνοι ανοικτής αμφισβήτησης της εθνικής μας επικράτειας στο Αιγαίο; Στη Θράκη; Πώς αντιμετωπίζουμε εκδηλώσεις του Τουρκικού επεκτατισμού ή του Αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού; Οι κίνδυνοι αυτοί σχετίζονται πρώτα και κύρια με την αξιοποίηση από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις των παλιών αντιθέσεων, αλλά και τη δημιουργία νέων διαφορών μεταξύ των Βαλκανικών εθνών και των κρατών. Οι κυρίαρχοι των αγορών και οι πολιτικοί τους στήνουν τα παιχνίδια τους και επανακαθορίζουν τη θέση ισχύος και επιρροής τους σε βάρος των λαών. Εμείς, ως έθνος, ως λαός θα πρέπει να τους διευκολύνουμε ή να σταθούμε εμπόδιο;
Ο Τουρκικός επεκτατισμός, ο Αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός, ο δωσίλογος νεοραγιαδισμός του Ελληνικού πολιτικού συστήματος, μαζί κι ο τροφοδοτούμενος «μακεδονίτικος» αλυτρωτισμός, πόσο άσχετοι είναι από τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς των ισχυρών;
Υπάρχει ορατός κίνδυνος για τη χώρα μας, οφειλόμενος στην ενδοτική πολιτική κυβέρνησης κι αντιπολίτευσης, απέναντι στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Δεν εξαφανίζουν το δικαίωμα της εθνικής μας κυριαρχίας οι βάσεις Ισραηλινών κι Αμερικανών στην Κρήτη, ειδικά όταν χρησιμοποιούνται κατά της Ρωσίας και της Συρίας; Τα νατοϊκά στρατεύματα, οι βάσεις που συνοδεύουν τη διέλευση του αγωγού φ.α. ΤΑΡ από την Βόρεια Ελλάδα δεν προμηνύουν κινδύνους διαμελισμού της πατρίδας μας, δεν προμηνύουν κινδύνους για τη Θράκη και όχι μόνο;

Ακόμα λοιπόν, κι αν επιλυθεί το ζήτημα του ονόματος της πΓΔΜ κατά πως το επιθυμούν εκατοντάδες χιλιάδες τίμιοι άνθρωποι, οι οποίοι και διαδηλώνουν γι αυτό, θα έχουμε κάνει ως λαός κι ως χώρα, κάτι περισσότερο από μια τρύπα στο νερό;
Αν έχουμε δίκιο για τα παραπάνω, τότε το Ε.ΠΑ.Μ., ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη, δεν οφείλει να κάμει τα αδύνατα δυνατά για ενημερώσει, να προειδοποιήσει το λαό; Σε διαφορετική περίπτωση, δε θα είμαστε υπόλογοι απέναντί του; Δεν θα τον έχουμε εξαπατήσει; Σε τι θα διαφέρουμε από όλους τους άλλους; Στο ότι οι άλλοι κάνουν ότι κάνουν από συμφέρον (ή έστω, ορισμένοι, από ανοησία), ενώ εμείς από φόβο μήπως και απομονωθούμε;
Μήπως θα είμαστε και χειρότεροι; Γιατί, ενώ δεν τρέφουμε αυταπάτες, καλλιεργούμε ή ανεχόμαστε την καλλιέργεια αυταπατών, προσδοκώντας σε κάποια αμφίβολα εκλογικά οφέλη! Ονομάζω δε, αμφίβολα, τα όποια εκλογικά οφέλη, γιατί μένει να αποδειχτεί ότι ο λαός δεν θα ψηφίσει τους γνωστούς απατεώνες και θα επιλέξει εμάς για την εξαπάτησή του!!!

