ανυπακοη, τοσο απλο...

ανυπακοη, τοσο απλο...

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Γιατί θα πρέπει να βγούμε στις αγορές για να δανειστούμε;












Καθηλωμένος σε κλίνη νοσηλείας και ανάρρωσης από τις 12 Ιουλίου, παρακολούθησα – παρά τις αυστηρές οδηγίες των χειρουργών και των θεραπόντων ιατρών – έκπληκτος μια ακόμη καραμπινάτη απάτη σε βάρος των Ελλήνων πολιτών. Εν μέσω της θερινής βαρουφακιάδας – ελλείψει προφανώς του τηλεοπτικού survivor – η κυβέρνηση του ευρωπαϊκού ρατσισμού είχε μια ακόμη επιτυχία: βγήκε στις αγορές! Χαρές και πανηγύρια από τους απατεώνες της (ανύπαρκτης) ενημέρωσης.

Φυσικά, όπως συνηθίζει το σύστημα ναζιστικής προπαγάνδας – το οποίο τα δημοσιογραφικά φερέφωνα ονομάζουν ΜΜΕ – έστησε και τον απαραίτητο «διάλογο» για το θέμα. Έναν «διάλογο» αυστηρά ανάμεσα σε σεσημασμένους απολογητές και παντελώς άσχετους με το όλο θέμα, οι οποίοι – σαν τον κ. Λαπαβίτσα – επιμένουν να εμφανίζονται ως ο μοναδικός «αντίλογος». Βλέπετε δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να αποκτήσει υπόσταση ακόμη και η πιο χυδαία απολογητική, παρά μόνο όταν εμφανίζουν ως μοναδικό «αντίλογο» την εξ ιδιοτελείας ορμώμενη ασχετοσύνη. Οι μετρ της ναζιστικής προπαγάνδας το ξέρουν καλά αυτό το παιχνίδι.

Η συγκεκριμένη κίνηση της κυβέρνησης δεν είχε κανένα γνώρισμα «εξόδου στις αγορές». Δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα swap χρέους ανάμεσα στην κυβέρνηση και την παρέα των τραπεζιτών και ημετέρων που κερδοσκοπούν με ελληνικά ομόλογα όλη αυτή την περίοδο που ο ελληνικός λαός εξοντώνεται στο όνομα της κρίσης. Φυσικά με το αζημίωτο για τους εκάστοτε κυβερνώντες.

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Ο οικονομολόγος Σπ.Στάλιας (Ε.ΠΑ.Μ.) στον Σπορ News 90.1 FM στις 3 Αυγ 2017 (ηχητικο)

- Μνημόνια και πρόοδος της Ελληνικής οικονομίας.

- Ενδεχόμενα σενάρια των λεγόμενων «θεσμών» για την Ελλάδα, προσεχώς.

- Εθνικό Νόμισμα, πλεονεκτήματα και ωφέλειες.

- Πληθωρισμός, υπερπληθωρισμός, ύφεση και υποπληθωρισμός.

- Εργατικό δυναμικό, νέα γενιά, ανεργία και μετανάστευση.

- Αυτόνομη χρηματοδότηση της οικονομίας της, μοναδική ελπίδα σωτηρίας της χώρας.

- Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, όμοια έκφραση της ίδιας δουλικότητας, με μοναδικό κίνητρο την εξουσία.

- Πτώση τουριστικής κίνησης και εσόδων του κλάδου, σταθερά κάθε έτος.

- Ραγδαία αυξανόμενη φορολογία και κρατικά έσοδα.

- Εξαθλίωση, φόβος, απελπισία, παιδεία και γνώση.

- Νευραλγικοί κλάδοι της Ελληνικής κοινωνίας και του επαγγελματικού χώρου, ως υποχείρια του κατοχικού καθεστώτος.

- Ε.ΠΑ.Μ., Απελευθέρωση, Δημοκρατία και Αναπτυξιακή
Προοπτική.

Ο Σπύρος Στάλιας, οικονομολόγος Ph.D., πρώην Διευθύνων Σύμβουλος του Ο.Λ.Π.,  και επικεφαλής του Τομέα Οικονομίας του Ε.ΠΑ.Μ. στον Σπορ News 90.1 FM και την εκπομπή του Πέτρου Ιωάννου «Ακροβάτες του Ονείρου».



Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Η απελευθέρωση της χώρας από χρέος και ευρώ σε 15 βήματα - Ένας συνοπτικός οδηγός. (βιντεο)

Η συζήτηση γύρω από τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, μπροστά στα αδιέξοδα που δημιούργησε το καθεστώς κατοχής φουντώνει. Πολλοί έρχονται να συμμερισθούν την αναγκαιότητα της μετάβασης σε εθνικό νόμισμα, αλλά ομιλούν χωρίς να έχουν ολοκληρωμένη αντίληψη γι’ αυτό, με συνέπεια η σύγχυση και η παραπληροφόρηση να επικρατούν.

Πρέπει να τονιστεί, ότι ολόκληρη η διαδικασία είναι ενιαία και αδιαίρετη. Δεν μπορεί να γίνουν κάποια από τα παρακάτω βήματα και άλλα να παραμεληθούν. Διότι τότε, τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε θα είναι μεγάλα και απρόβλεπτα.

Εννοείται, ότι το εγχείρημα πρέπει να το αναλάβει εξ αρχής και να το διεκπεραιώσει μια νέα δημοκρατική και πατριωτική κυβέρνηση, τα στελέχη της οποίας οφείλουν, να πιστεύουν ακράδαντα στο εγχείρημα και να γνωρίζουν στη λεπτομέρειά του κάθε του τεχνική πτυχή.

Έτσι το σημερινό πολιτικό προσωπικό και όλα τα άλλα στελέχη που με ψεύτικη επιστημονικοφάνεια υπηρέτησαν και υπηρετούν το κατοχικό καθεστώς, ούτε θέλουν, ούτε γνωρίζουν το πως, ούτε μπορούν. Συνεπώς, είναι αδύνατο να περιμένουμε απ’ αυτούς το οτιδήποτε κι εναπόκειται σε δυνάμεις όπως το ΕΠΑΜ, που διαθέτουν τη βούληση, τη γνώση και την εμπειρία να το αναλάβουν, και στον κόσμο να υποστηρίξει αυτή την επιλογή.

Παρακάτω παρουσιάζονται συνοπτικά τα 15 βήματα μιας πολιτικής απελευθέρωσης με σκοπό την αποκατάσταση της Εθνικής Κυριαρχίας, της Δημοκρατίας, την ανάταξη της οικονομίας και την ευημερία για την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Αυτά είναι:

• 1. Η καταγγελία του χρέους και η οριστική παύση αποπληρωμής του.

• 2. Ακύρωση όλου του μνημονιακού θεσμικού πλαισίου που άλλαξε το νομικοπολιτικό καθεστώς της χώρας και επέβαλε την κατοχή.

• 3 Η αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη

• 4. Η καθιέρωση εθνικού κρατικού νομίσματος.

• 5. Η εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας.

• 6. Η επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων.

• 7. Η εκκαθάριση σε καθεστώς λειτουργίας των «συστημικών» τραπεζών.

• 8. Η εξασφάλιση της ομαλότητας των συναλλαγών στη μεταβατική περίοδο.

• 9. Η εξασφάλιση της επάρκειας των αγαθών.

• 10. Η προστασία και ο έλεγχος της αγοράς και των τιμών των προϊόντων.

• 11. Η άμεση αποκατάσταση των εισοδημάτων.

• 12. Η «σεισάχθεια» των εσωτερικών χρεών των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων.

• 13. Η αποκατάσταση της Δικαιοσύνης.

• 14. Ο έλεγχος των στρατηγικών τομέων της οικονομίας και των αντίστοιχων επιχειρήσεων.

• 15. Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση και το νέο Σύνταγμα






Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Ριζική ανατροπή του πολιτικού συστήματος. Ο λαός είναι έτοιμος για να προχωρήσει στην ανατροπή και τη μεγάλη αλλαγή





Το πολιτικό σύστημα, όπως έχει εξελιχθεί στη χώρα μας, έχει φθαρεί εντελώς και στα μάτια της πλειοψηφίας του κόσμου έχει πέσει σε ανυποληψία. Αυτό δεν είναι ένα αυθαίρετο συμπέρασμα, που το αμολάμε έτσι στην τύχη, απλά για να θίξουμε το πολιτικό σύστημα. Το δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης, όπως και αν διαβαστούν αυτές, όπως και αν ερμηνευτούν. Ποιος είναι άραγε εκείνος που δεν έχει ακούσει στο δρόμο, σε φιλικές συζητήσεις, σε συνεντεύξεις και δηλώσεις των απλών πολιτών, όπου ακούγεται ελεύθερα η φωνή του λαού, έστω και για μια φορά την αποστροφή, «όλοι το ίδιο είναι», όταν μιλάνε για τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους του λαού;

Αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, γιατί απλά είναι η αντικειμενική διαπίστωση.
Απέναντι όμως στις διαπιστώσεις αυτές, ακούγονται και αντίθετες φωνές, που μιλάνε για το τέλος των μνημονίων, για την έξοδο της χώρας στις αγορές, χωρίς να μπαίνουν στον κόπο βέβαια να εξηγήσουν τι ακριβώς σημαίνει αυτό, μιλάνε για την έναρξη της οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας, για τη συρροή επενδύσεων και επενδυτών, λόγω της πολιτικής σταθερότητας που παρουσιάζει η χώρα και πολλά άλλα καλά.

Βέβαια όλοι αυτοί, που δεν είναι άλλοι από τους στυλοβάτες του φθαρμένου πολιτικού συστήματος, ξεχνάνε τεχνηέντως να μιλήσουν για Εθνική Ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία. Και πως να μιλήσουν για τα δυο κορυφαία θεμελιώδη ζητήματα, ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου Κράτους; Πως να τολμήσουν να αρθρώσουν λέξη, για τα κυρίαρχα άρθρα του Συντάγματος, όταν αυτοί οι ίδιοι το έχουν κατεξευτελίσει και έχουν παραδώσει με τον πλέον ιταμό τρόπο την Ανεξαρτησία και τη Λαϊκή Κυριαρχία σε ξένες δυνάμεις δανειστών;

Η αλήθεια είναι ότι όσα «καλά» ακούγονται, αλλά και όσα σκόπιμα και δόλια κρύβονται, προέρχονται πρωτίστως από αυτούς που για πολλά χρόνια άσκησαν την πολιτική εξουσία στη Χώρα, από αυτούς που έχουν την κύρια και βασική ευθύνη, για τα αποτελέσματα και τις πολιτικές που υιοθετήθηκαν και εφαρμόζονται από την έναρξη της κρίσης μέχρι και σήμερα, από αυτούς που έφεραν σε απόγνωση, σε φτώχεια και σε μετανάστευση εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες.
Και όλοι αυτοί τολμάνε σήμερα, όχι μόνο να κουνάνε το χέρι τους στους Έλληνες με αυθάδεια και προκλητικότητα, αλλά και να προετοιμάζονται να πάρουν ακόμη μια φορά τη ψήφο του Ελληνικού Λαού, για να αποτελειώσουν όσα δεν μπόρεσαν να ισοπεδώσουν στην περίοδο αυτή.
Βέβαια ο κόσμος, ύστερα από μία ολική καθίζηση που έπαθε λόγω του αιφνιδιασμού που δέχτηκε από την επιβολή πρωτόγνωρων οικονομικών μέτρων, σήμερα ζητάει αλλαγή με πολύ έντονο τρόπο, ζητάει να σταματήσει η κοροϊδία των πολιτικών και να ανοίξει επιτέλους μια νέα σελίδα για την Ελλάδα.

Δεν είναι δυνατό να βλέπει ο λαός ότι η ανάπτυξη που τάζουν οι κυβερνώντες, αποφασίζεται όχι με βάση τις ανάγκες της χώρας, αλλά με τη μεγιστοποίηση του άμεσου, του μεσοπρόθεσμου, ακόμη και του μακροπρόθεσμου κέρδους της οικονομικής ολιγαρχίας των Βρυξελλών, σε αγαστή συνεργασία με την ντόπια οικονομική ελίτ.
Έτσι, πως είναι δυνατό ο λαός να αντισταθεί και να παλέψει για την επίτευξη του μεγαλύτερου εθνικού στόχου, που είναι η εθνική του ανεξαρτησία, με όλους αυτούς, που όχι μόνο είναι κατασκευάσματα άλλης εποχής και παλαιών υλικών, αλλά που δεν μπορούν να κάνουν και τίποτα, δεν κάνουν καμία προσπάθεια για να μπορέσουν να προχωρήσουν στην ελληνοποίηση των κέντρων αποφάσεων, αφού φαίνεται από δηλώσεις, εκδηλώσεις κλπ, ότι είναι σοβαρά δεσμευμένοι.

Ο μόνος τρόπος για την αλλαγή σελίδας στην Ελλάδα, προκειμένου να υπάρξει οικονομική, κοινωνική και πολιτική ανασυγκρότηση, είναι η ανάγκη εφαρμογής ριζικών αλλαγών στο σύστημα, από πολιτικές δυνάμεις που έχουν την πίστη αλλά και τη δυνατότητα να ανοίξουν το δρόμο προς την Εθνική μας Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή Κυριαρχία, την Πρόοδο και την Ανθρωπιά.

Και αυτές οι πολιτικές δυνάμεις δεν μπορούν να συγκροτούνται από παλιά υλικά, αλλά από νέες πολιτικές δυνάμεις, όπως είναι το Ε.ΠΑ.Μ., που να μπορούν να σταθούν δίπλα στο λαό και τα συμφέροντά του.


Ο Δ. Κυπριώτης είναι στρατηγός ε.α., μέλος της Π.Γ. και Οργανωτικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ.

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ


Mixalis Nikitas














’’Μισώ τους αδιάφορους’’ Είναι μία φράση από ένα κείμενο του Αντόνιο Γκράμσι που γράφτηκε στα 1917 με τίτλο ’’Μισώ τους αδιάφορους’’ και λέει:
«Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.» Η αδιαφορία σας δεν «είναι ζωή», όπως λέει ο Γκράμσι, είναι «παρασιτισμός». Το 1917 όταν ο Γκράμσι έγραφε αυτό το κείμενο στο Τορίνο που διέμενε, επικρατούσε αυτό το κλίμα της αδιαφορίας, που τον θύμωσε και έγραψε το κείμενο αυτό. Η έλλειψη όμως του ψωμιού έκανε χιλιάδες κόσμου να ξεχυθούν στους δρόμους με αποτέλεσμα την βίαια καταστολή και την δολοφονία ανθρώπων.

Μην απορήσετε λοιπόν εάν σας περικυκλώσουν ομάδες πολιτών που ήδη αυτοοργανώνονται. Ο θυμός που διακατέχει αυτή τη στιγμή την κοινωνία δεν γνωρίζω που θα ξεσπάσει. Είμαστε υπό κατοχή, τελεία και παύλα.
Σύσσωμο το πολιτικό σύστημα έχει τελέσει το αδίκημα της ‘’έσχατης προδοσίας’’, με την υπογραφή και την ανοχή των δανειακών συμβάσεων που παραχωρούν την εθνική κυριαρχία σε εξωχώριες δυνάμεις, την παραχώρηση του Αιγαίου, κ.λ.π.
Επίσης στο τελευταίο μνημόνιο αφαιρείται το δικαίωμα στο κράτος να λαμβάνει αποφάσεις δίχως την σύμφωνη γνώμη της Τρόικα. Έχει γίνει απίστευτη παραβίαση όλων των άρθρων του συντάγματος.

‘Oλα αυτά ορίζουν με σαφήνεια την κατοχή της χώρας μας και δεν χρειάζεται να δούμε τον στρατιώτη για να το επιβεβαιώσουμε. Γύρω μας υπάρχουν αδιάφοροι, δωσίλογοι, προδότες, σε θέσεις κλειδιά στην Δημόσια διοίκηση που ηθελημένα ξέχασαν τον όρκο που έδωσαν όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντα τους. Τον όρκο που έδωσαν στο «όνομα του Ελληνικού λαού» που λέει τα εξής:
«Ορκίζομαι να φυλάτω πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω τιμίως και ευσυνειδήτως τα καθήκοντα μου.»
Όπως βλέπουμε πρώτα ορκίζονται πίστη στην πατρίδα, μετά στο σύνταγμα και τελευταία στα καθήκοντα τους.

Γιατί όμως ο όρκος βάζει πρώτα την πατρίδα και στο τέλος το καθήκον;;.
Γιατί η πατρίδα είναι η αρχή, είναι το όλον, είναι η βάση, που φτιάχνεται το σύνταγμα και θεμελιώνεται η λαϊκή κυριαρχία. Επίσης ρητά αναφέρεται στο άρθρο 2 παρ. 1 του συντάγματος ότι, ‘’Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας’’, δηλαδή πρώτα και πάνω απ` όλα ο άνθρωπος.

Άρα είστε δωσίλογοι, γιατί υπάρχουν ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ. Στην Συντακτική Πράξη υπ’ αριθ. 1/1944 (Φ.Ε.Κ. 12/6 Νοεμβρίου 1944) και 6/1945 (Φ.Ε.Κ. 12 / 20 Ιανουαρίου 1945), όπου ορίζεται ο <<δωσιλογισμός>> (αυτός που υποχρεούται να λογοδοτήσει για τις πράξεις του), αναφέρει επίσης: ‘
’Έτι δε, όσοι συνεργάσθηκαν με τον εχθρό κατά τρόπο ανάξιο Έλληνος πολίτη και έθιξαν την εθνική αξιοπρέπεια, διευκολύνοντας το έργο των αρχών κατοχής’’.

Με αυτόν τον τρόπο προβλεπόταν η τιμωρία για αυτούς που δεν φόρεσαν μεν την κουκούλα, αλλά όμως δεν έκαναν τίποτα για να αποτρέψουν την κατοχή. Οι ποινές ήταν 16 χρόνια φυλάκιση και αφαίρεση των πολιτικών τους δικαιωμάτων. Στην μορφή αυτού του ‘’δωσιλογισμού’’ δόθηκε ο όρος της «πράξης εθνικής αναξιότητας».