Θα μπορούσαν, όπως εκτιμούν ορισμένοι, αυτά τα συλλαλητήρια να γίνουν η απαρχή ενός γενικότερου ξεσηκωμού του λαού κι ανατροπής του καθεστώτος;
Όχι, κάθετα όχι!  Γιατί δεν υπάρχει -ανάμεσα στους διοργανωτές- και δεν μπορεί να αναδειχτεί μέσα από τα συγκεκριμένα συλλαλητήρια, καμιά διακριτή πατριωτική δύναμη! Πολύ περισσότερο που, από την ίδια τους τη φύση και τα αιτήματά τους, τα συγκεκριμένα συλλαλητήρια οργανώθηκαν έτσι ώστε να εμποδίσουν την ελεύθερη ζύμωση, την ανοικτή αντιπαράθεση πολιτικών γραμμών! Γι αυτό άλλωστε και δεν επιτρέπουν τα κομματικά λάβαρα! Διότι δεν ζυμώνεται τίποτα μέσα σε αυτά εκτός από τα σαπρόφυτα του εθνικισμού, της πατριδοκαπηλίας και του φασισμού! Οργανώθηκαν έτσι ώστε να αποπροσανατολίσουν και να διχάσουν το λαό!

Όσοι, από τα ΜΜΕ προβάλουν εργολαβικά τα συγκεκριμένα συλλαλητήρια, το κάνουν προωθώντας τον πατριδοκάπηλο ραγιαδισμό! Αυτοί που τα «εξαφανίζουν», τα θάβουν, εκφράζουν τον ανοικτό ευρολεβαντίνικο ραγιαδισμό! Ραγιαδισμό μια φορά!
Η απελευθέρωση της χώρας δεν θα είναι, ας το πούμε άλλη μια φορά, περίπατος! Δεν θα είναι αποτέλεσμα κάποιων συγκεντρώσεων! Η απελευθέρωση της χώρας δεν θα έρθει μόνο από μεγάλες κι αποφασισμένες λαοθάλασσες! Εδώ άλλωστε, δεν έχουμε τέτοιες! Για την απελευθέρωση της χώρας χρειάζονται συνειδητές, οργανωμένες στο λαό πολιτικές δυνάμεις που να ξέρουν που το πάνε! Να απαντούν δηλαδή, τουλάχιστον με τη στοιχειώδη επάρκεια, στα ερωτήματα που θέσαμε παραπάνω! Ερωτήματα που ξεκαθαρίζουν το πεδίο, που δείχνουν το τι και το πως! Χρειάζεται οι ιδέες να έχουν γίνει πραγματική, υλική δύναμη! Δηλαδή να αφορούν όχι μόνο μερικές εκατοντάδες ή λίγες χιλιάδες αγωνιστών, αλλά δεκάδες κι εκατοντάδες χιλιάδες πρωτοπόρων αγωνιστών, ικανών να διεγείρουν και να εμπνέουν τα εκατομμύρια του λαού μας!

Ο Γιώργος Γεωργής είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ.

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Η μαϊμού του Κωλέττη και η Μακεδονία.






Η πατριδοκαπηλία είναι ένα άθλημα το οποίο ανθεί στην Ελλάδα από την εποχή της πρώτης Βουλής του νεοσύστατου καχεκτικού κρατιδίου μετά την συνταγματική εθνοσυνέλευση του 1843. Ξέρετε ποιος υπήρξε ο πρώτος διδάξας του είδους αυτού; Ο Ιωάννης Κωλέττης.
Ο βλάχικης καταγωγής Ιω. Κωλέττης, ή Γκενεράλης Κωλέττης, ή Κωλέτ Πασάς, όπως τον αποκαλούσαν τότε εχθροί και φίλοι ήταν ο ιδρυτής του σύγχρονου πελατειακού και κομματικού κράτους. Του κράτους ως κομματικό φέουδο. Και ορθά έχει ειπωθεί πώς είναι ο ιδρυτής της σχολής του ρουσφετιού, το οποίο από τότε εδραιώθηκε ως θεσμός στα ελληνικά πολιτικά πράγματα.
Το κόμμα της μοσχομάγκας…
Ο Κωλέττης ήταν επικεφαλής του Γαλλικού κόμματος, ή αλλιώς της μοσχομάγκας. Η επωνυμία αυτή δεν ήταν καθόλου τυχαία, μιας και ο Κωλέττης από την εποχή ακόμη της επανάστασης έδειξε ότι διέθετε ιδιαίτερες δεξιότητες στη συγκρότηση συμμοριών για πλιάτσικο και ρεμούλα. Ο Στέφανος Κουμανούδης δίνει την εξής διευκρίνιση για τη λέξη: «μοσχομάγκα, η. μοσχομάγκας, ο. μοσχομαγκίτης, μοσχομαγκιτικός, 3. μοσχομαγκιτισμός. Προσωνυμίαι ταύτα των εν Ελλάδι τη νεωτέρα πολιτικώς Γαλλοφρονούντων, δοθείσαι αυτοίς ως εκ τινος μάγκα (αρσ.) δηλ. αρχηγού μάγκα (θηλ.) συγκειμένης εκ 10 συμμοριτών, όστις εκαλείτο Μόσχος τω ιδίω ονόματι και ήτο φανατικός οπαδός του Ιω. Κωλέττη.»1

Κι όντως επρόκειτο περί συμμορίας με τη μορφή πολιτικού κόμματος. «Κατασπαταλώντας τα δημόσια χρήματα», γράφει ένας από τους νεότερους βιογράφους του, «αγόραζε και διέφθειρε συνειδήσεις ακατάπαυστα. Οι διεφθαρμένοι ήταν τα στηρίγματά του… Κι όλα αυτά τα συχαμένα κοινωνικά κατακάθια που τον τριγύριζαν – μπράβοι, μαχαιροβγάλτες, ψευτοπαλληκαράδες, λήσταρχοι, άνθρωποι του σκοινιού και του παλουκιού, όλη η «λέρα» του τόπου κι όλοι οι «μπιρμπάντες», οι άνθρωποι των «καφενείων και των μπιλιάρδων» - είχαν άσβεστη δίψα για παρά, για θέσεις, γι’ αργομισθίες, για κάθε είδους παρασιτισμό. Και τους τάιζε όλους.»2
Και η μαϊμού του Κωλέττη.
Με τον συρφετό αυτόν στα βουλευτικά και δημόσια αξιώματα ήταν σε θέση να ξεγελά και να εμπαίζει τον δύστυχο φτωχόκοσμο, ο οποίος προσέτρεχε σ’ αυτόν και τους κομματάρχες του για να του τάξει ο μέγας αυτός επαγγελματίας της πολιτικής απάτης. «Η οικεία του», αναφέρει ένας από τους πολυάριθμους απολογητές του, «κειμένη παρά την πύλην του Αδριανού ήτο νυχθημερόν πλήρης φίλων, πάσης τάξεως και πάσης υποστάσεως, τους οποίους εν τω προδόμω υπεδέχετο δια μυρίων μορφασμών η δημοφιλής μαϊμού του προδιαθέτουσα εις τα υπό την θερμοτέραν φιλοφροσύνην κρυπτόμενα σκώματα του κυρίου της. Και έκτοτε πας αποπειρώμενος να σκώψη ή ειρωνευθή προσωνομάζετο μαϊμού του Κωλέττη.»3

Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Ο λαός και η χώρα βρίσκεται σε υπέρτατο κίνδυνο! Θα παραμείνουμε ακόμη απαθείς;


Δημήτρης Κυπριώτης










Ο λαός με κομμένη την ανάσα ακούει καθημερινά να ανακοινώνονται όλο και πιο σκληρά, αντικοινωνικά μέτρα που ανατρέπουν τον οικογενειακό και προσωπικό προγραμματισμό, ισοπεδώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών και σπρώχνουν με βίαιο τρόπο τον λαό στη φτώχια, την ανεργία, την εξαθλίωση.

Ο εργαζόμενος χάνει μέρα με τη μέρα όλες τις εγγυήσεις για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή ζωή, ενώ ο μικρός και μεσαίος επιχειρηματίας καταστρέφονται. Χωρίς καμιά άλλη προοπτική εκτός από την διαρκή επιδείνωση της κατάστασής του.

Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω μιας μοναδικής ως προς το εύρος, το βάθος και τις καταστροφικές προεκτάσεις παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Μιας κρίσης, η οποία όταν μετατράπηκε σε κρίση χρέους έπληξε ως ασθενείς κρίκους του συστήματος την Ελλάδα και μια σειρά ακόμη χωρών της περιφέρειας της ΕΕ. Τα δεινά που υφίσταται ο λαός, η απώλεια της κυριαρχίας, η διάλυση και η καταστροφή, πηγάζουν από έναν διεθνή μηχανισμό εκμετάλλευσης με αιχμή του δόρατος ένα ολωσδιόλου παρασιτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.