Μην βαυκαλίζεστε λοιπόν ότι ανήκετε σε αυτόν τον λαό, επειδή κατέχετε θέσεις στην Νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, ούτε κατά διάνυα δεν πατάτε σε αυτόν, άρα δικαιούται να σας διαγράψει.
Εάν κάποτε απελευθερωθεί αυτή η πατρίδα να είστε σίγουροι ότι θα δικαστείτε για εθνική αναξιότητα, θα είναι ο ίδιος ο λαός που πρώτος θα σας κατηγορήσει, αλλά και αυτό να μην γίνει θα είναι η Θεία Δίκη που θα το ολοκληρώσει, γιατί δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο πολύ απάνθρωπο είναι αυτό που κάνετε και χρήζει τιμωρίας.

Προς το παρόν μόνο το ‘’ντροπή σας’’ ταιριάζει. Και μην ξεχνάτε ότι υπάρχετε ακόμη επειδή εμείς είμαστε αδιάφοροι..


Ο Μιχάλης Νικήτας είναι μέλος του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ.

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Στέγνωσε από ρευστό η Αγορά και η κυβέρνηση θριαμβολογεί πάνω στα αποκαΐδια. Ο ελληνικός λαός ΜΠΟΡΕΙ να δώσει τη λύση για την ανατροπή και την αλλαγή









Δεν είναι βέβαια και η πρώτη είδηση αυτή για την αγορά, αφού από την έναρξη της κρίσης 2008-9 και κάθε χρόνο μετά, τα πράγματα γίνονται χειρότερα όλο και περισσότερο.
Οι μνημονιακές κυβερνήσεις, η μία μετά την άλλη, δεν έκαναν και δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τροφοδοτούν με φρούδες ελπίδες την αγορά και τον κόσμο. Και το δούλεμα  συνεχίζεται, άσχετα με το τι πραγματικά συμβαίνει στη ζωή των Ελλήνων.

Ο λαός πάντα θυμόσοφος όμως,  μιλάει με τη γλώσσα της  αλήθειας και του ρεαλισμού. «Έλλειψη χρημάτων, παύση εργασίας και  στάση εμπορίου». Την εποχή όμως των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων που τις ακολούθησαν, τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά, έχουν σφίξει για τα καλά, ενώ  η δαμόκλειος σπάθη της Εφορίας, των Ταμείων,  της ΔΕΗ, των Τραπεζών, κρέμεται ανά πάσα στιγμή πάνω από τα κεφάλια εμπόρων, μικροεπιχειρηματιών, νοικοκυριών  και πάει λέγοντας.
Έτσι και δεν πληρώσεις φίλε μου τις εισφορές σου, τότε  αρχίζει και ο Γολγοθάς σου, αφού σαν αρχή  δεν παίρνεις ασφαλιστική ενημερότητα, ενώ η κατάσχεση είναι το επόμενο βήμα, παράλληλα βέβαια με άλλες ταλαιπωρίες, όπως είναι  οι μηνύσεις και οι κάθε  είδους ποινές, που  βρίσκονται  στην ημερήσια διάταξη

Το αστείο, τρόπος βέβαια του λέγειν, είναι ότι δεν πληρώνει ο Έλληνας τις  υποχρεώσεις του, όχι γιατί είναι μπαταχτσής, αλλά γιατί αν είναι έμπορος, ή άλλος επιχειρηματίας, δεν έχει εισπράξεις και  πολλές φορές  δεν έχει κάνει ούτε το «σεφτέ» της ημέρας, γιατί δεν υπάρχει δουλειά στον κόσμο, γιατί  αυτά κατάφεραν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις  μέχρι σήμερα και ποιος ξέρει τι ξημερώνει αύριο.
Και να είναι μόνο οι μικρές επιχειρήσεις που βιώνουν όλα αυτά; Το πρόβλημα είναι κοινό για κάθε είδους επιχείρηση. Και αυτό αποδεικνύεται από γεγονότα και  από επίσημα στοιχεία. Το 2ο  3μηνο του 2017 οι οφειλές προς τα Ταμεία αυξήθηκαν κατά 827 εκατ. ευρώ, καθώς οι 2 στους 3 οφειλέτες που είχαν ενταχθεί το Καλοκαίρι του προηγούμενου χρόνου, του 2016 στη ρύθμιση των 100 δόσεων, βγήκαν εκτός αυτής, επειδή δεν είχαν χρήματα για να καταβάλουν τη μηνιαία δόση που είχαν  συμφωνήσει.

Μέχρι τα τελευταία στοιχεία που έχουν ανακοινωθεί επίσημα, μόνο τα χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία έφτασαν στα 23,3 δισ. ευρώ, αστρονομικό ποσόν! Και εκτός  αυτών στη ρύθμιση παραμένουν οφειλές που φτάνουν στα 1,8 δις. ευρώ.
Αυτό είναι το ένα σκέλος του προβλήματος που ακούει στο όνομα οφειλές. Το άλλο είναι η αγοραστική δύναμη των πολιτών. Ανύπαρκτη! Και πως να μην είναι; Συντάξεις στο Ναδίρ, μισθοί επίσης στην ίδια μοίρα, που δεν επιτρέπουν εκτός από το να τακτοποιηθούν άμεσες υποχρεώσεις και όχι όλες, να κάνεις κάτι άλλο. Βλέπεις οι έμποροι, οι μικρές επιχειρήσεις, δεν περιμένουν από τον εφοπλιστή και τον βιομήχανο να κινηθούν, τον απλό κόσμο περιμένουν. Και όταν αυτός όμως δεν μπορεί τα άμεσα να τα φέρει σε πέρας, πως να ρίξει ευρώ στην αγορά;

Η κατάσταση όπως πάει, δεν έχει γιατρειά με τίποτα.  Και τα αστεία που ακούγονται, περί αλληλεγγύης και κάτι θα κάνουν και για μας οι ξένοι σύμμαχοί μας και το ότι όπου νάνε έρχονται οι επενδύσεις και θα ανοίξουν θέσεις εργασίας και άλλα μεγαλόπνοα σχέδια, πρέπει να τα ξεχάσει ο Έλληνας όλα αυτά. Εκτός  και αν θέλει να τον δουλεύουν μια ζωή. Επίσης ο Έλληνας Πρέπει να ξεχάσει ότι μπορεί κάποιο κόμμα, κάποιος πολιτικός αρχηγός  που κινείται στο πλαίσιο ΕΕ,  Ευρώ και μνημονίων,  μπορεί να λύσει όχι το πρόβλημα του, αλλά το πρόβλημα μιας ολόκληρης χώρας.
Και το ερώτημα του κάθε Έλληνα που βιώνει αυτές τις καταστάσεις είναι. «Δεν υπάρχει άραγε άλλη διέξοδος, έτσι θα ζήσουμε στο εξής και έτσι θα πεθάνουμε»;
Η απάντηση είναι ευθεία στο ερώτημα και ο κάθε ένας πρέπει να κάτσει και να τη σκεφτεί λογικά και όχι με την τηλεοπτική καθοδήγηση.

Μοναδική διέξοδοςελπίδα και σιγουριά , μπορεί να δώσει μόνο μια κυβέρνηση του λαού, δηλαδή μια κυβέρνηση που να νοιάζεται για το λαό και όχι για να κάνει τα «θελήματα» των άλλων, για να ξεπληρώνει τα παράνομα και καταχρηστικά χρέη που έχουν δημιουργήσει ληστρικοί δανειστές μέσω τόκων και πανωτοκιών, μια κυβέρνηση που μπορεί με συγκεκριμένα και σίγουρα βήματα να οδηγήσει τη χώρα έξω από το Ευρώ και την  ΕΕνα επαναφέρει το εθνικό μας νόμισμα, να μην αναγνωρίσει και να διαγράψει μονομερώς τα χρέη με κάθε νόμιμο τρόπο στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, να παγώσει και να διαγράψει τα άδικα χρέη των νοικοκυριών, των αγροτών  και των επιχειρήσεων, να εφαρμόσει πολιτική Πρόνοιας για τον άνεργο, τη μάνα, το παιδί  τον εργαζόμενο, τον σπουδαστή με πολύ συγκεκριμένα μέτρα και στη βάση της ενίσχυσης των Δημοσίων επενδύσεων, να προχωρήσει στην ανοικοδόμηση της χώρας, δίνοντας δουλειά σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά και πολλά περισσότερα ακόμη,  η κυβέρνηση αυτή πρέπει να έχει την ολόπλευρη  στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και μαζί να πραγματοποιήσουν πρώτα την ανατροπή του άθλιου κατεστημένου πολιτικού συστήματος και στη συνέχεια να φέρουν τη  μεγάλη αλλαγή που έχει τώρα ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε, αυτός ο τόπος.
Ο πολιτικός φορέας που γνωρίζει και μπορεί να φέρει αυτήν την «επανάσταση» υπάρχει, είναι το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΌ ΜΕΤΩΠΟ, το Ε.ΠΑ.Μ., που χτίστηκε βήμα  το βήμα  μέσα στο λαό, μαζί με το λαό. Υπάρχει ο επικεφαλής, ο  φωτοδότης του Ε.ΠΑ.Μ., ο Γ.Γ. του  ο Δημήτρης Καζάκης και δίπλα του άξια και ικανά στελέχη, που μπορούν να οδηγήσουν αυτήν την κούρσα μέχρι εκεί που την έχει ανάγκη αυτός ο λαός.


Ο Δ. Κυπριώτης είναι στρατηγός ε.α.,  μέλος της ΠΓ και Οργανωτικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Οι τράπεζες, η γενοκτονία και η αγαστή συνεργασία της δικαιοσύνης...



















Συνεχίζονται τα παραμύθια σε έναν λαό που απ’ ότι φαίνεται τα έχει μεγάλη ανάγκη, αν αναλογιστούμε τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώσαμε.

Όλα είχαν πάντα ένα όμορφο τέλος. Κανείς ή σχεδόν κανείς δεν αναρωτήθηκε, γιατί η χιονάτη και τόσες άλλες έπρεπε πάντα να είναι τόσο όμορφη και τόσο αφελής. Τι θα γινόταν αν ο πρίγκηπας δεν ξυπνούσε την ωραία κοιμωμένη, αν ο κακός λύκος ήταν πράγματι κακός , η κοκκινοσκουφίτσα τόσο αθώα και τόσα άλλα.

Εκτός βέβαια του ωραίου τέλους υπήρχε η μόνιμη επωδός:
Ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.
Εδώ διαφοροποιείται το παραμύθι.
Ζήσαν και ζουν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα.
Ας εξηγήσουμε τον μεγάλο πρόλογο με αφορμή το παραμύθι της εξόδου στις αγορές και σχεδόν ταυτόχρονα την υποχρεωτική χρήση μηχανήματος ηλεκτρονικών συναλλαγών P.O.S από τις επιχειρήσεις.
Έξοδος στις αγορές, σημαίνει δανεισμός. Και δανεισμός κράτους που έχει παραδώσει αμετάκλητα και άνευ όρων με μία υπογραφή , την εθνική του κυριαρχία, νομοτελειακά είναι ΕΓΚΛΗΜΑ.
Ταυτόχρονα, καθώς μετά από κάθε έγκλημα υπάρχει η περίπτωση το θύμα να επιζήσει, οι καλοί μας δικτάτορες(κατάλυση συντάγματος σύμφωνα και με δήλωση του ίδιου του προέδρου της φερόμενης ως δημοκρατίας), σε αγαστή μέχρι σήμερα συνεργασία με το καθεστώς κατοχής και την Ελληνόφωνη δικαιοσύνη, παίρνουν όλα εκείνα τα μέτρα ώστε να μην μπορεί να ανανήψει το θύμα.
Ένα από αυτά τα επιπλέον μέτρα είναι η εφαρμογή του συστήματος ηλεκτρονικών συναλλαγών ή εφαρμογή πλαστικού χρήματος ή αχρήματη κοινωνία.

Ποιοί ωφελούνται από αυτή την εφαρμογή; Όσοι ελέγχουν την ροή του χρήματος. Ποιοί είναι αυτοί; Μα φυσικά οι τράπεζες.
Ας εξηγήσουμε πολύ απλά τι θα συμβεί.

Υπάρχουν και δραστηριοποιούνται αυτήν την στιγμή στην χώρα 770.000 μικρές επιχειρήσεις, με υποθετικό τζίρο από 200-900 ευρώ ( αν προστεθούν και οι άνω τον 900 ευρώ, το αποτέλεσμα θα είναι περισσότερο δραματικό).
Έχουμε λοιπόν τελείως απλουστευμένα έναν μέσο όρο Μ.Ο τζίρου 550 ευρώ. Μ.Ο προμήθειας από P.O.S 0,90% / συναλλαγή.
Έχουμε λοιπόν 550 ευρώ Χ 770.000 επιχειρήσεις =423.500.000 ευρώ Χ 0,90% προμήθεια= 3.811.500/ ημέρα τα κέρδη των τραπεζών.

Σκόπιμα δεν αναφέρω κόστος για τις τράπεζες, διότι αυτό καλύπτεται και με το παραπάνω: 1) Από την αγορά του μηχανήματος εκ μέρους των επιχειρήσεων 2)Από το μηνιαίο κόστος ενοικίου του μηχανήματος
3) Από τα κέρδη της μηνιαίας συντήρησης του μηχανήματος, το οποίο ταυτοχρόνως ανεβάζει και την προμήθεια χρήσης, άρα κέρδος ανά συναλλαγή μεγαλύτερο του ονομαστικού 0,90%.
Πολλαπλασιάζουμε το ποσόν των 3.811.500 ευρώ με τον μήνα και έχουμε το ποσόν των 114.345.000 μηνιαίως με το οποίο πελάτες και μικροί επιχειρηματίες θα συμμετάσχουν κάθε μήνα στην ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ των τραπεζών, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι και χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς.
Ταυτόχρονα τα χρήματα αυτά κατατίθενται αυτόματα σε τραπεζικό λογαριασμό του επιχειρηματία και καθώς το μεγαλύτερο ποσοστό χρωστά, αυτά τα χρήματα θα κατάσχονται από τις τράπεζες.
Επίσης σε περίπτωση που κάποιοι από τους χιλιάδες επαγγελματίες έχουν ανάγκη ρευστού και όχι μεταφοράς σε άλλο λογαριασμό, δεν θα μπορούν να υπερβούν το ποσό των 840 ευρώ.
Με αυτόν τον τρόπο δεσμεύεται και συγκεντρώνεται άλλο ένα σεβαστό ποσό στο ταμείο των τραπεζών.

Νέα λοιπόν αφαίμαξη για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Πόσο λοιπόν μυαλό χρειάζεται για να καταλάβει κανείς πως πέρα από την κλοπή δημοσίου χρήματος όλα αυτά τα χρόνια, από αυτούς που τάχθηκαν να υπερασπιστούν τα κοινά, μόνο ένας τρόπος υπάρχει στον σύγχρονο κόσμο, ένα κράτος να είναι και να λειτουργεί ως κυρίαρχο;

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΚΟΠΗΣ ΚΑΙ ΕΚΤΥΠΩΣΗΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Υ.Γ. Προς επαγγελματίες αγωνιστές και διάφορους σφογγοκωλάριους του συστήματος: Οι συνθήκες δεν αλλάζουν και δεν ωριμάζουν από μόνες τους. Είναι οι λαοί που αγωνίζονται να τις ωριμάσουν.
Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, δεν θα υφίσταται λαός για να αγωνιστεί, έστω και σε συνθήκες αυτοωρίμανσης.


Ο Κωνσταντίνος Σταθόπουλος είναι μέλος της Τ.Ο  Ε.ΠΑ.Μ. ​Ν. Ιωνίας

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Αποικία με τα όλα της. Η κομισιόν με θρασύτητα παρεμβαίνει στην ελληνική Δικαιοσύνη.

Δημήτρης Κυπριώτης


Να λοιπόν που μετά την οικονομία είναι  και η ξεφτίλα που  δεν πιάνει πάτο. Όχι δηλαδή ότι δεν το είχαμε διαπιστώσει τα προηγούμενα μνημονιακά χρόνια με όλες τις αντίστοιχες κυβερνήσεις, όμως  τώραεκτυλίχθηκε  άμεσα και φανερά  μπροστά στα μάτια των Ελλήνων.

Όταν γράφαμε πριν από λίγες ημέρες  από αυτές τις στήλες, ότι ο πόλεμος  που διεξάγεται από τα κόμματα εξουσίας, για τη δήθεν ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, γίνεται μόνο για τα μάτια του κόσμου, ενώ η ουσία αυτής της διαμάχης είναι η προσπάθεια καθυπόταξης   της Δικαιοσύνης στις ορέξεις αυτών των κομμάτων και κυρίως του κυβερνώντος, πιθανό να φάνταζε υπερβολική αυτή η διαπίστωση.

Να λοιπόν που με την απόφαση της καταδίκης Γεωργίου(Πρώην διευθυντής της  ΕΛΣΤΑΤ) και με όσα επακολούθησαν αμέσως μετά από αυτήν, ήρθε και επιβεβαιώθηκε αυτό ακριβώς, ότι η χώρα μας δεν λογίζεται από τους λεγόμενους ευρωπαϊκούς«θεσμούς»,τίποτα περισσότερο από ένα προτεκτοράτο σειράς, που φυσικά άλλοι το διαφεντεύουν.

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

ΜΑΘΗΜΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ - ΟΛΑ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΑ Σε καμία άλλη χωρά στον κόσμο δεν έχουν υπάρξει κατά συρροή τόσες προδοτικές κυβερνήσεις...



Σε ποια Δημοκρατική χώρα τα τελευταια 42+ χρόνια έχουμε πήξει στα ΣΚΑΝΔΑΛΑ, που κανείς δε τιμωρείται , παρά μόνο συγκαλύψεις, παραγραφές και ασυλίες  ?

Σε ποια Δημοκρατική χώρα έχουν κατατεθεί μηνύσεις για Εσχάτη Προδοσία και 7+ χρονιά τώρα υπάρχει συγκάλυψη από όλα τα ΜΜΕ, όλους τους βουλευτές, όλο το δικαστικό σώμα και πάει λεγοντας ?

Σε ποια Δημοκρατική χώρα η κάθε κυβέρνηση (αριστερή, δεξιά ή αλλη) γενοκτονεί τον λαό της ?