Οι Έλληνες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, επαγγελματίες, αγρότες και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν καλούνται απλώς να πληρώσουν τον λογαριασμό ενός χρέους, που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε όσο περισσότερο το πληρώνεις, τόσο περισσότερο να αυξάνει, αλλά να αποδεχθούν την επίσημη υποθήκευση και εκποίηση της χώρας τους από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Αυτό υπόσχεται η κυβέρνηση και το επίσημο πολιτικό σύστημα στον ελληνικό λαό.

Επιχειρούν να κρύψουν ότι το κυρίως ζητούμενο με τα «πακέτα στήριξης» δεν είναι απλώς οι επιπλέον «θυσίες» που θα κληθούν να υποστούν τα λαϊκά στρώματα. Το επίδικο ζήτημα είναι η εθνική κυριαρχία της χώρας. Με την κηδεμονία του ΔΝΤ και της ΕΕ ο Έλληνας εργαζόμενος δεν κινδυνεύει να χάσει μόνο τη δουλειά του, τη σύνταξή του, τα δικαιώματά του αλλά και την ίδια την χώρα του.

Η ίδια η δυνατότητα επιβίωσης της χώρας αμφισβητείται πλέον ανοιχτά από τους ιθύνοντες της ευρωζώνης και τις αγορές. Η χώρα θα πρέπει τουλάχιστον οικονομικά να τεμαχιστεί σε περιοχές και περιφέρειες, να εκχωρήσει την εκμετάλλευση των νησιών και τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο. Ολόκληρη η χώρα έχει μετατραπεί σε οικόπεδο που πουλιέται με το στρέμμα.

Η Ελλάδα άρχισε ήδη να μεταβάλλεται σε κράτος υπό αίρεση, διαρθρωμένο σε ημιαυτόνομες περιφέρειες εύκολα ιδιοτικοποιήσιμες και προσαρτήσιμες σε γειτονικά κράτη, κρατίδια και προτεκτοράτα ανάλογα με τα συμφέροντα των μεγάλων της ευρωζώνης και των ΗΠΑ.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο συγκροτήθηκε για να οργανώσει τις αντιστάσεις και να ενισχύσει τον αγώνα του λαού ενάντια στο καθεστώς κατοχής. Καμπή για την ίδρυσή του υπήρξε η μεγαλειώδης αντίσταση του λαού με τις συγκεντρώσεις επί έναν και πλέον μήνα στις πλατείες σχεδόν όλων των πόλεων της Ελλάδας, με πρώτη την πλατεία Συντάγματος στο κέντρο της Αθήνας

 Ο αγώνας του ΕΠΑΜ έκτοτε είναι κατεξοχήν απελευθερωτικός. Είναι αγώνας εθνικός και ταυτόχρονα κοινωνικός, μιας και διεκδικεί την χώρα από τα δεσμά της τυραννίας και του δήμιου προς το συμφέρον της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού, του εργάτη, του αγρότη, του μικρού και μεσαίου επιχειρηματία, του επαγγελματία, του συνταξιούχου , του δημόσιου και ιδιωτικού υπάλληλου και κυρίως, της νέας γενιάς για να έχει μέλλον σ’ αυτόν τον τόπο.

Φιλοδοξία του Ε.ΠΑ.Μ. είναι να συμβάλει καθοριστικά στην ενότητα του λαού πέρα και πάνω από κομματικές, ιδεολογικές και άλλες διαχωριστικές γραμμές. Ο λαός και η χώρα βρίσκεται σε υπέρτατο κίνδυνο. Μόνο με τη δημιουργία ενός μεγάλου κοινωνικοπολιτικού μετώπου ολόκληρου του λαού για τη διάσωση της χώρας μπορούμε να ξεφύγουμε από τον καταθλιπτικό μονόδρομο της καταστροφής, της λεηλασίας και της υπερχρέωσης.

Ένας ενωμένος και αποφασισμένος λαός δεν έχει να φοβηθεί τίποτε και κανέναν, δεν μπορεί να τον σταματήσει καμιά απειλή, κανένα αντίποινο των αγορών ή των ισχυρών. Όποτε ο λαός αποφάσισε να ενωθεί και να διεκδικήσει τα δίκαιά του δεν υπήρξε καμιά αντιξοότητα, καμιά δύναμη που να στάθηκε εμπόδιο στο δρόμο του.

Αυτή η νέα λαϊκή ενότητα πρέπει και μπορεί να οικοδομηθεί γύρω από εκείνα τα κεντρικά αιτήματα που επιτρέπουν να ανατραπεί συνολικά το σημερινό απαράδεκτο πολιτικό  καθεστώς  εκποίησης της δημόσιας και της ιδιωτικής περιουσίας  και να λειτουργήσει  ως αφετηρία  δημοκρατικής αναγέννησης της Πατρίδας μας  στη βάση των εθνικών και λαϊκών  συμφερόντων, που θα τα υπηρετεί μία Πατριωτική Δημοκρατική  Ριζοσπαστική κυβέρνηση!

Τώρα ήρθε η ώρα να κάνουμε ότι δεν έχουμε κάνει 8 χρόνια και να εμπιστευθούμε δυνάμεις όπως το ΕΠΑΜ, για να μην ξαναπέσουμε στις παγίδες του φόβου που μας έστησαν με ωραία και ψεύτικα λόγια, όλοι οι «σφουγγοκωλάριοι» των ξένων συμφερόντων, μέχρι να μας υφαρπάξουν τη ψήφο μας!

Τώρα ήρθε η ώρα να πάρουμε την Ελλάδα στα χέρια μας, ως λαός  και να την ανεβάσουμε εκεί που της αξίζει!


*Κείμενο της ιδρυτικής του ΕΠΑΜ διανθισμένο ανάλογα.

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Τσίπρας, «ένας υπέροχος ψεύτης»













Γι αυτούς που τον υποστήριξαν καιρό (πολύ και πολλοί), ο Αλέξης Τσίπρας είναι αληθινό τέρας ενέργειας. Την ώρα που θα νόμιζε κανείς ότι έχει αγγίξει πάτο, ο τύπος έχει ακόμη ιδέες.  Αυτήν τη φορά ο Έλληνας πρωθυπουργός (τον οποίο τα Μέσα χαρακτηρίζουν «ριζοσπαστική αριστερά») έστειλε ένα απίθανο κείμενο στήριξης στον επικεφαλής του γερμανικού SPD Μάρτιν Σουλτς.

Αλλά πριν απολαύσουμε το περιεχόμενο και τη νοστιμιά του, πρέπει να θυμίσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία (κερδίζοντας τις εκλογές του 2015), υποσχόμενος στον ελληνικό λαό να βάλει τέλος στη λιτότητα διευκρινίζοντας ταυτόχρονα ότι η Ελλάδα θα έμενε στην Ευρωπαïκή Ένωση και στην ευρωζώνη πάση θυσία. Απόλυτη αντίφαση σε σχέση με την υπόσχεση καλύτερων ημερών.

Μετά από έξη μήνες ψευδοδισπραγματεύσεων με την τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) ο Τσίπρας δέχτηκε επίσημα να παραδόσει τη χώρα στα νύχια των Βρυξελλών. Τα μέτρα αφαίμαξης του ελληνικού λαού συμφωνήθηκε να παρθούν αμέσως. Ωστόσο οργάνωσε αρχές Ιουλίου του 15 ένα δημοψήφισμα για τις μαζικές κοινωνικές και οικονομικές περικοπές που η τρόικα απαιτούσε να επιβληθούν.  Ο ελληνικός λαός ψήφισε μαζικά ΟΧΙ, το οποίο ο Τσίπρας, μιμούμενος τους Γάλλους, Ολλανδούς και Ιρλανδούς διδάξαντες, μετέτρεψε σε ΝΑΙ.

Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο Τσίπρας υπογράφει με την τρόικα και την Ε.Ε ένα νέο μνημόνιο που επιβάλλει μια άνευ προηγουμένου λιτότητα: περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, υπηρεσίες υγείας και κοινωνικές παροχές, πρωτοφανούς έκτασης για την Ευρώπη εν καιρώ ειρήνης. Προγραμματίζονται  ιδιωτικοποιήσεις, απορρύθμιση και τσάκισμα του εργασιακού κώδικα.