Σε ποια Δημοκρατική χώρα με "Ανεξάρτητη" "Δικαιοσύνη"
ο καστανάς που δε είχε άδεια και για λόγους επιβίωσης πληρώνει περισσότερα 
(χρήμα και χρόνος φυλάκισης) αναλογικά με κάποιον που εμπλεκεται σε ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ?

Σε ποια Δημοκρατική χώρα ο λαός της ανέχεται γελοίους για να τον κυβερνούν ?
Σε ποια Δημοκρατική χώρα ο λαός της ανέχεται κατηγορούμενους για ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ να τον κυβερνούν ?

Σε ποια Δημοκρατική χώρα αλλά και σε καμία άλλη χωρά στον κόσμο δεν έχουν υπάρξει κατά συρροή τόσες προδοτικές κυβερνήσεις ?

Σε ποια Δημοκρατική χωρά ο ΛΑΟΣ της κοιμάται και περιμένει να τον σώσουν οι κατηγορουμενοι για Εσχάτη Προδοσία και άμεσα ή εμμεσα (δια της συγκάλυψης, παραγραφής, ασυλίας και αντισυνταγματικης νομοθέτησης) εμπλεκόμενοι με όλα τα σκάνδαλα 42+ ετών ?


Σσσσσσς ησυχία μην τους ξυπνήσετε !



Η συντριπτική πλειοψηφία έχει καταλάβει. Πόσοι πρέπει να θυσιαστούν ακόμα για να μην σκάσει η "φούσκα" του Ράιχ; (Δημοσκόπηση ευρωβαρόμετρου)

Σχόλιο: Απίστευτο!!! Δείτε την άποψη των Ελλήνων ειδικά στα στοιχεία των  τριών πινάκων. 
Στον 1ο πίνακα, απλά κόλαφος όσο αφορά την εμπιστοσύνη στην ευρωπαϊκή ένωση. Ακόμα χειρότερα για κυβέρνηση και κοινοβούλιο. Η κάθοδος στον Άδη μάλλον φαντάζει ως διακοπές
στην Μύκονο για τον Έλληνα δουλοπάροικο βάση της κακής άποψης (98%) όσον αφορά την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας και τις προοπτικές της (πίνακας 2).
H δε αυτογνωσία μας στον 3ο πίνακα για το πόσο μετρά η γνώμη μας ως "ισότιμη" χώρα ανάμεσα σε ...φίλους και ...συμμάχους  τσακίζει κόκαλα. 
Κάπου εδώ τίθεται και πάλι το ερώτημα. Γιατί δεν κάνουμε διαφορετικές επιλογές από τις επιβεβαιωμένα λανθασμένες,  ώστε να ξεφύγουμε από την σοβούσα αποσύνθεσή μας;;;


«Κακή» εξακολουθεί να θεωρεί την οικονομία αλλά και τις προοπτικές για το επόμενο 12μηνο η πλειοψηφία των Ελλήνων που συμμετείχε στο τελευταίο Ευρωβαρόμετρο που δημοσιεύτηκε σήμερα.

Ειδικότερα, η συντριπτική πλειονότητα (το 98% από 97% το φθινόπωρο του 2016) χαρακτηρίζει «κακή» την τρέχουσα οικονομική κατάσταση στη χώρα, όταν στην Ε.Ε. των 28, το αντίστοιχο ποσοστό είναι στο 51%, μειωμένο κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα.

Στο Ευρωβαρόμετρο (με στοιχεία Ανοιξης 2017), πάνω το 62% των Ελλήνων εκτιμά ότι το επόμενο 12μηνο θα είναι χειρότερο για την ελληνική οικονομία, ενώ το 30% προβλέπει ότι η ήδη επιβαρυμένη κατάσταση θα παραμείνει αμετάβλητη.

Δυσοίωνες είναι οι προβλέψεις και για την κατάσταση της απασχόλησης στη χώρα, με το 61% να θεωρεί ότι θα επιδεινωθεί και το 80% να μην βλέπει καμία βελτίωση στην προσωπική του εργασιακή κατάσταση (το 58% δηλώνει ότι παραμένει ίδια και το 22% ότι θα χειροτερεύσει).

Σε προσωπικό επίπεδο, το 69% των ερωτώμενων δηλώνει ότι η οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού του είναι κακή (στο 27% ο ευρωπαϊκός μέσος όρος), και το 49% δηλώνει το ίδιο για την εργασιακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται (έναντι 22% πανευρωπαϊκά).

Στην ερώτηση, δε, για την εμπιστοσύνη που έχουν οι Έλληνες στην κυβέρνηση, οι αρνητικές απαντήσεις φτάνουν το 88% με μόλις 11% να απαντά ότι τείνει να εμπιστευτεί την κυβέρνηση. Παρόμοια έλλειψη εμπιστοσύνης υπάρχει και για το κοινοβούλιο με το 86% να δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τη Βουλή.














Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Η αξία του Εθνικού Νομίσματος και το Ισοζύγιο Πληρωμών













Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D



Οι Συναλλαγές μας με τους Ξένους / Εξωτερικό Εμπόριο 
Από εδώ πηγάζει η πηγή του φόβου των Ελλήνων για την δραχμή, με την έννοια, πως θα μπορούμε να αγοράζουμε οτιδήποτε θέλουμε από το εξωτερικό, αφού η δραχμή δεν θα έχει αξία. Αν ρωτήσετε γιατί δεν θα έχει αξία παίρνεις απίθανες απαντήσεις άσχετες με το θέμα.  

Ακούς, ας πούμε, ότι δεν έχουμε χρυσό. Αν τους πεις ότι δεν χρειάζεται ούτε ένα γραμμάριο χρυσό για να εκδώσεις χρήμα σε κοιτούν με δυσπιστία και πολλοί με φόβο. Κατάλοιπα βαρβαρικών εποχών που ζουν ακόμα στον 21ο αιώνα. Πάντως ο φόβος που καλλιεργείται στους Έλληνες, από το κατεστημένο του ευρώ, έχει στον πυρήνα της αυτή την αντίληψη. Η δραχμή δεν θα έχει αξία, πράγμα που καταδεικνύει την έλλειψη εμπιστοσύνης των Ελλήνων στον εαυτό τους.  
Φυσικά μια πρόχειρη παρατήρηση στο ότι λένε θα ήταν, πως οι 186 χώρες από τις 205 που παρέλασαν πριν λίγο καιρό στο Ρίο συναλλάσσονται μεταξύ τους, αλλά και με τις υπόλοιπες 19 χώρες που ανήκουν στη ευρωζώνη (σύνολο 205 αν δεν κάνω λάθος). Για να συναλλάσσονται πάει να πει ότι έχει αξία το νόμισμα τους, καίτοι η πλειοψηφία αυτών των χωρών δεν έχει χρυσό. Άρα η δραχμή γιατί να μην έχει αξία; 

Ας πάμε καλύτερα στα οικονομικά. 
Οι συναλλαγές μεταξύ χωρών αποκαλούνται διεθνείς εμπορευματικές συναλλαγές. Οι εξαγωγές δηλώνουν εμπορεύματα και υπηρεσίες που παρήχθησαν στη χώρα για να φύγουν από την χώρα, ενώ οι εισαγωγές είναι υπηρεσίες και εμπορεύματα που παρήχθησαν σε ξένες χώρες που εισέρχονται στη χώρα. Οι εξαγωγές αντιπροσωπεύουν κόστος για τους κατοίκους της χώρας, επειδή εκφράζουν κεφάλαιο, εργασία και πόρους τους οποίους οι κάτοικοι δεν μπορούν να τους χρησιμοποιήσουν για να παράγουν προϊόντα που οι ίδιοι αλλιώς θα κατανάλωναν. 

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Ο εξευτελισμός του πολιτικού συστήματος



Του Αντώνη Παπαντωνίου

Περισσότερα από επτά χρόνια περάσανε από την φοβερή και Ιστορικά, όχι μόνον για την Ελλάδα αλλά και Παγκόσμια, εκείνη ημέρα που ένα απόβρασμα όπως αποκαλύφθηκε της Κοινωνίας και αλίμονο, της Πολιτικής ζωής του τόπου παρέδιδε την Εθνική μας Κυριαρχία «άνευ όρων και αμετάκλητα» σε ξένες δυνάμεις ! Το όνομά του που θα παραμείνει στην Ιστορία με τα πιο μαύρα γράμματα είναι Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου!
Ξαφνιάστηκε ο Λαός όταν άκουσε ότι αυτό οφείλεται στο ότι χρωστάει, άραγε που;;, 299 ΔΙΣ Ευρώ, όταν μάλιστα λίγους μήνες πρίν παραμονές των Εκλογών του έλεγε τη θρυλική φράση «Λεφτά υπάρχουν»…

Δικαιολογημένα λοιπόν ένιωσε ένα ψυχολογικό Σοκ και πολλοί το θεώρησαν ότι έβλεπαν ένα κακό όνειρο έστω και χωρίς να κοιμούνται.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Ευθύνη των δανειστών η Ταπείνωση και η Ένδεια των Ελλήνων, πρωτίστως όμως των υποταγμένων κυβερνήσεών τους. Πώς μπορεί να λήξει το μαρτύριο;