Τον περασμένο Δεκέμβριο οι Ευρωπαίοι «εταίροι», οι οποίοι λεηλατούν τη Ελλάδα πέτυχαν την ιδιωτικοποίηση (μετά από αυτήν του Λιμένα του Πειραιώς και των αεροδρομίων), τεσσάρων σταθμών  της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να απολαύσουμε το μήνυμα του Τσίπρα προς το φίλο του, Μάρτιν Σουλτς, σοσιαλδημοκράτη, προκειμένου να τον εκλιπαρήσει «σε αυτήν τη αποφασιστική φάση για την ΕΕ» να δεχτεί να συμμετάσχει πάλι σε ένα μεγάλο συνασπισμό υπό την Άγγελα Μέρκελ…

Έλα όμως που το SPD είχε αποκλείσει αυτό το ενδεχόμενο στις 24 Σεπτεμβρίου, αφού είχε δεχτεί ένα εκκωφαντικό εκλογικό κόλαφο.

Αδιανόητο για τους σοσιαλδημοκράτες να παρατείνουν  ένα πείραμα που θα μπορούσε να αποβεί αυτοκτονικό. Αλλά η αποτυχία των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στο κόμμα της καγκελαρίου Μέρκελ, τους Πράσινους και τους Φιλελεύθερους παραλύει τη γερμανική πολιτική και βυθίζει τους ευρωπαίους ιθύνοντες στην ανησυχία και την αγωνία.. Ξαφνικά,  ο Μ. Σουλτς ομολογεί ότι έχει γίνει παραλήπτης πολλών μηνυμάτων που ζητούν από το SPD να παρατείνει τη συνεργασία του με τους συντηρητικούς. Ο Εμμανυέλ Μακρόν δεν είναι ο ο τελευταίος που το ζητά…

Αλλά ο υποτακτικότερος και περιπαθέστερος είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι αλήθεια ότι έχει μάθει καλά αυτόν το ρόλο… Για τον Τσίπρα και Σία, η επανασυγκόλληση του μεγάλου γερμανικού συνασπισμού είναι «απαραίτητη προϋπόθεση των προοδευτικών αλλαγών που είναι αναγκαίες για τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης».Διότι, συνεχίζει, υπάρχει μια ευκαιρία  «να τεθεί στην ημερήσια διάταξη της Ευρώπης μια προοδευτική αντζέντα», ώστε να σωθεί (η Ευρώπη).

Για τον υπέρμαχο της «ριζοσπαστικής αριστεράς¨ένας μεγάλος γερμανικός συνασπισμός είναι η «απαραίτητη προϋπόθεση μεταρρυθμίσεων αναγκαίων για τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης»

Ονειρευόμαστε… η «προοδευτική» διάσωση της Ευρώπης έχει την απόλυτη προτεραιότητα και περνάει από την επαναφορά της Άγγελα Μέρκελ επικεφαλής ενός συνασπισμού ανάλογου με εκείνον που συσσώρευσε τόσα κακά από το 2013… Ο Τσίπρας θεωρεί μάλιστα ότι «μια πραγματικά αριστερή τοποθέτηση συνίσταται στη στράτευση για πραγματικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, και όχι στη διατήρηση της καθαρότητας  της ταυτότητάς σου»

Χαράς ευαγγέλια για τη γαλλική  «αριστερά της αριστεράς» η οποία υποστηρίζει ακόμη τον «ήρωά» της.

Ο Τσίπρας, ο καλύτερος μαθητής της Ε.Ε και της τρόικας, φορούσε ήδη περήφανα το γαϊδουρινό του σκούφο. Μπορεί σήμερα να αλλάξει κάλυμμα κεφαλής… Το μυτερό κράνος ταιριάζει καλύτερα στην πανοπλία του.

4 Ιανουαρίου 2018


Ο Ζοέλ Περισό, είναι εθνικός γραμματέας & υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του γαλλικού Κόμματος Αποπαγκοσμιοποίησης. (PARDEM -Parti de la démondialisation)

Ο λαός με κομμένη την ανάσα ακούει καθημερινά να ανακοινώνονται όλο και πιο σκληρά, αντικοινωνικά μέτρα που ανατρέπουν τον οικογενειακό και προσωπικό προγραμματισμό, ισοπεδώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών και σπρώχνουν με βίαιο τρόπο τον λαό στη φτώχια, την ανεργία, την εξαθλίωση.


Φωτογραφία του χρήστη ΕΠΑΜ - Ενιαίο Παλλαικό Μέτωπο.























Ο εργαζόμενος χάνει μέρα με τη μέρα όλες τις εγγυήσεις για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή ζωή, ενώ ο μικρός και μεσαίος επιχειρηματίας καταστρέφονται. Χωρίς καμμιά άλλη προοπτική εκτός από την διαρκή επιδείνωση της κατάστασής του.

Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω μιας μοναδικής ως προς το εύρος, το βάθος και τις καταστροφικές προεκτάσεις παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Μιας κρίσης, η οποία όταν μετατράπηκε σε κρίση χρέους έπληξε ως ασθενείς κρίκους του συστήματος την Ελλάδα και μια σειρά ακόμη χωρών της περιφέρειας της ΕΕ. Τα δεινά που υφίσταται ο λαός, η απώλεια της κυριαρχίας, η διάλυση και η καταστροφή, πηγάζουν από έναν διεθνή μηχανισμό εκμετάλλευσης με αιχμή του δόρατος ένα ολωσδιόλου παρασιτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Οι Έλληνες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, επαγγελματίες, αγρότες και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν καλούνται απλώς να πληρώσουν τον λογαριασμό ενός χρέους, που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε όσο περισσότερο το πληρώνεις, τόσο περισσότερο να αυξάνει, αλλά να αποδεχθούν την επίσημη υποθήκευση και εκποίηση της χώρας τους από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Αυτό υπόσχεται η κυβέρνηση και το επίσημο πολιτικό σύστημα στον ελληνικό λαό. Επιχειρούν να κρύψουν ότι το κυρίως ζητούμενο με τα «πακέτα στήριξης» δεν είναι απλώς οι επιπλέον «θυσίες» που θα κληθούν να υποστούν τα λαϊκά στρώματα. Το επίδικο ζήτημα είναι η εθνική κυριαρχία της χώρας. Με την κηδεμονία του ΔΝΤ και της ΕΕ ο Έλληνας εργαζόμενος δεν κινδυνεύει να χάσει μόνο τη δουλειά του, τη σύνταξή του, τα δικαιώματά του αλλά και την ίδια την χώρα του.

Η ίδια η δυνατότητα επιβίωσης της χώρας αμφισβητείται πλέον ανοιχτά από τους ιθύνοντες της ευρωζώνης και τις αγορές. Η χώρα θα πρέπει τουλάχιστον οικονομικά να τεμαχιστεί σε περιοχές και περιφέρειες, να εκχωρήσει την εκμετάλλευση των νησιών και τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο. Ολόκληρη η χώρα έχει μετατραπεί σε οικόπεδο που πουλιέται με το στρέμμα. Η Ελλάδα άρχισε ήδη να μεταβάλλεται σε κράτος υπό αίρεση, διαρθρωμένο σε ημιαυτόνομες περιφέρειες εύκολα ιδιωτικοποιήσιμες και προσαρτήσιμες σε γειτονικά κράτη, κρατίδια και προτεκτοράτα ανάλογα με τα συμφέροντα των μεγάλων της ευρωζώνης και των ΗΠΑ.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο συγκροτήθηκε για να οργανώσει τις αντιστάσεις και να ενισχύσει τον αγώνα του λαού ενάντια στο καθεστώς κατοχής. Καμπή για την ίδρυσή του υπήρξε η μεγαλειώδης αντίσταση του λαού με τις συγκεντρώσεις επί έναν και πλέον μήνα στις πλατείες σχεδόν όλων των πόλεων της Ελλάδας, με πρώτη την πλατεία Συντάγματος στο κέντρο της Αθήνας. Οι αυθόρμητες αυτές διαδηλώσεις διαρκείας ενός πολύ μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού, μετέτρεψαν τον επίμονο αγώνα διαμαρτυρίας που διεξήγαγαν κατά κύριο λόγο οι εργαζόμενοι με κινητοποιήσεις και απεργίες όλο τον προηγούμενο χρόνο, σε αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας και του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος ως τέτοιου. Από την στιγμή που ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού βγήκε στους δρόμους με πρωτοφανή συνέπεια και συνέχεια ενάντια όχι σε επιμέρους πολιτικές και μέτρα, αλλά στο επίσημο καθεστώς, όπως κι αν το καταλαβαίνει κανείς, τότε το ζήτημα που τέθηκε στην πράξη εξαρχής ήταν ποιο θα πρέπει να είναι το επόμενο βήμα. Πώς θα μπορέσει να κερδίσει ο λαός την αναμέτρηση που έχει ανοίξει με την εξουσία;