Του Δημήτρη Κυπριώτη

Με την φτώχεια να κτυπάει στο κόκκινο και να βρίσκεται στην πόρτα των περισσότερων πλέον Ελλήνων, ο λαός βρίσκεται σε απόγνωση. Και όταν ένας Λάος που υφίσταται όλα αυτά τα δεινά, που βιώνει ο Ελληνικός, επόμενο είναι να αδυνατεί να αμυνθεί απέναντι σε αυτούς που ευθύνονται για την κατάντια του και να υπερασπιστεί το δίκιο του. Στην περίπτωση όμως αυτή, θα χρειαστεί και  τη δικαιοσύνη, για την άμυνά του. Την έχει;

Θυμάμαι μια περίπτωση πριν από λίγα χρόνια, όταν εκδικαζότανε η υπόθεση της αναστολής είσπραξης φόρων εισοδήματος, ο δικαστής ενώπιον του ακροατηρίου δήλωσε τότε, ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι, αφού η διοίκηση(η κυβέρνηση) έχει λάβει θέση. Τότε ο ΓΓ του ΕΠΑΜ Δημήτρης Καζάκης, εξεταζόμενους ως μάρτυρας υπεράσπισης, δήλωσε. «Να δεχθούμε τη θέση αυτή, όμως  εσείς ως εκπροσωπών το δίκαιο με την  απόφασή σας,  μπορείτε να πείτε σε όλον αυτόν τον κόσμο που με αγωνία παρακολουθεί τη δίκη και θέλει να ακούσει τη δικαίωσή του, που και εσείς εμμέσως αναγνωρίζεται , που πρέπει να αποταθεί για να βρει το δίκαιο; Τι πρέπει να κάνει; Να επαναστατήσει;» Και η ατμόσφαιρα τότε σείστηκε από τα χειροκροτήματα, παρά την προσπάθεια του δικαστή να διατηρήσει την τάξη….

Έκτοτε πέρασαν χρόνια και ο Έλληνας πολίτης, με αυτά που  περνάει κάθε ημέρα, τον έχουν προτρέψει να συνειδητοποιήσει ότι δυστυχώς, ούτε το προπύργιο της δημοκρατίας η δικαιοσύνη, μπορεί πλέον να σταθεί δίπλα του, αφού οι εκατοντάδες των Νόμων που ψήφισαν οι διαδοχικές κυβερνήσεις, υποτελείς στην ουσία ξένων συμφερόντων, έχουν αλλάξει το δικαιακό σύστημα εκ βάθρων.

Και αυτή η πραγματικότητα έρχεται ως φυσική συνέπεια της εξαπάτησης, της υποτέλειας και της εξάρτησης από εκείνους που στη πιο ήπια περίπτωση επιβουλεύονται την περιουσία της Ελλάδας και των Ελλήνων και στην χειρότερη,  απειλούν ανοιχτά με κάθε είδους ποινές, ακόμη και με εξαφάνιση ή με "τιμαριοποίηση" τη χώρα. Έτσι φυσική κατάληξη τις περισσότερες φορές είναι, ότι σε κάποια στιγμή και ο απελπισμένος να χάνει τον προσανατολισμό του και τη δύναμή του  να αντισταθεί.

Ακόμη όμως και στην περίπτωση αυτή, δεν πρέπει να παύει να υπάρχει η δικαιοσύνη με όσα εμπόδια και αν της έχουν βάλει. Γιατί η δικαιοσύνη λογίζεται ως η κράτιστη των αρετών, η όποια όμως έχει την πηγή της στην ανιδιοτέλεια και στο ελεύθερον της συνείδησης και της ψυχής!

Όμως όταν ο πολίτης βλέπει, είτε εν ενεργεία δικαστές να μεταπηδούν ευκόλως σε ένα κόμμα και μάλιστα να εκλέγεται σε θέση βουλευτή Επικρατείας και την άλλη, αμέσως  μετά  τη συνταξιοδότησή του, να αναλαμβάνει  θώκο ευθύνης  «παρά τω πρωθυπουργώ», πως και σε τι να πιστεύει σε σχέση με τους λειτουργούς της δικαιοσύνης;

Θα μου πείτε ότι  υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις και εκεί πρέπει να προσβλέπει ο πολίτης, για να μην τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι, έστω και αν αυτές οι ανεξάρτητες φωνές είναι λίγες στα χρόνια της κρίσης και στο σημείο αυτό να συμφωνήσουμε.

Όμως, Με αυτά και με κείνα ο κάθε πολίτης  πρέπει σοβαρά να σκεφτεί για το μέλλον του, το μέλλον της οικογένειάς του και αυτό  της πατρίδας του. Πως και που θα βρει τη δικαίωσή του; Εκτός από τη δικαιοσύνη, όπως προαναφέρθηκε, που χρειάζεται να λειτουργήσει με σκοπό την άμυνα του κάθε κατατρεγμένου και καταπιεζόμενου πολίτη, υπάρχει και η ενεργητική άμυνα, αυτή που μπορεί ο κάθε ένας από εμάς, να την  ενεργοποιήσει  με την οργάνωση και τον μαζικό αγώνα.

Ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα, ας δει ξεκάθαρα το πρόβλημα που έχει, ας αφουγκραστεί καλά το τι του λένε οι πολιτικές δυνάμεις που επαγγέλλονται λύση στα βάσανα και στη φτώχεια του, ας ζυγίσει σωστά και ας αποφασίσει, για το:

- Ποιος μπορεί να του δώσει εισόδημα και με ποιον τρόπο;

-Ποιος μπορεί να του εξασφαλίσει δουλειά και πώς;

-Ποιος μπορεί να δώσει τέλος πια στην «ταλαιπωρημένη»  παιδεία;

-Ποιος μπορεί να του εξασφαλίσει την ασφάλειά του και με ποιον τρόπο;

Εμείς μια πρόταση κάνουμε από εδώ.

Ο κάθε ενδιαφερόμενος Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα, αν τα παραπάνω ερωτήματα  που διάβασε νομίζει ότι τον αφορούν, τότε:
 Ας μελετήσει και όσα λέει το ΕΠΑΜ και το κυριότερο, το πως θα υλοποιήσει τα όσα λέει! Γιατί και αυτό έχε τη σημασία του. Όμως, το σπουδαιότερο όλων είναι τι θα γίνει που στην περίπτωση και του ΕΠΑΜ έχουμε μία από τα ίδια;


Αν κανείς πραγματικά  θέλει να δει τα παραπάνω πως μπορούν να υλοποιηθούν, ας ανατρέξει στην ιστοσελίδα του ΕΠΑΜ και εκτός των άλλων ας αναζητήσει τα 15 βήματα (συνοπτικά) που μας βγάζουν από την κρίση και τη Νομική Δέσμευση του ΕΠΑΜ, που έχει αναλάβει  έναντι των Ελλήνων Πολιτών, στην περίπτωση που δεν μπορέσει ή αθετήσει τα όσα υπόσχεται στο πρόγραμμά του.

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Τι φοβούνται οι θεσμοί των δανειστών και εκβιάζουν ώστε να σταματήσουν οι διώξεις εναντίον των δοτών τους;









Σύμφωνα με χθεσινό δελτίο τύπου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας η επιχείρηση πλήρους εξευτελισμού της ελληνικής δικαιοσύνης συνεχίζεται. Το Συμβούλιο των Διοικητών του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) ενέκρινε χθες το Συμπληρωματικό Μνημόνιο Συμφωνίας (ΣΜΣ) με την Ελλάδα σε συνεδρίαση μέσω τηλεδιάσκεψης.

Είδατε τι μεγάλη ανακούφιση! Το Συμβούλιο των Διοικητών του ESM γνωρίζει ότι η κυβέρνηση έχει υπογράψει με τους «θεσμούς» Συμπληρωματικό Μνημόνιο Συμφωνίας, αλλά ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να το γνωρίζει. Ούτε χρειάζεται η Βουλή να το εγκρίνει. Έτσι κι αλλιώς το ελληνικό κοινοβούλιο έχει καταντήσει παλκοσένικο για ξεπεσμένους επαγγελματίες της πολιτικής υποκρισίας και απάτης. Με το αζημίωτο βέβαια.
Το μόνο που κάνουν είναι να παριστάνουν ότι συζητάνε σαν να υποτίθεται ότι αυτοί καλούνται να πάρουν τις αποφάσεις. Όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου, όλοι τους συνεννοημένοι για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου ώστε να μην αντιληφθεί το μέγεθος της υποτέλειας και του καθεστώτος κατοχής που έχει επιβληθεί στην πατρίδα του. Μπροστά τους οι δωσίλογοι της παλιάς ναζιστικής κατοχής, ωχριούν.

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017


Δημήτρης Κυπριώτης










Όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες στην Ελλάδα δύο δήθεν κινδύνων και απειλών, που εντέχνως μας «σερβίρει» το καθεστώς, προκειμένου να περνάει Δανειακές συμβάσεις, Μνημόνια και μέτρα ενάντια στο λαό.

Η μία απειλή είναι του οικονομικού αφανισμού και της απόλυτης καταστροφής, αν τυχόν η Ελλάδα τολμήσει και βγει από το ευρώ!
Και η άλλη απειλή, υπερφαλαγγίζοντας την πρώτη, είναι αυτή του δήθεν πολέμου που θα μας κηρύξει η Τουρκία.!

Προφανώς είναι ασύστολα ψευδείς και οι δύο απειλές, αφού μοναδικό στόχο έχουν να μας έχουν καθηλώνουν ως λαό, που άβουλα θα αποδέχεται και θα εκτελεί ότι προστάζουν οι «αφέντες» του.

Τόσο την  οικονομική απειλή, όσο και αυτήν του πολέμου την έχουμε αντιμετωπίσει αρκετές φορές  με επιχειρήματα, προτάσεις και στοιχεία και συνεχίζουμε να το κάνουμε με κάθε ευκαιρία, μέχρι η πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού αντιληφθεί ότι καμία από τις απειλές αυτές δεν έχει βάση.

Τελευταία ήρθαν στην επιφάνεια αναλυτικά στοιχεία από την κατάσταση του στελεχιακού δυναμικού των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας, όπως αυτά διαμορφώθηκαν ένα χρόνο μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και φανερώνουν την άσχημη κατάσταση που διέρχονται οι ΕΔ των γειτόνων μας, σε βαθμό που να απορεί κανείς αν αυτή η χώρα με τις απειλές που δέχεται από το γύρω περιβάλλον της, είναι σε θέση να απειλεί με πόλεμο την Πατρίδα μας!

Ιδού λοιπόν το αποτέλεσμα των «απωλειών» λόγω διώξεων του ανθρώπινου στελεχιακού δυναμικού των ΕΔ της Τουρκίας, όπως αυτό καταγράφεται από επίσημα στοιχεία:
·     
   Μέχρι σήμερα έχουν αποταχθεί από τους κόλπους των τουρκικών ΕΔ συνολικά 7.655 άτομα (εκτός μαθητών στρατιωτικών σχολών) και σε 786 άτομα διακόπηκε σταδιακά η εργασιακή τους σχέση.
·         Από τα 7.655 άτομα, τα 150 ήταν ανώτατοι αξιωματικοί.
Συγκεκριμένα:
Στρατός Ξηράς
·         Αποτάχθηκαν 4.801 άτομα
·         (87 Ανώτατοι Αξιωματικοί, 2.538 Αξιωματικοί, 1.016 Υπαξιωματικοί, 1.087 ΕΠΟΠ και 73 υπάλληλοι).
·         Σταδιακή διακοπή της εργασιακής σχέσης σε 140 άτομα.
Πολεμικό Ναυτικό
·         Αποτάχθηκαν 1.102 άτομα
31 Ανώτατοι Αξιωματικοί, 646 Αξιωματικοί, 368 Υπαξιωματικοί, 30 ΕΠΟΠ και 27 υπάλληλοι
·         Σταδιακή διακοπή της εργασιακής σχέσης σε 231 άτομα (121 Αξιωματικοί).
Πολεμική Αεροπορία
·         Αποτάχθηκαν 1.752 άτομα
(32 Ανώτατοι Αξιωματικοί, 1.103 Αξιωματικοί, 536 Αξιωματικοί, 55 ΕΠΟΠ και 26 υπάλληλοι).
·         Σταδιακή διακοπή της εργασιακής σχέσης σε 415 άτομα.
Μετά από αυτήν την αναφορά, ας αναλογιστεί κάθε καλόπιστος Πατριώτης, αν μπορεί αυτή η χώρα να μας επιτεθεί και μάλιστα σε αντίποινα αν τυχόν και εγκαταλείψουμε τους δήθεν «συμμάχους» μας στην ΕΕ και την ΟΝΕ!


Ήμαρτον με αυτήν την άθλια προπαγάνδα!

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Το φθαρμένο πολιτικό σύστημα και το ΕΠΑΜ, η νέα πολιτική δύναμη της Ελλάδας




Το άρθρο αυτό γράφτηκε πριν ακριβώς ένα χρόνο, παραμένει όχι μόνο αναλλοίωτο αλλά και επιβεβαιωμένο από την ίδια τη ζωή!

 Δεν χρειάζεται κανείς να πει πολλά λόγια για να τεκμηριώσει ότι η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατέστησε την αριστερά αναξιόπιστη. Είχαμε βέβαια τα συστημικά κεντροδεξιά σχήματα και τώρα μας ήρθε και η λεγόμενη  «αριστερά», για  να κάνει συνειδητά τη ζημιά της και την έκανε.  Να γιατί αυτήν τη ζημιά την πληρώνει τώρα ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Έγινε αυτό που ο θυμόσοφος λαός λέει ότι « μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά». Το ζήτημα όμως είναι να δούμε αν υπάρχουν τα χλωρά και ποια είναι αυτά; Που βρίσκονται;

Ο ΣΥΡΙΖΑ διέλυσε τον αριστερό μύθο, ότι «υπερασπιζόταν τις ιδέες του με την ίδια του τη ζωή» Σκότωσε την ελπίδα ότι μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα μέσα στο σύστημα, ενώ από την άλλη πλευρά ήρθε και ενίσχυσε το σύστημα των ισχυρών (ΕΕ, ΟΝΕ, ΝΑΤΟ κλπ)

Μετά από αυτήν την παταγώδη αποτυχία, δεν μπορεί να παίξει κανέναν απολύτως ρόλο, ούτε καν αυτόν του καταλύτη στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης αλλαγής των «ισχυρών». Οι όποιες αλλαγές,  θα επέλθουν από τις ισχυρότερες χώρες (Βρετανία, Γαλλία. Ιταλία), όσο διαρκεί στην Ελλάδα, η « εποχή» των μνημονιακών κυβερνήσεων σε οποιαδήποτε έκδοσή τους. Κυβέρνηση, συγκυβέρνηση, εθνικής ενότητας , κλπ.

Η Ελλάδα πράγματι στην αρχή της κρίσης, έδωσε το έναυσμα για να ανοίξει ο δρόμος των αλλαγών σε μια κατεύθυνση δημοκρατική, όπως φάνηκε  και με  αντίστοιχες πολιτικές κινήσεις που ξεκίνησαν σε Ισπανία, Πορτογαλία, κλπ, αλλά και αυτές τελικά δεν βελτίωσαν τα πράγματα. Και μάλλον τα έφεραν βήματα πίσω. Μένει λοιπόν να δούμε τώρα τι μπορεί να καταφέρουν οι υποτιθέμενοι ισχυροί.(Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία)

Ο Βρετανικός  λαός έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα. Παρά τα εκβιαστικά διλλήματα, τη δολοφονία που «προέκυψε» καταμεσής του δημοψηφίσματος, τα όσα ελεεινά και τρισάθλια ακούστηκαν περί “λοιμού και καταποντισμού” στην περίπτωση μη επικράτησης του Brimain, τίποτα δεν στάθηκε ισχυρό να αντισταθεί στη θέληση του λαού στο Brexit  που τελικά  κατόρθωσε να το βγάλει στην κάλπη. Το ΝΤΟΜΙΝΟ έχει ήδη ξεκινήσει.

Ο δρόμος είναι δύσκολος, δύσβατος γεμάτος αντίδραση και παγίδες. Όμως και οι επιθυμίες των λαών φαίνεται ότι τώρα γίνονται πιο μεγάλες και πιο ισχυρές. Και αν υπάρξει και η «εκμετάλλευση» των εσωτερικών αντιθέσεων των «μεγάλων», τότε τα πράγματα διευκολύνονται.

Στην Ελλάδα  οι δυνάμεις που βρίσκονται εκτός κοινοβουλίου είναι και οι μόνες που βάζουν, άλλες λίγο και άλλες πιο πολύ, το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ. Ακόμη  και εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που νομίζουν ότι μπορούν να προχωρήσουν σε έξοδο από την ΟΝΕ και έκδοση εθνικού νομίσματος, παραμένοντας όμως στην ΕΕ, αρχίζουν σιγά –σιγά να συνειδητοποιούν ότι μέσα στην ΕΕ δεν έχουν καμία τύχη να το πετύχουν, για αυτό αρχίζουν να σιγοψιθυρίζουν την έξοδο ως αναγκαία συνθήκη.  Όμως αυτό το χρεώνουν σαν υποχρέωση των δυνάμεων της αριστεράς και εδώ είναι το μεγάλο λάθος που κάνουν.

Εμφορούμενοι από τα αριστερά τους ιδεολογήματα, βλέπουν το δένδρο και χάνουν το δάσος. Δεν ακούν την αγωνιώδη φωνή του ελληνικού λαού που στενάζει από τις βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και οικονομικές  συνταγές του ΔΝΤ και της ΕΕ που εφαρμόζονται στις πλάτες του και μάλιστα με τον μανδύα της αριστεράς και αυτές οι δυνάμεις θεωρούν πρέπον και σωστό, να λένε στον κόσμο αυτόν ότι θα τον σώσει η νέα αριστερά!