Το Ε.ΠΑ.Μ. ήρθε να απαντήσει σ’ αυτό ακριβώς το ερώτημα. Ο αγώνας του είναι κατεξοχήν απελευθερωτικός. Είναι αγώνας εθνικός και ταυτόχρονα κοινωνικός, μιας και διεκδικεί την χώρα από τα δεσμά της τυραννίας και του δήμιου προς το συμφέρον της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού, του εργάτη, του αγρότη, του μικρού και μεσαίου επιχειρηματία, του επαγγελματία και κυρίως της νέας γενιάς για να έχει μέλλον σ’ αυτόν τον τόπο.

Φιλοδοξία του Ε.ΠΑ.Μ. είναι να συμβάλει καθοριστικά στην ενότητα του λαού πέρα και πάνω από κομματικές, ιδεολογικές και άλλες διαχωριστικές γραμμές. Ο λαός και η χώρα βρίσκεται σε υπέρτατο κίνδυνο. Μόνο με τη δημιουργία ενός μεγάλου κοινωνικοπολιτικού μετώπου ολόκληρου του λαού για τη διάσωση της χώρας μπορούμε να ξεφύγουμε από τον καταθλιπτικό μονόδρομο της καταστροφής, της λεηλασίας και της υπερχρέωσης.

Ένας ενωμένος και αποφασισμένος λαός δεν έχει να φοβηθεί τίποτε και κανέναν, δεν μπορεί να τον σταματήσει καμμιά απειλή, κανένα αντίποινο των αγορών ή των ισχυρών. Όποτε ο λαός αποφάσισε να ενωθεί και να διεκδικήσει τα δίκαιά του δεν υπήρξε καμμιά αντιξοότητα, καμμιά δύναμη που να στάθηκε εμπόδιο στο δρόμο του.

Αυτή η λαϊκή ενότητα πρέπει και μπορεί να οικοδομηθεί γύρω από εκείνα τα κεντρικά αιτήματα που επιτρέπουν να ανατραπεί συνολικά το καθεστώς κατοχής, εκποίησης και δουλοπαροικίας, καθώς και λειτουργήσουν ως αφετηρία δημοκρατικής αναγέννησης της χώρας στη βάση των λαϊκών συμφερόντων.


Υ.Γ. by mac, ειλικρινα τωρα, δεν νοιωθουμε ολοι λιγο-πολυ σαν μ@λ@κες που τακουμε τα βλεπουμε και τα διαβαζουμε ολα αυτα, αλλα παρολα αυτα ΕΝΩΜΠΟΡΟΥΜΕ, ΠΡΟΤΙΜΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΥΠΕΡ ΜΑΣ ??????

Ψέματα και κοροϊδίες τέλος!


Δημήτρης Κυπριώτης











Τα ωραία λόγια, τα χασκογελάκια και οι κάθε είδους αστεϊσμοί τελείωσαν. 

Καιρός να προσγειωθείτε στην πραγματικότητα, να κοιτάξετε, αν μπορείτε, κατάματα τον ελληνικό λαό και να βρείτε λύσεις για τους 6 εκατομμύρια πολίτες που χρωστούν στο Δημόσιο και ζουν καθημερινά με την αγωνία της επόμενης δόσης, των κατασχέσεων λογαριασμών και των πλειστηριασμών.

Οι φτωχοί εξαθλιώθηκαν και η μεσαία τάξη έγιναν οι νεόπτωχοι που λύγισαν κάτω από το βάρος της υπερφορολόγησης και της συνεχιζόμενης λιτότητας. Οι νέοι  υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα για να βρουν μια δουλειά και να μπορέσουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, κάτι που δεν μπορεί να γίνει εδώ.

Για αυτά όλα και πολλά άλλα, σταματήστε την κοροϊδία της εξόδου από την κρίση και των μνημονίων. Ότι παραμύθι και αν σκαρφιστείτε την πραγματικότητα  δεν μπορείτε να την αλλάξετε, αφού αυτή φωνάζει μέσα από την ψυχή και την αγανάκτηση εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών.


Έφτασε η  ώρα της αποδόμησης όλων σας και εσάς και αυτών που περιμένουν να συνεχίσουν το καταστροφικό έργο. Και το τέλος σας δεν θα είναι καλό…..