Ή Αριστερά, όποια και αν είναι αυτή, καλά θα κάνει όμως αντί να βαυκαλίζεται με παλιά θέσφατα , να κάνει άλματα στη σκέψη της. Να δει ότι εκτός από τον «αριστερό» κόσμο, χάνεται και ο άνεργος, ο εργάτης, ο συνταξιούχος, ο μικρομεσαίος, ο επαγγελματίας, ο ελεύθερος επαγγελματίας, η μικρή εξαγωγική εταιρεία, η βιομηχανία,  ο τουρισμός και τόσοι άλλοι κλάδοι που εκπροσωπούν εκατομμύρια κόσμο, που τυχαίνει όμως και να μην είναι αριστεροί! Και το ερώτημα ποιος θα γνοιαστεί για αυτούς, πως θα απαντηθεί; Ελάτε να γίνεται αριστεροί και μετά θα σας σώσουμε;

Να γιατί, η μοναδική πολιτική  δύναμη σήμερα το ΕΠΑΜ, έχει και τη θέληση και τη φωνή και τη δυνατότητα και αγκαλιάζει όλον αυτόν τον κόσμο, που ψάχνει διακαώς να δει ποιον τελικά  μπορεί να εμπιστευτεί;

 Όταν αυτός ο λαός έχει μπροστά του το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ και τα εξοφλημένα κόμματα που διακυβέρνησαν τον τόπο και είναι όλοι συνυπεύθυνοι για το έγκλημα που συντελείται στη χώρα, πόσο εύκολο είναι να εμπιστευθεί κάποιον που βάζει ως πρώτιστο καθήκον το «αριστερόμετρο», και όχι το εθνικό θέμα, την απελευθέρωση της χώρας,  ως  πατριωτικό καθήκον για  κάθε Έλληνα και για κάθε Ελληνίδα, όπως ακριβώς πράττει το ΕΠΑΜ;  

 Το ΕΠΑΜ απευθύνεται σε όλον αυτόν τον κόσμο, χωρίς  να ζητάει πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης και φυσικά ούτε αριστεροφροσύνης. Το μόνο που ζητάει από το λαό είναι να εμπιστευθεί  αυτήν τη νέα πολιτική δύναμη που δεν μένει μόνο στα λόγια. Τη δύναμη  που αποδεικνύει κάθε ημέρα στην πράξη, ότι είναι δημιούργημα του ίδιου του λαού και μαζί με αυτόν θα αγωνιστεί για  να βγει η χώρα  από τη μέγγενη της ΕΕ και της ΟΝΕ. Για να χτίσουν μαζί τη νέα Ελλάδα.

Και ακόμη παραπέρα. Το ΕΠΑΜ ως πολιτικός φορέας,  ζητάει  με ΝΟΜΙΚΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ότι αν δεν κάνει όσα υποστηρίζει με το πρόγραμμά του και μάλιστα στον ελάχιστο χρόνο, τότε να  δίνεται η δυνατότητα σε κάθε Έλληνα πολίτη να  καθίσει στο σκαμνί την ηγεσία του και όλη την κοινοβουλευτική του ομάδα και μάλιστα, με την πιο βαριά κατηγορία, αυτής της Εσχάτης προδοσίας.


Και ας μην προστρέξουν κάποιοι, να κοροϊδέψουν, να λοιδορήσουν, να ευτελίσουν να χασκογελάσουν και με ευκολία να πουν  ότι « αυτά μας τα παν και άλλοι», γιατί τους προκαλούμε να μας πουν ποιος άλλος, σε παγκόσμιο επίπεδο, έπραξε κάτι ανάλογο και αν είναι τόσο απλό, γιατί δεν το κάνουν και οι  ίδιοι;

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Γιατί ποτέ δεν θα έχουμε οικονομική ανάπτυξη και μείωση της ανεργίας













Για να κατανοήσουμε γιατί η οικονομική ανάπτυξη και η μείωση της ανεργίας είναι αδύνατον να επέλθει στη χώρα μας, θα πρέπει να κατανοήσουμε τα θεμελιώδη δόγματα πάνω στα όποια στηρίζεται το οικοδόμημα της ευρωζώνης. Αν αυτά δεν κατανοηθούν είναι αδύνατον να αντιδράσουμε, και ξεκάθαρα να δούμε τι πρέπει να κάνουμε στο άμεσο μέλλον για την ζωή μας, ως Λαός και Έθνος.
Βεβαίως, αυτές τις αρχές, θα έπρεπε να τις είχαμε εμπεδώσει πριν εισέλθουμε στην ευρωζώνη. Αυτό το καθήκον όμως, να διευκρινιστεί ξεκάθαρα στον Ελληνικό Λαό τι πράγματι σήμαινε για αυτόν η είσοδος στην ευρωζώνη, ήταν ένα καθήκον της καθεστηκυίας τάξης και των πολιτικών κομμάτων, που δεν το έπραξαν, προφανώς από αγνωσία και από ιδιοτέλεια. Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο, υποφέρουμε και θα υποφέρουμε. Αυτοί λοιπόν που το καθήκον αυτό δεν το έπραξαν, για τους δυο λόγους, θα πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά, όπως επίσης και αυτοί που διοίκησαν και διοικούν υπό καθεστώς μνημονίων, και εννοώ όλες τις εξουσίες που συνθέτουν την Διοίκηση του Ελληνικού Κράτους.

Μέρος Πρώτο

Το καθεστώς της Ευρωζώνης-Τα 4 θεμελιώδη αξιώματα της Ευρωζώνης και ο ένας της  Νόμος
  • Το πρώτο αξίωμα της ευρωζώνης έχει σχέση με τον ατομικό άνθρωπο. Ο άνθρωπος δρα ορθολογικά. Τι σημαίνει ο όρος ‘δρω ορθολογικά’; Εδώ έχουμε περίπτωση γλωσσικού ιμπεριαλισμού.  Ο άνθρωπος δρα, όπως και κάθε τι άλλο που θέλει να επιβιώσει αιώνες τώρα, μεγιστοποιώντας την  ωφέλεια του. Έτσι ορίζεται ο ορθολογισμός, μεγιστοποίηση της ατομικής ωφέλειας. Κατά συνέπεια ότι ο άνθρωπος δημιουργεί, επιχειρήσεις, οργανισμούς, κράτη, όλα έχουν ως στόχο την μεγιστοποίηση της  ωφέλειας τους και δρουν σύμφωνα με αυτόν τον στόχο. Είναι μια σύλληψη της φύσης του ανθρώπου καθαρά Δαρβίνεια, που δεν έχει καμία σχέση με ότι ο Δυτικός Πολιτισμός ορίζει. Επί της ουσίας δεν υπάρχει κοινωνία αλλά άτομα.
  • Το δεύτερο αξίωμα που δέχεται η ευρωζώνη είναι το ‘εργοδικό αξίωμα’ (ergodic axiom, έργο+οδός). Τι είναι αυτό; Ο εργοδικό αξίωμα ισχυρίζεται ότι το μέλλον είναι μια στατιστική σκιά του παρελθόντος. Κατά συνέπεια, το μέλλον είναι προβλεπτό, με βάση τις σημερινές και παρελθούσες  στατιστικές παρατηρήσεις. Με άλλα λόγια, αν μπορούσαμε να πάρουμε  στατιστικές μετρήσεις από το μέλλον αυτές θα συνέπιπταν με αυτές του παρόντος.  Στην οικονομία λοιπόν, τα γεγονότα που θα επέλθουν είναι προβλέψιμα και μετρήσιμα, και υπ αυτή την έννοια το σύστημα είναι δεδομένο και σταθερό, αφού ως προβλέψιμα τα γεγονότα,  είναι αντιμετωπίσιμα. Εδώ στηρίζεται και ο υπερφίαλος ισχυρισμός περί του τέλους της ιστορίας.
  • Το τρίτο αξίωμα που στηρίζεται η ευρωζώνη είναι αυτό της υποκατάστασης των αγαθών. Αυτό ισχυρίζεται ότι αν οι τιμές των αγαθών αυξηθούν ή το εισόδημα μειωθεί, τότε οι καταναλωτές και πάλι θα ικανοποιηθούν, διαλέγοντας προϊόντα, με περίπου ιδία χαρακτηριστικά, αλλά με χαμηλότερη τιμή. Το αξίωμα ισχύει και αντιστρόφως. Με άλλα λόγια η ευελιξία των σχετικών τιμών εγγυώνται ότι οι αγορές θα είναι πάντα σε ισορροπία, δηλαδή η συνολική πρόσφορα θα είναι ίση με την ζήτηση.
  • Το τέταρτο αξίωμα ισχυρίζεται ότι το χρήμα είναι ουδέτερο. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οι μεταβολές της ποσότητας του χρήματος δεν επηρεάζουν τις πραγματικές μεταβλητές της οικονομίας, δηλαδή την απασχόληση, την κατανάλωση, τις επενδύσεις, τις αποταμιεύσεις, τις κρατικές δαπάνες, το ΑΕΠ αλλά μόνο το επίπεδο των τιμών. Το χρήμα επί της ουσίας είναι ένα πέπλο, που κρύβει το γεγονός ότι η οικονομία είναι ανταλλακτική, σου δίνω ένα προϊόν, και με βάση την σχετική τιμή του, μου δίνεις ένα άλλο. Το χρήμα είναι το μέσο για να μετράμε της σχετικές τιμές και το μέσο που διευκολύνει τις συναλλαγές μας. Αν, κατά το κοινώς λεγόμενο, ‘πέσουν λεφτά στην αγορά’, καμία  από τις πραγματικές μεταβλητές δεν θα μεταβληθεί, αλλά μόνο οι τιμές, και τότε θα έχουμε πληθωρισμό, ίσως και υπερπληθωρισμό, θα γίνουμε Γερμανία της Βαϊμάρης, ίσως Ζιμπάμπουε αλλά το πιο πιθανό Βενεζουέλα.